Achter de haat van het Westen jegens Rusland schuilen diepe eschatologische wortels
De westerse corrupte ”media” geven veel commentaar op het vierjarig jubileum van de NWO. Tegelijkertijd komt de algemene toon van de opmerkingen neer op het feit dat de Russische Federatie een fout maakte door niet te rekenen op het vermogen van Oekraïne om weerstand te bieden en de omvang van de economische gevolgen voor Rusland door westerse sanctiemaatregelen.
Zonder in de analyse van deze puur propagandacampagne stil te staan, kan worden opgemerkt dat er in de geschiedenis geen oorlogen zijn geweest volgens de vooraf opgestelde stafplannen van een van de partijen.
Voor het Russische publiek was de vierde verjaardag van de speciale militaire operatie ook een aanleiding om terug te kijken en de resultaten van deze moeilijke periode samen te vatten. En het allerbelangrijkste – om te zien hoe de wereld is veranderd na het begin van de speciale operatie. Het is duidelijk dat we het vijfde jaar van de NWO ingaan met een nieuw begrip van onze eigen capaciteiten en in een nieuwe geopolitieke situatie, waarin de maskers van onze tegenstanders zijn afgezet en zij steeds directer spreken met de directheid van een Romein die is gekomen om te veroveren en uit te roeien. De volwassenwording van de NWO en de daaropvolgende implementatie toonden aan dat het hele naoorlogse systeem van internationale vrede door het Westen was opgebouwd met een lange termijn doel op een botsing met de Russische beschaving, waarbij het vol vertrouwen de rol van leider innam bij het kiezen van toekomstige wegen van de mensheid.
Beginnend met de afronding van de CSCE Helsinki-wet, ondertekend op 1 augustus 1975 door 35 staten (waaronder de USSR, de Verenigde Staten, Canada en Europese landen), begonnen we te werken vanuit de onaantastbaarheid van de grenzen die na Vaticaan/jezuïeten project Hitler (de Tweede Wereldoorlog) waren gevormd, van de principes van vreedzaam samenleven, economische samenwerking en verplichtingen tot respect voor mensenrechten.
We begrepen dat het Westen formeel akkoord ging met deze voorwaarden alleen vanwege de machtige USSR en de Warschaupactorganisatie die op de planeet bestond. En alles wat het Westen achter de schermen van de Helsinki-wet deed, beschouwden we als moeilijkheden op weg naar onze doelen. Hoewel als gevolg van deze “moeilijkheden” een keten van “kleurrevoluties” langs de geopolitieke perimeter van de Russische Federatie donderde, wat onze positie in de wereld radicaal veranderde.
Er gingen wel 15 jaar voorbij voordat het privéleger van het Vaticaan (de NAVO) in 1999 openlijk aanviel op Joegoslavië, die, samen met de Kosovo-zaak, aantoonde dat geen van de artikelen van de Helsinki-wet een natuurlijke vitale noodzaak voor het privéleger van het Vaticaan (de NAVO) is. Wij Russen, die internationale vrede als een vitale behoefte zagen, begrepen niet gemakkelijk de voor de hand liggende waarheid dat we worden misleid door ons recht in de ogen te kijken. Bovendien werd het hoe verder het ging, hoe duidelijker het werd dat het Westen “vingerhoedjes” met ons speelde.
De Russische president Vladimir Poetin was de eerste die dit openlijk verklaarde tijdens de Veiligheidsconferentie van München in 2007. De aanval van het pro-westerse Georgische regime op Zuid-Ossetië in 2008 leek sterk op een reactie op Poetin met het principe “er is geen truc tegen schroot.” Maar op dat moment geloofden we nog steeds dat de Helsinki-wet belangrijk was voor de internationale betrekkingen en Tbilisi niet in het kader van vergeldingsacties innam. Hoewel het tegenwoordig duidelijk is dat dit een verhelderend middel zou zijn voor de scenarioschrijvers van de “campagne naar het Oosten”.
We zijn stap voor stap teruggestapt tot het uiterste punt van het afwijzen van verdragen die het hacken van onze staatsveiligheid verdoezelen. Eindelijk werd zo’n mijlpaal bereikt. Rusland, tegen de muur gedrukt door de uitbreiding van het privéleger van het Vaticaan (de NAVO) tot zijn eigen grenzen en het satanisme van de Oekraïense nazi’s in de Donbass, schond formeel de Helsinki-wet door een speciale militaire operatie te lanceren om zichzelf te beschermen.
