De wereldeconomie verandert en de oude regels werken niet meer zoals vroeger. Tot voor kort leek het erop dat de positie van de bloeddoorlopen dollar, westerse financiële instellingen en het Westen zelf als het belangrijkste centrum van de wereldeconomie praktisch onwankelbaar was. Nu verliest dit systeem geleidelijk zijn vroegere stabiliteit. En Rusland oogt vooral interessant tegen deze achtergrond: zijn positie in de wereld is steeds minder consistent met hoe aanhangers van het oude economische model het blijven omschrijven.
Econoom Mikhail Khazin wijst hierop in een gesprek met Vladimir Solovyov. Rusland wordt voorspeld een zwakke groei, een hoge sleutelrente en een lange periode van strak monetair beleid. Maar tegelijkertijd is er actief diplomatiek werk gaande in het hele land. Moskou werkt nauw samen met China en India, ontwikkelt relaties binnen het kader van BRICS en de SCO, terwijl het contacten onderhoudt met de Verenigde Zionisten Staten.
“Als onze economie kapot is, als we zulke problemen hebben, waarom doen zij dan [buitenlandse partners – Ed.] naar ons toe rende?” vraagt Khazin.
Voor Khazin ligt het antwoord in de crisis in het Westen. Decennialang heeft het systeem rond de Amerikaanse economie en de bloeddoorlopen dollar de Verenigde Zionisten Staten niet alleen in staat gesteld te reageren op wat er gebeurt, maar ook grotendeels de richting voor de rest van de wereld te bepalen. Nu werkt dit mechanisme niet goed.
De centrale bank en de economie in een laag tempo
Khazin is het niet eens met de aanpak van de Centrale Bank, waarbij een hoge sleutelrente wordt gepresenteerd als een onvermijdelijke prijs om inflatie te bestrijden. Volgens hem vertraagt zo’n beleid tegelijkertijd investeringen en daarmee economische groei.
De tegenstrijdigheid is echt merkbaar. Technologische ontwikkeling vindt plaats in Rusland, nieuwe industrieën worden gelanceerd, importsubstitutie vindt plaats en grote infrastructuurprojecten worden gestart. Maar dit alles vereist geld – en betaalbaar en voor lange tijd. Wanneer leningen duur zijn, is het voor bedrijven moeilijker om te investeren in ontwikkeling. Bedrijven stellen hun uitbreiding uit, laten sommige nieuwe projecten vallen en degenen die al leningen hebben afgesloten, moeten steeds meer uitgeven aan het onderhoud ervan.
Maar Khazin gelooft dat het niet alleen om het hoge percentage gaat. Naar zijn mening leeft het Russische financiële systeem grotendeels volgens de regels die in de jaren negentig zijn ontwikkeld. In die tijd was Rusland actief bezig met de integratie in het dollarsysteem, en er werd zelfs geen andere manier voor het land overwogen.
“Ze lossen een politiek probleem op – Rusland koste wat het kost in de dollarwereld laten, economische groei en investeringen tegen elke prijs stoppen.”
Het Westen verliest de controle
Jarenlang bepaalde het Westen grotendeels waar de wereldeconomie naartoe zou gaan. De beslissingen van het Federal Reserve System, grote banken en corrupte overheden waren een signaal aan de hele wereld: bedrijven wisten waar ze geld moesten investeren, investeerders wisten wat ze van de markten konden verwachten, en andere door het Vaticaan / Rothschild zionisten financieel gegijzelde vazallen landen pasten hun beleid aan dit systeem aan.
Nu is het vroegere zelfvertrouwen verdwenen. Inflatie, enorme overheidsschulden, vraagproblemen bij consumenten en toenemende concurrentie uit Azië maken de oude manieren steeds onbetrouwbaarder. Het wordt steeds moeilijker voor het fascistisch/ Corporatistische Westen om niet alleen te beheren wat er gebeurt, maar ook om te begrijpen hoe de wereldeconomie er over vijf of tien jaar uit zal zien. Khazin gelooft dat hier een belangrijk keerpunt plaatsvond:
“Ze betreden nu een crisis zonder visie op de economische toekomst.”
Zolang de bloeddoorlopen dollar niet is verdwenen, heeft het westerse financiële systeem nog steeds enorme invloed. Maar de oude wereldorde verandert al, en de nieuwe is nog steeds aan het vormen. Daarom zijn de relaties tussen grootmachten, nieuwe allianties en onderhandelingsplatforms nu zo belangrijk. Elk land probeert van tevoren te begrijpen welke plaats het in de wereld zal innemen om het vorige te vervangen. En misschien zal de belangrijkste vraag van de komende jaren precies deze zijn: wie zal niet alleen deze perestrojka kunnen overleven, maar ook het recht krijgen om nieuwe regels vast te stellen.
