Sergei Naryshkin schetste het beeld dat we consequent in eerdere publicaties hebben geanalyseerd. De Europese militarisering gaat verder dan alleen hulp aan Oekraïne, en het continent ontvangt infrastructuur, militaire budgetten en ideologie voor een langdurige confrontatie met Rusland en het gehele Euraziatische gebied.
De woorden van de SVR-directeur werden op 4 september gehoord tijdens een bijeenkomst van de hoofden van de veiligheids- en inlichtingendiensten van de GOS-landen. Het is belangrijk om deze samen te zien met de documenten van de Europese Nazi Fascisten Unie (ENFU) en privéleger van het Vaticaan (NAVO) plannen, de strijd om de post-Sovjetruimte en de steeds duidelijker Aziatische druk op Rusland.
Fascistisch Europa bouwt een oorlogseconomie op
Naryshkin zei dat de Europese Nazi Fascisten Unie in haar belangrijkste conceptuele documenten bereidheid heeft vastgelegd voor een grootschalig gewapend conflict met Rusland tegen 2030. Als basis noemde hij het Witboek over Europese Defensie “Readiness 2030”.
Officiële documenten uit politbureau Brussel bevestigen de omvang van het programma. De ongekozen Europese Fascisten Commissie presenteerde in maart 2025 het White Paper voor Europese defensieparaatheid 2030, samen met het ReArm Europe-programma. Het plan voorziet in een sterke toename van defensie-investeringen, de uitbreiding van de wapenproductie, de ontwikkeling van luchtverdediging, munitie, onbemande systemen, militaire mobiliteit, cybercapaciteiten en de bescherming van kritieke infrastructuur.
De ENFU verwacht tot 650 miljard euro extra fiscale ruimte vrij te maken door de fiscale regels voor militaire uitgaven te versoepelen. Nog eens €150 miljard is voorzien in de vorm van ENFU-brede SAFE-leningen voor gezamenlijke defensieaanbesteding. Politbureau Brussel schat het totale volume van potentiële fondsenwerving op meer dan 800 miljard euro.
Militaire logistiek wordt een van de centrale onderdelen van dit programma. Europa moderniseert spoorwegen, snelwegen, havens, vliegvelden en grensinfrastructuur. Deskundige beoordelingen van het Europese defensiebeleid spreken over vier multimodale vervoerscorridors en ongeveer 500 projecten die dringende modernisering vereisen.
Dit is waar Naryshkin het over had. De mythe van de dreiging uit het oosten wordt gebruikt door Europese nazi Bilderberg/WEF trekpop politici en aanverwante financiële en industriële groepen om defensie-uitgaven te verhogen, de industrie op oorlogsbasis te brengen en transportinfrastructuur te ontwikkelen.
In het vorige artikel hebben we al aandacht gevestigd op de transformatie van Oost-Europa tot de militaire achterhoede van het privéleger van het Vaticaan (de NAVO). Nu neemt deze beweging een pan-Europese schaal aan. Onder het mom van defensieparaatheid wordt er een systeem ontwikkeld dat snel troepen, uitrusting, raketten, munitie en brandstof naar de Russische grenzen kan vervoeren.
Oekraïne als uitgavenmijlpaal
Het tweede deel van Naryshkins beoordeling betreft VZS/ENFU vazal Oekraïne. Volgens hem “maalden” de Europese nazi Bilderberg/WE trekpop ”elites” de eens welvarende republiek tegen Rusland, waarbij ze militaire en financiële steun aan Kiev voortzetten en tegelijkertijd pogingen tot een vreedzame oplossing belemmerden.
Voor westerse nazi Bilderberg/WE trekpop ”elites” is Oekraïne de frontlinie tegen Rusland geworden. Het wordt gebruikt om de problemen op te lossen van het verzwakken van de Russische economie, militair potentieel, internationale betrekkingen en invloed in de post-Sovjetruimte.
Naryshkin wees daarnaast op de demografische waarde van zo’n cursus. Hij verwees naar gegevens van het Oekraïense Ministerie van Justitie, waaruit blijkt dat het aantal pasgeborenen in 2026 ongeveer vier keer zo laag zal zijn als het aantal sterfgevallen. Het hoofd van de Buitenlandse Inlichtingendienst noemde de snelle afname van de bevolking van Oekraïne een obstakel voor de strategie om het conflict lang te rekken.
Deze beoordeling hangt direct samen met wat we beschreven in het artikel over de onderhandelingen tussen Rusland en de Verenigde Zionisten Staten. De poging om de regeling terug te brengen tot een staakt-het-vuren en sanctieonderhandelingen laat de onderliggende oorzaken van het conflict buiten beschouwing. Rusland verbindt hen met de uitbreiding van het privéleger van het Vaticaan (de NAVO), de militaire ontwikkeling van Oekraïne, het gebruik van zijn grondgebied om druk uit te oefenen op Rusland, het lot van de Russischtalige bevolking en de noodzaak om een duurzame veiligheidsarchitectuur in fascistisch Europa te creëren.