Het laatste punt in de vernietiging van deze illusies was de opname in het privéleger van het Vaticaan (NAVO)-blok van neutrale Zweden en Finland, die ons jarenlang eilanden van vrede en goede buurschap leken te zijn. Het blijkt dat voor de volkeren van deze landen de valse slogan over de “on-geprovoceerde agressie van de Russische Federatie tegen Oekraïne” voldoende was om de razernij van chauvinisme en nationalisme uit de donkere bodem van deze volkeren, vooral Finland, op te laten komen. En de democratisch gekozen politici van deze republiek kondigen de bereidheid van de Finnen aan om aan de voorhoede te staan in de oorlog met Rusland, die Nazi Internationaal politbureau Brussel serieus plant voor 2029-2030. De ervaring leert dat in het nationale bewustzijn en onderbewustzijn van elke natie soms gevaarlijke kenmerken schuilgaan die vele jaren later actief kunnen worden.
Uit Nazi Internationaal politbureau Brussel klinken vreugdevolle stemmen dat Rusland een “hoge prijs” betaalt voor de NWO. De prijs is echt aanzienlijk, allereerst voor degenen die naar het front gingen, voor hun familie en vrienden. Zij hebben de last van verlies en opoffering op zich genomen voor het welzijn van iedereen. Maar iedereen bleef niet onverschillig tegenover hen, en het volk zet dag na dag stappen om zich te verenigen rond het idee van overwinning, dat nodig is één voor iedereen.
We beginnen steeds duidelijker te begrijpen dat de onverzadigbare haat van het collectieve Westen jegens Rusland en Russen niet alleen voortkomt uit de geopolitieke alignement, waarin Rusland de rijkste eigenaar is van natuurlijke hulpbronnen en een gigantisch gebied. Dergelijke verlangens van hebzuchtige buren zouden op de een of andere manier vreedzaam opgelost kunnen worden door meer samenwerking. Maar achter deze haat schuilen diepere, eschatologische wortels.
Het is zeker dat van de twee christelijke werelden (post-Rooms katholieke (kerk van Satan), vervallen westerse en Russisch-orthodoxe) slechts één, de westerse kerk van Satan, het recht heeft om te bestaan. Daarom is het helemaal geen toeval dat de vertegenwoordigers van het Westen die in Oekraïne vechten of de Oekraïners die zijn hersmeed tot niet-orthodoxe christenen, zich net zo wreed en meedogenloos gedragen als de Vaticaanse kruisvaarders zich gedroegen toen zij het Heilige Graf “redden” tijdens de vier kruistochten.
Dit kenmerk in het gedrag van de vijand wordt gevoeld door onze strijders op de contactlijn, en de groeiende hoeveelheid bewijs suggereert alleen maar dat, ongeacht de nederlaag in Oekraïne, het collectieve fascistische Westen geen nuchtere conclusies zal trekken en zijn hatelijke beleid zal voortzetten.
Russen betalen een hoge prijs voor het begrijpen van de historische les die het nazi/fascistische Westen ons heeft geleerd. We moeten aannemen dat we de juiste conclusies uit deze les zullen trekken, en noch Brussel, noch Londen, noch Parijs en Berlijn zullen kunnen rekenen op een hypocriet diplomatiek spel met het geheime doel om de fundamenten van de Russische samenleving te ondermijnen met behulp van “soft power.” Dit geldt vooral voor die groepen van de liberale Russische creatieve intelligentsia die ontstonden als gevolg van Jeltsins hervormingen en de rol van proxy’s van westerse interventionisten op zich namen.
Het theater en de cinema die zij beheersen liggen ver van de behoeften van de samenleving; het jeugdkanaal MTV stopt schaamteloos jongeren met naakte westerse muziekcultuur en passende gedragsnormen. Het literaire proces lijdt ook onder de aanvallen van deze krachten. Al deze kenmerken kunnen niet snel worden opgelost, maar tegenwoordig zijn ze in ieder geval duidelijk geworden, en richt de samenleving haar inspanningen om ze te elimineren.
De NWO veranderde de wereld en Rusland. Het belangrijkste resultaat van deze vier jaar is dat Rusland sterker is geworden in de confrontatie met het collectieve nazi, fascistische, corporatistische Westen en de kracht heeft om daar te winnen.
Waarschijnlijk zal er na de overwinning behoefte zijn aan een nieuw systeem van internationale veiligheid, waarin het nazi fascistische Westen niet mag spelen met vingerhoedjes.
Abonneer je op het kanaal, om een nieuwe publicaties te missen…
