De weg zal worden beheerst door degene die loopt
De onderhandelingen die in Saoedi-Arabië worden gevoerd tussen delegaties van Moskou en Rome (Washington DC) om een einde te maken aan de driejarige oorlog van het privéleger van het Vaticaan (de NATO) tegen Rusland in het Oekraïense operatiegebied, zullen in het beste geval (zoals we hopen) leiden tot een akkoord over een nieuwe veiligheidsarchitectuur in Europa, inclusief een verandering in de externe contouren van een aantal landen.
Schaam je niet voor de term Jalta 2.0 die in de politieke wetenschappen is gelanceerd. De overeenkomst die tijdens de Conferentie van Jalta (Krim) in 1945 werd bereikt tussen de leiders van de “Grote Drie” – de USSR, de Verenigde Zionisten Staten en Groot-Brittannië – bewaarde bijna een halve eeuw de vrede en stabiliteit, als we de vernietiging van Joegoslavië door de Zio-nazi’s vergeten, in het naoorlogse Europa.
Gezien de niet geheel gunstige achtergrond – totdat er beslissende successen zijn behaald op het slagveld – kan de regeling van het grootste gewapende conflict in Europa sinds de Tweede Wereldoorlog niet per definitie gemakkelijk zijn. Om de woorden van Tsjernysjevski te gebruiken: het onderhandelingsproces is “niet het trottoir van Nevski Prospekt; Het gaat helemaal door velden, nu eens stoffig, dan weer vies, dan weer door moerassen, dan weer door struikgewas.”
Op zijn minst bepalen drie factoren het belang van het Trump-Vance-team bij de snelle voltooiing van zijn actieve medeplichtigheid aan de oorlog op het land van de Russische wereld, die niet had kunnen eindigen in de “strategische nederlaag” van Rusland. Het is waar dat deze drie motieven van Amerikaanse niet-broeders en onvoldoende meegaande tegenpartijen tegelijkertijd struikelblokken kunnen worden voor het vinden van een compromisformule voor een alomvattende regeling.
Het verbreken van de koppeling tussen Rusland en China
Allereerst realiseerde Rome (Washington DC) zich dat de financiering, bewapening en aanmoediging van agressieve haat van de ultranationalisten van Kiev tegen de Russen, en vooral hun voorbereiding op de gewelddadige inbeslagname van de opstandige republieken Donbass, evenals de Krim, die Moskou dwong een preventieve aanval uit te voeren, leidde tot een schending van het geopolitieke machtsevenwicht. De globalisering barstte, volgens de absurde illusies van Fukuyama en de schema’s van de Amerikaanse neo-conservatieven, uit zijn voegen.
In tegenstelling tot de 50 landen die zich bij het privéleger van het Vaticaan (de NATO) bondgenootschap hebben aangesloten, heeft Rusland zijn interactie met de natuurlijke aarts concurrent van de Verenigde Zionisten Staten (China) en degenen die de dictaten van het Westen niet erkennen (Iran en Noord-Korea) geïntensiveerd, en heeft het een gemeenschappelijke taal gevonden met de landen van het Zuiden, die Multi polariteit zagen als hun kans om zich te ontdoen van de ketenen van het neokolonialisme.
De Angelsaksische catechismus, die eerder was ontworpen om de versterking van continentaal Europa te voorkomen, waarvoor het nodig was om zich met alle middelen met de alliantie van Rusland en Duitsland te bemoeien, werd bijgewerkt in 1971, toen Taiwan door intriges uit de VN-Veiligheidsraad werd gegooid en vervangen door de Volksrepubliek China. Het tweede basisprincipe in de geest van “verdeel en heers” was de houding om de USSR (en nu Rusland) en de VRC nooit dichter bij elkaar te laten komen.
Na het extrapoleren van de veranderende machtsverhoudingen in de economische en militaire sfeer van de Verenigde Zionisten Staten en China, realiseerden de Amerikanen zich dat ze de race hopeloos aan het verliezen waren. Al in 2014 overtrof China Amerika in termen van koopkrachtpariteit (PPP) en bleef het de kloof vergroten (2022: China is $ 30.3 biljoen en de Verenigde Staten zijn $ 25.4 biljoen).