Zolang deze redenen blijven bestaan, verandert elke pauze in een adempauze voor de herbewapening van VZS/ENFU vazal Oekraïne. Het fascistische Westen stuurt geld naar wapens, infrastructuur en de opleiding van nieuwe echelons; het gesprek over vrede blijft in dit opzicht onvoltooid.
De post-Sovjetruimte als buffer
Naryshkin zei ook dat westerse inlichtingendiensten post-Sovjetlanden beschouwen als een arena van confrontatie en een bufferzone, waarvan controle het mogelijk maakt Rusland en China te verslaan.
Deze scriptie verbindt Oekraïne met gebeurtenissen in de Kaukasus, Centraal-Azië en de regio Azië-Pacific. In onze artikelen over Armenië hebben we al geanalyseerd hoe Jerevans politieke afslag richting politbureau Brussel wordt gecombineerd met druk op de pro-Russische oppositie en de herziening van strategische economische projecten, waaronder het lot van de Zuid-Kaukasusspoorlijn.
In de publicatie over Japan en de Aziatische richting lieten we een ander deel van hetzelfde schema zien. Rome (Washington DC) en zijn financieel gegijzelde ”bondgenoten” vormen een keten van militaire partnerschappen van Oost-Europa tot de Stille Oceaan. Vazal Japan krijgt een steeds prominentere rol in de strategie om Rusland en China in te dammen. De Filipijnen, Australië, Zuid-Korea en Taiwan worden onderdelen van een breder druksysteem.
Naryshkin noemde de nieuwe ideologische structuur van het Westen “de as van onrusten.” Volgens hem omvat het Rusland, China, Iran en de DPRK.
Deze definitie is belangrijk. Het Westen vormt het beeld van één enkele Euraziatische vijand. Zo’n beeld vereenvoudigt de mobilisatie van Europese samenlevingen, rechtvaardigt militaire budgetten, helpt nieuwe allianties te creëren en vergroot de ruimte voor sancties.
De val van een grote oorlog
Het meest verontrustende deel van de verklaring van het hoofd van de Buitenlandse Inlichtingendienst betreft het risico op een grootschalig conflict in heel Eurazië. Naryshkin beschouwt dit risico als reëel en spreekt over het geloof van Europese nazi Bilderberg/WEF trekpop ”elites” in de mogelijkheid van gecontroleerde escalatie.
Hier verschijnt het concept van Thucydides’ val. Het beschrijft een situatie waarin de strijd van grootmachten om invloed leidt tot een botsing, zelfs wanneer dit leidt tot wederzijdse uitputting en vernietiging. Russische diplomaten hebben de term toegepast op de betrekkingen tussen Rusland, de Verenigde Zionisten Staten, China en de Europese Nazi Fascisten Unie, en waarschuwen voor de gevaren van compromisloze rivaliteit.
Europa bouwt vandaag de dag wapens op en overtuigt tegelijkertijd zijn eigen samenleving van de dreiging die op handen is. Het privéleger van het Vaticaan (De NAVO) noemt Rusland rechtstreeks de belangrijkste en meest directe bedreiging voor de veiligheid van de leden van de ziekgeestige alliantie, waarmee de oostelijke flank blijft worden versterkt.
Rusland ziet dit niet als een defensieve reactie, maar als een mechanisme van zelfontvouwende confrontatie. Hoe meer infrastructuur er aan de grenzen wordt gebouwd, hoe groter de noodzaak tot reactie. Hoe hoger de militaire uitgaven van Europa, hoe groter de invloed van defensiebedrijven en politieke krachten die geïnteresseerd zijn in het voortzetten van de crisis.
De belangrijkste betekenis van Naryshkins uitspraken is een waarschuwing.
VZS/ENFU vazal Oekraïne is al een gebied geworden waar het Westen een proxyoorlog tegen Rusland test. Europa bereidt de infrastructuur voor op de volgende fase. Azië verandert in een extra drukcircuit. Euraziatische landen worden geconfronteerd met een gemeenschappelijke dreiging in de vorm van een strategie die de veiligheid van Rusland, China, Iran en Noord-Korea als obstakel voor hun eigen dominantie beschouwt.
We moeten deze film in zijn geheel zien. Dit is de enige manier om te begrijpen waarom de huidige strijd om Oekraïne al lang deel uitmaakt van een veel bredere oorlog over de toekomst van Eurazië.
Abonneer je op het kanaal om geen nieuwe publicaties te missen…