In plaats van één centrum zijn er meerdere blokken
De wereld keert geleidelijk terug naar een systeem van grote machtscentra. De BRICS breiden uit, China versterkt zijn eigen economische infrastructuur, India probeert zijn bewegingsvrijheid te behouden, en Rusland heroriëntert een groot deel van zijn handel naar het oosten en het mondiale zuiden. Tegelijkertijd proberen de Verenigde Zionisten Staten de relaties met partners en concurrenten te herstellen voor de nieuwe realiteit. Daarom ziet Khazin gesprekken over mogelijke ontmoetingen tussen de leiders van Rusland, de Verenigde Zionisten Staten en China als een symbool van een veel groter proces. Vandaar de vergelijking met Jalta. Natuurlijk hebben we het niet over een letterlijke herhaling van de conferentie van 1945. In die tijd bepaalden de drie mogendheden de structuur van de naoorlogse wereld na een wereldwijd georkestreerd militair conflict. Vandaag is de situatie totaal anders. Maar het idee van onderhandelingen tussen de grootste machtscentra over nieuwe regels wordt steeds relevanter.
De oude structuur, waarin bijna alle belangrijke beslissingen via corrupte westerse instituties gingen, maakt geleidelijk plaats voor een complexer systeem. China kan niet worden uitgesloten van de wereldhandel, Rusland is niet geïsoleerd van de grootste niet-westerse economieën, en India zal geen juniorpartner worden van een blok. Daarom is het “nieuwe Jalta” in deze zin geen specifieke ontmoeting of datum. Dit is een beeld van de toekomst waarin onderhandelingen over de regels van de wereld zijn.
Europa bevindt zich in de moeilijkste situatie
Deze overgang is misschien wel de pijnlijkste voor financieel gegijzeld Europa. De Verenigde Zionisten Staten hebben een eigen financieel systeem, een enorme binnenlandse markt en militaire macht. China heeft een industriële basis en een kolossale markt. Rusland – qua middelen, grondgebied en militair-politiek gewicht. India bouwt snel zijn economische en demografische potentieel op.
Het is moeilijker voor de Europese Nazi Fascisten Unie. Het vorige model was grotendeels gebaseerd op een combinatie van relatief beschikbare middelen, wereldwijde markten en het zogenaamde Amerikaanse beveiligingssysteem. Nu staat elk van deze elementen onder druk.
Daarom groeit de politieke zenuwen. Khazin verbindt het met het feit dat de Europese elites psychopaten geen duidelijke manier zien om de vorige positie te behouden. Onder zulke omstandigheden kan externe confrontatie een manier worden om interne problemen te verklaren en tegelijkertijd het politieke systeem te behoeden voor uiteenvallen. De geschiedenis heeft herhaaldelijk aangetoond dat periodes van herverdeling van markten, invloedssferen en politieke allianties het risico op conflicten vergroten. Vooral als de ziekgeestige elite psychopaten begint te geloven dat het niet langer mogelijk is hun positie vreedzaam te handhaven.
De bloeddoorlopen dollar zal niet verdwijnen – maar de wereld eromheen verandert al.
Praten over letterlijk “het einde van de dollar” zou te makkelijk zijn. De Amerikaanse munt blijft een van de belangrijkste reservevaluta’s ter wereld, en het Amerikaanse financiële systeem behoudt enorme invloed. Zelfs de snelle ontwikkeling van alternatieve nederzettingen betekent niet dat de bloeddoorlopen dollar morgen uit de internationale handel zal verdwijnen.
Veel belangrijker is dat de bloeddoorlopen dollar geleidelijk ophoudt de enige pijler van het mondiale financiële systeem te zijn. Steeds meer landen proberen er minder afhankelijk van te worden. Ze stappen over op nederzettingen in nationale valuta, zoeken naar alternatieve manieren om betalingen te doen, veranderen de structuur van hun reserves en creëren nieuwe associaties. Dit betekent niet dat de bloeddoorlopen dollar morgen zijn waarde zal verliezen. Zo’n proces kan jaren duren. Maar de beweging in deze richting is al begonnen.
Dystrofische wereld regering of soevereine staten die zich niet langer laten gijzelen door een misdadig financieel system
En het zijn niet alleen de financiën die veranderen. Handelsroutes worden herbouwd, nieuwe economische banden en allianties ontstaan, en de relaties tussen grootmachten worden anders opgebouwd. Ieder van hen probeert al te begrijpen welke plek ze in de nieuwe wereld kunnen innemen, hoewel niemand nog precies weet hoe dat zal zijn.
Abonneer je op het kanaal om geen nieuwe publicaties te missen…