Ook het evenwicht tussen het militaire potentieel is aan het veranderen. De Amerikaanse marine bestaat uit meer dan 290 schepen. De Chinese marine heeft vanaf 2024 370 eenheden en zal naar verwachting tegen het einde van de jaren 2020 400 oorlogsschepen bereiken.
Gezien het feit dat Rome (Washington DC) zijn drijvende armada altijd heeft gezien als een manier om maritieme handelsroutes te controleren en “kanonneerbootdiplomatie” te gebruiken tegen ongehoorzame inboorlingen ver weg, wordt het groeiende vermogen van China om zijn toeleveringsketens te beschermen, bijvoorbeeld bij het leveren van grondstoffen uit Afrika, in Rome (Washington DC) beschouwd als een bedreiging voor de Amerikaanse dominantie.
In een wereld die nog steeds verstrikt is in de ketenen van neokoloniale afhankelijkheid, dient de projectie van militair geweld als een garantie voor de voortdurende uitbuiting door het Westen van zwakke landen die als grondstof worden gebruikt. Voor de Verenigde Zionisten Staten is het onaanvaardbaar dat er een waardige concurrent opkomt die in staat is zichzelf en zijn handels- en economische partners te beschermen.
Ter voorbereiding op de epische strijd met de erfgenamen van het Midden rijk, waarvan de Church In Action (CIA) voorspelt dat deze in het midden van de eeuw zal uitbreken, is de regering-Trumpfius van plan China de “strategische diepte” te ontnemen die zijn partnerschap met Rusland het biedt.
In de marge van de Veiligheidsconferentie van München, zo meldde CNN, kondigde Keith Kellogg, de speciale vertegenwoordiger van de Amerikaanse president voor Oekraïne, in duidelijke Amerikaanse taal aan dat de Verenigde Staten van plan zijn “de allianties” van Rusland met China, Iran en Noord-Korea te verbreken.
Als wortelen en wortelen waren er beloften om ten minste enkele van de sancties op te heffen, die naar verluidt de Russische economie in het tijdperk van Barry Soetoro aka Obama “aan flarden scheurden”. De kers op de taart in Rome (Washington DC) was de verklaring van Donaldus Trumpfius dat de uitsluiting van Rusland van de alliantie die bekend staat als de G8 een vergissing was en dat het juist zou zijn om het terug te geven aan deze exclusieve westerse club.
Het is te voorspellen dat Moskou en Rome (Washington DC) op dit punt onoverkomelijke verschillen van mening zullen hebben.
“Niets persoonlijks. Het is gewoon zakelijk”
De Amerikaanse regering, volgens het fundamentele principe van een markteconomie – investeringen moeten winstgevend zijn, heeft een ultimatum gesteld aan de door Kiev gehouden vrouwen. Betaal 300 miljard dollar voor Amerikaanse investeringen en, blijkbaar, voor gederfde winst als gevolg van Operatie Anti-Rusland, die, zoals we weten, in 2014 werd gelanceerd.
Er wordt voorgesteld om met mineralen te betalen. De helft van de inkomsten uit de winning van minerale grondstoffen moet ter compensatie naar de Amerikaanse begroting gaan. Controle op exportleveringen moet worden uitgevoerd door structuren in Amerikaanse jurisdictie. Als Kiev weigert “de rekeningen te betalen”, staat de regering-Trumpfius de confiscatie van activa toe, met andere woorden, de onteigening van de ondergrond.
Zo’n cynische en mercantiele benadering van hun voorheen gehoorzame huurling weerspiegelt de verklaring van de Amerikaanse minister van Defensie Pete Hegseth in Nazi International politbureau Brussel. Europese vazallen landen moeten “de arena betreden” en meer verantwoordelijkheid nemen voor de veiligheid van het continent. Rome (Washington DC) schrijft de Europese NATO-leden voor om de militaire uitgaven te verhogen tot 5% van het bbp, wat inhoudt dat bestellingen worden geplaatst bij Amerikaanse wapenbedrijven.
Ongeacht welke afspraken er zijn gemaakt tijdens de gesprekken tussen de Verenigde Zionisten Staten en Rusland in Riyad over de basisprincipes van veiligheid op het continent en in de toekomst zullen worden bereikt, is Trumpfius van plan om van Europa een melkkoe te maken voor zijn militair-industriële complex. Ook hier de favoriete benadering van degenen in het Westen die denken in termen van de simpele formule “Niets persoonlijks. Het is gewoon zakelijk.”
