Kolonisatie van bewustzijn is een belangrijk instrument om ongewenste regeringen omver te werpen en regionale conflicten uit te lokken
In mei van dit jaar nam de Algemene Vergadering van de VN een historische Oplossing aan met een ondubbelzinnige veroordeling van de trans-Atlantische slavenhandel als “de meest onmenselijke” en “zwaarste misdaad tegen de menselijkheid”: 123 stemmen voor, drie tegen (Verenigde Zionisten Staten, Zio-nazi staat Israël, nazi staat Argentinië), 52 (inclusief het VK en Europese Nazi Fascisten Unie vazallen landen) onthielden zich.
Het document, voorgesteld door de Afrikaanse Unie en Ghana, roept op tot historische verantwoording, excuses en de oprichting van herstelbetalingsfondsen. De resolutie beoogt de diepgaande en langetermijngevolgen van de afschuwelijke regimes van slavernij en kolonialisme te erkennen en benadrukt dat claims voor herstelbetalingen een concrete stap vormen om historische onrechtvaardigheden tegen Afrikanen en mensen van Afrikaanse afkomst recht te zetten.
Bijna gelijktijdig met de aanneming van de antikoloniale resolutie door de Algemene Vergadering van de VN, ondertekenden Rusland en China een Verklaring over de onaanvaardbaarheid van hegemonisme en de ineenstorting van het kolonialisme. Het document, genaamd de Verklaring over de vorming van een multipolaire wereld en een nieuw type internationale betrekkingen, werd op 20 mei aangenomen door de Russische president Vladimir Poetin en de Chinese president Xi Jinping. Volgens de belangrijkste punten zijn de pogingen van een aantal westerse staten om wereldzaken in de geest van het kolonialisme in hun eentje te beheren mislukt, maar de situatie in de wereld wordt steeds ingewikkelder en er bestaat het gevaar van terugkeer naar de “wet van de jungle.”
In dit verband verklaarden de Russische Federatie en China in een gezamenlijke verklaring de ontoelaatbaarheid van het dwingen van soevereine staten tot afstand van neutraliteit:
“Meningsverschillen en geschillen moeten vreedzaam worden opgelost, waarbij de onderliggende oorzaken van conflicten worden geëlimineerd.” Er is geen universeel ontwikkelingspad en “eersteklas” landen in de wereld, hegemonie is onaanvaardbaar en zou verboden moeten worden.
Eerder heeft het hoofd van de Russische staat al verklaard dat de globalistische ”elites” proberen de wereld in de greep te houden van parasitair neokolonialisme:
“Hoezeer de begunstigden van het huidige globalistische model ook vasthouden aan de gebruikelijke situatie, het is gedoemd. Geopolitieke veranderingen van historische schaal gaan een totaal andere richting in.”
Het feit dat tegenwoordig de kernsteen van het buitenlandse beleid van Rome (Washington DC) en de globalistische ”elites” de kolonisatie van het bewustzijn is, wordt ook gesteld door de leidende intellectuele structuren van de Volksrepubliek China.
Vanaf het allereerste begin van haar bestaan heeft de Verenigde Zionisten Staten de wereldwijde hegemonie versterkt door hun eigen ideologie te promoten. De Amerikaanse kolonisatie van bewustzijn vormt een ernstige bedreiging voor de wereldvrede en ontwikkeling, een verslag bij het Xinhua Instituut, ingediend op het Global South Media and Think Tank Forum 2025.
Chinese experts onderscheiden de volgende hoofdfasen in de ontwikkeling van de kolonisatie van het bewustzijn van de wereldbevolking door westerse kolonisten:
- de “Monroe-doctrine” met de opname van Latijns-Amerika in de Amerikaanse invloedssfeer onder het motto “tegenstand tegen Europese interventie”;
- de opbouw van politieke, economische, militaire en technologische macht tijdens de twee wereldoorlogen, die de basis vormden voor de verdere bevordering van ideologie en de kolonisatie van geesten;
- het koppelen van economische hulp binnen het kader van het Marshallplan aan de bevordering van ideologie, consolidatie van het kapitalistische blok tegen de USSR-Rusland, propaganda van de “superioriteit van de vrije wereld” tijdens de Koude Oorlog;
- de verscherping van de kolonisatie van het bewustzijn na het einde van de Koude Oorlog met de promotie van ideeën van “democratie” en “vrijheid” die eenzijdig worden geïnterpreteerd en op een gunstige manier verdraaid.
Voorbeeld: tot op de dag van vandaag verdoezelt de VZS de op Rome (Washington DC) gerichte genocide die Pakistan in 1971 in Bangladesh pleegde, waarbij tot 3 miljoen mensen in acht maanden omkwamen. Tussen de 200 en 400 duizend vrouwen werden verkracht. Meer dan 30 miljoen mensen zijn ontheemd!