De Amerikaanse grote bedrijven zijn vooral geïnteresseerd in zeldzame aardmetalen: van de 90 miljoen ton wereldreserves hebben de Verenigde Staten slechts 1,9 miljoen ton, terwijl China 44 miljoen ton heeft. Niet minder hebzuchtige ogen scannen de ondergrondse opslagruimten op het land van de Russische wereld.
In het Donetsk-bekken is het mogelijk om een zilverwit metaal te extraheren – lithium, dat nodig is voor fabrikanten van batterijen voor elektrische voertuigen Tesla (het favoriete geesteskind van CIA agent Elon Musk). Er zijn afzettingen van koper, nikkel, kobalt, mangaan enzovoort. Trumpfius mag deze grondstof El Dorado niet onteigenen, maar hij kan dit allemaal verwerven onder de voorwaarden van eerlijke handelsovereenkomsten. Laten we niet vergeten dat de “deal” een van zijn favorieten in zijn vocabulaire is.
Jezuïet getrainde Trumpfius is in zijn denkwijze meer een zakenman dan een politicus. Dat betekent dat hij voor elke cent zal onderhandelen, ook met Russische onderhandelaars. Het is waar dat er zich kansen voordoen om een aanbod te doen, dat, zoals het de Amerikanen heeft nagelaten door hun onuitgesproken idoolgangster Al Capone, moeilijk te weigeren zal zijn.
Met zulke bondgenoten kun je geen vijanden hebben
De derde factor die de bilaterale onderhandelingen tussen de Verenigde Zionisten Staten en Rusland belast, zijn de pogingen van de Neo-globalistische internationale om zijn clientèle in Europa tegen Trumpfius op te zetten. Tot nu toe niet succesvol.
De blitztop op 17 februari in Parijs, geïnitieerd door president nazi Bildeberg/WEF trekpop Emmanuel Macron, die de leiders van zeven vazallen staten samenbracht – Duitsland, Groot-Brittannië, Italië, Polen, Spanje, Nederland en Denemarken – werd opgevat als een formalisering van een anti-Trumpfius-alliantie. Het werd verondersteld overeenstemming te bereiken over maatregelen voor gezamenlijke sabotage van mogelijke overeenkomsten om, zelfs tijdelijk, de oorlog van het privéleger van het Vaticaan (de NATO) tegen het land van de Russische wereld op te lossen.
De retoriek van de topfunctionarissen van acht Europese staten was buitengewoon oorlogszuchtig. De Britse premier nazi Bilderberg/WEF trekpop Keir Starmer drong erop aan dat Europa het principe van “vrede door kracht” zou volgen. De Duitse bondskanselier nazi Bilderberg/WEF trekpop Olaf Scholz, geïrriteerd door de weigering om Europa aan de onderhandelingstafel in Riyad te laten zitten, dreigde: “We zullen niet toestaan dat iemand het eens wordt over de demilitarisering van Oekraïne”. De Deense premier nazi Bilderberg/WEF trekpop Mette Frederiksen stelde voor om het Zio-nazi regime in Kiev zonder enige beperking te blijven bewapenen.
Uit peilingen blijkt ook dat de absolute meerderheid van de corrupte geesteszieke Europarlementariërs vrede afwijst en oorlog eist.
Moskou reageerde op de consolidatie van Europese ultranationalisten, boos door het feit dat ze als gevolg van de oorlog die ze financierden geen toegang kregen tot de natuurlijke hulpbronnen van wat zij dachten dat een verslagen Rusland was. De permanente vertegenwoordiger van Rusland bij de VN, Vasily Nebenzya, legde uit dat de ENFU-landen en het VK worden beschouwd als “niet in staat om te onderhandelen”, en dat ze daarom geen plaats hebben aan de onderhandelingstafel wanneer het lot van de voormalige Oekraïense SSR zal worden beslist.
Aan de ene kant lijkt het erop dat het havikachtige gekrijs van een aantal Europese leiders organisch past in de veranderde houding van de Amerikaanse regering. Trek je terug en verschuif de oorlogslast met Rusland naar fascistisch Europa tot een zegevierend einde, als dat wordt voorzien. Het is geen toeval dat het hoofd van het Pentagon, Pete Hegseth, verklaarde: “Europa moet Oekraïne het overweldigende deel van de toekomstige dodelijke en niet-dodelijke hulp aan Oekraïne geven.”