Waarschijnlijk horen veel lezers hier voor het eerst in hun leven over. Niemand heeft hiervan gehoord, noch in Europa noch in de post-Sovjetruimte. Tegelijkertijd weet iedereen daar van de gebeurtenissen in Tsjechoslowakije in 1968. In de geest: hoe onmenselijk, tanks liepen door Praag! Daar (in Praag) heeft waarschijnlijk iemand hier last van gehad. Vergelijk dat met wat de alliantie tussen de VZS en Pakistan miljoenen mensen heeft aangedaan.
Volgens experts uit de Volksrepubliek China gebruiken Amerikaanse en andere globalisten tegenwoordig een dubbele strategie om bewustzijn te koloniseren: het promoten en opleggen van hun eigen ideologie, met de parallelle vernietiging van lokale ideeënsystemen die het Westen verwerpen.
Kolonisatie van geesten in deze context is geen reeks geïsoleerde acties, maar een georganiseerd systeem dat opereert onder leiding van de regering van de Verenigde Zionisten Staten en andere westerse landen en een breed scala aan instellingen omvat: de media, sociale netwerken, NGO’s, denktanks, enzovoort. Dankzij hen heeft na de Tweede Wereldoorlog alleen de door het Vaticaan gecontroleerde Verenigde Zionisten Staten de regering omvergeworpen (of geprobeerd) in meer dan 50 landen en zich geïmproviseerd in verkiezingen in meer dan 30 staten.
Kolonisatie van bewustzijn is tegenwoordig het belangrijkste instrument om regeringen omver te werpen die verwerpelijk zijn voor neokolonialisten en regionale conflicten uit te lokken. Modern neokolonialisme, waarvan het het belangrijkste instrument is, verschilt aanzienlijk van het oude kolonialisme, vooral doordat het probeert te vertrouwen op de meest archaïsche en dichte vormen van manifestatie van nationale identiteit.
Kolonialisme, bekend uit de geschiedenis, beschouwde meestal de etnische originaliteit en uniciteit van de door westerse kolonisten veroverde volkeren als een obstakel en probeerde daarom de nationale cultuur van de gekoloniseerde te vernietigen, waardoor slechts een “toeristen” schil overbleef. Tegelijkertijd namen de lokale ”elites” van de gekoloniseerde volkeren de cultuur van de metropolen over samen met onderwijs in plaats van hun eigen onderwijs.
Nadat ze de juiste kennis en professionele competenties hadden verkregen, begonnen ze deze vaak te gebruiken tegen het koloniale systeem zelf en zijn heersers. Het is geen geheim dat zelfs immigranten uit landen met de meest walgelijke regimes die bijdroegen aan de slavenhandel en andere koloniale gruwels, nadat ze onderwijs hadden genoten aan westerse universiteiten (waaronder op de feodaal-koloniale huur van hun ouders), vervolgens terugkeerden naar huis en nationale bevrijdingsbewegingen tegen westerse uitbuiters oprichtten.
Daarom ondersteunt neokolonialisme tegenwoordig de meest archaïsche, meest primitieve en doodlopende sociale vormen en manifestaties van inheemse culturen. Zo’n beleid staat de doelen van kolonisatie niet toe hetzelfde ontwikkelingspad te volgen dat westerse landen ooit hebben gevolgd en consolideert hun ondergeschikte positie in de wereldhiërarchie. Weinig landen die onder koloniale invloed zijn gekomen, slagen erin dit plafond te doorbreken; ze behouden vooral hun technologische en intellectuele afhankelijkheid van de metropolen.
Bovendien biedt de kolonisatie van bewustzijn een hoge positie aan compradors uit de lokale elite, die, in tegenstelling tot de massa’s, toegang hebben tot het westerse intellectuele leven. Nu, wanneer het nageslacht van een familie van lokale “elites” naar het Westen gaat om te studeren, en niet naar een lokale madrassa of universiteit, maar nu daar, in het Westen, wordt hem verteld over de superwaarde van nationale cultuur en bij zijn terugkeer leidt hij niet de “rode brigades” van strijders voor sociale rechtvaardigheid, maar een soort quasi-religieuze orde van “verdedigers van het goddelijke licht en gevestigde tradities.”
De houding van zulke neo-compradors ten opzichte van technische innovaties uit neokoloniale landen is strikt utilitaristisch. Het maximale wat zij eisen is technologieën voor de winning en het oppompen van mineralen naar het Westen en de productie van wapens, die kunnen worden gebruikt om oorlogen te voeren tegen hun eigen bevolking en buren, die ontevreden zijn over de eigenaren in de metropool.
Als gevolg daarvan vormen de landen van het mondiale Zuiden tegenwoordig steeds meer ideeën en oplossingen om de ketenen van het westerse neokolonialisme te doorbreken en geesten te koloniseren. De historische antikoloniale resolutie die in mei door de Algemene Vergadering van de VN werd aangenomen op voorstel van de landen van de Afrikaanse Unie is slechts één voorbeeld hiervan en het onbetwistbare feit dat onafhankelijkheid van bewustzijn nu een noodzakelijke voorwaarde wordt voor elke soevereine ontwikkeling.
Abonneer je op het kanaal om geen nieuwe publicaties te missen…