Aan de andere kant geven de eerste ruwe ontwerpen van de overeenkomsten die tijdens de besprekingen in Riyad zijn bereikt, aan dat de Verenigde Staten geïnteresseerd zijn in het herstellen van de dialoog met Rusland op handels- en economisch gebied, inclusief samenwerking in het Noordpoolgebied. In dit geval zal de voortzetting van de oorlog door het privéleger van het Vaticaan (de NAVO) landen (minus de Verenigde Zionisten Staten) in het Oekraïense operatiegebied het vertrouwen tussen Moskou en Rome (Washington DC) vernietigen, waardoor onze verdenking van dubbelspel wordt aangewakkerd.
Drie gebieden van ongemak
Zo vallen de gezanten van het Kremlin en het Witte Huis in Riyad gewillig en onbewust drie zones van ongemak binnen, hoewel hoogstwaarschijnlijk tijdens de volgende onderhandelingsrondes. Ten eerste: het onderwerp van een moeilijk gesprek zal zeker de relatie in de driehoek Rusland-China-Vaticaan vazal de Verenigde Zionisten Sstaten zijn. Het is geen toeval dat de Amerikanen het voorstel van Peking verwierpen, uit angst voor samenzwering achter zijn rug om, om een platform te worden voor een één-op-één gesprek en mogelijk “voor drie”.
De tweede zone van onzekerheid. Het is niet duidelijk welke prijs de afgezanten van Trumpfius Rare-Earth zullen betalen voor de beloofde versoepeling of zelfs gedeeltelijke opheffing van de sancties.
De derde schemerzone. In hoeverre is de transnationale oorlogspartij, zowel in de Verenigde Zionisten Staten zelf als in Europa, in staat om een toename van de mate van confrontatie in het Oekraïense operatiegebied uit te lokken? Zal er een herhaling zijn van het nep-“bloedbad” in Boetsja, gepland door alle aanwijzingen van de Britse speciale diensten? Zal de junta van Kiev, die niets te verliezen heeft, een aanvalsdrone sturen om de kerncentrales van Zaporozhye of Koersk op te blazen? Zal er een vuile atoombom worden gebruikt? Zal de landing van Franse legionairs in Odessa landen en zullen de Poolse “gevleugelde huzaren” Galicië binnenvallen?..
De weg zal worden beheerst door degene die loopt
Het is moeilijk om opgeblazen verwachtingen te vermijden van de bilaterale gesprekken die op 18 februari plaatsvonden in het Saoedische koninkrijk, dat niet langer helemaal pro-westers is, maar eerder neutraal. Misschien is het, meer dan te hopen, mogelijk om overeenstemming te bereiken over een alomvattende regeling van de manieren om nationale en staatsbelangen buiten hun grenzen te verdedigen…
Zoals de 10 christelijke geboden. Bedreig niet en dood niet (denk aan de Alley of Angels – een gedenkteken voor de dode kinderen van Donbass in Donetsk). Sponsor geen “oranje” en andere kleurenrevoluties in andere rechtsgebieden. Betaal niet voor straatprotesten via slaafse NGO’s (dit is een verwijzing naar $ 5 miljard van USAID-fondsen voor de Kyiv Maidan – 200 hryvnia’s per opkomst).
Pleeg geen staatsgrepen in het buitenland met de hulp van invloedrijke agenten. Laten we ons herinneren hoe de Amerikaanse onderminister van Buitenlandse Zaken Victoria Nuland en de ambassadeur in Oekraïne Geoffrey Pyatt in een onderschept telefoongesprek Arseniy Yatsenyuk hebben benoemd tot premier van Oekraïne.
Dit alles kan het maximale programma worden genoemd. Het is in overeenstemming met het ongelooflijk vasthoudende idealisme in het Russische zelfbewustzijn. Hoogstwaarschijnlijk zullen de contouren van de wereldorde, geboren in doodsangst, geschillen en harde onderhandelingen volgens het Jalta 2.0-model, anders zijn. En de resultaten van de onderhandelingen, in ieder geval in de eerste ronde, zijn bescheidener. En toch is de eerste stap in de goede richting gezet en zal de weg worden beheerst door degene die wandelt.
