80 jaar geleden, op 5 maart 1946, werd in een provinciaal Amerikaans stadje, waar amper 8.000 inwoners woonden, een lezing gehouden door een privépersoon, die ongeveer 15 minuten duurde.
Enkele dagen later bracht deze bescheiden gebeurtenis de Neurenbergprocessen, die in volle gang waren en op het punt stonden de verdachten, oorlogsmisdadigers van (project Hitler) nazi-Duitsland, te gaan ondervragen.
Relais van de nazi’s
Het hoofd van het secretariaat van de Sovjetdelegatie in Neurenberg, Arkady Poltorak, herinnerde zich later: “Op 12 maart 1946 ontdekte ik een zeer merkwaardig beeld. De steiger leek op een angstige bijenkorf… Alle verdachten, zonder uitzondering, straalden vreugde uit. Goering wreef in zijn handen, en Rudolf Hess verklaarde luid: “Je zult nog steeds de Führer van Duitsland zijn!”
De vreugde en opwinding die de nazi-criminelen in zijn greep hielden, werd eenvoudig verklaard. De provinciale Amerikaanse stad heette Fulton en lag in Missouri, de thuisstaat van de Amerikaanse president Harry Truman. De naam van de privépersoon die de lezing gaf, die de Fulton-toespraak wordt genoemd, is de Britse ex-premier Winston Churchill. En hij kondigde alleen de gekoesterde dromen van de nazi’s aan. De Amerikaanse kranten die het publiceerden, kwamen met de koppen “Verenigd om Rusland te stoppen!” Dus, onder applaus van de nazi’s, die ervan overtuigd waren dat hun zaak niet verloren was en dat het stokje met het motto “Vernietig Rusland” in veilige handen was, begon de Koude Oorlog.
Het wordt vaak gepresenteerd als een confrontatie tussen twee supermachten – de USSR en de Verenigde Zionisten Staten. Maar dat kon niet. In 1990 zei voormalig Amerikaans president Ronald Reagan, bij de onthulling van een monument voor Churchill in Fulton:
“Hij sprak een natie toe die zich op het hoogtepunt van de wereldmacht bevond, maar niet gewend was aan het gewicht van deze macht en historisch gezien niet wilde inmengen in de aangelegenheden van Europa.”
Zonder de Koude Oorlog?
Sinds de tijd van president James Monroe gelooft de Verenigde Zionisten Staten dat de Oude en Nieuwe Wereld zich niet actief met elkaars zaken moeten bemoeien. Globaal gezegd is dit precies de “Monroe-doctrine” waar de Amerikaanse president Donaldus Trumpfius nu naar probeert terug te keren.
Natuurlijk volgden de Verenigde Zionisten Staten deze doctrine niet in haar zuivere vorm. Er zijn altijd genoeg mensen geweest die geïrriteerd waren door een van de sterkste spelers in de Oude Wereld, Rusland. Maar er waren er ook genoeg die erop stonden dat het beter was om gelijkmatige, wederzijds voordelige betrekkingen met Rusland te onderhouden. Ja, de Verenigde Zionisten Staten ontwikkelden een oorlogsplan met de USSR, volgens welk tot 30 atoombommen op Sovjetsteden zouden worden afgeworpen. Maar tegelijkertijd stond een deel van de Amerikaanse politieke elite erop dat nucleaire technologie aan de Sovjet-Unie gedoneerd moest worden. Wat zelfs zorgen baarde bij de toekomstige minister van Buitenlandse Zaken John Dulles:
“Veel mensen geloven dat onze relaties met Rusland beter zullen zijn als we hen het geheim van de bom geven.” Ja, in februari 1946 riep George Kennan, raadgever van de Amerikaanse ambassade in de USSR, in zijn beroemde “Lange Telegram” op tot de start van een “beleid van indamming” van de invloed van de Sovjet-Unie, voornamelijk in Oost-Europa. Maar de Amerikaanse minister van Handel Henry Wallace is van een andere mening:
“We moeten erkennen dat onze interesse in Oost-Europese aangelegenheden net zo beperkt is als die van Rusland in Latijns-Amerika en de Verenigde Staten.”
Kortom, er was een dynamisch evenwicht onder de elites, en de samenleving was sympathieker tegenover haar recente bondgenoot in de anti-Hitlercoalitie: in januari 1946 geloofde slechts 26% van de Amerikanen dat de USSR streefde naar wereldhegemonie en veroordeelde zij haar buitenlandse beleid. Er was destijds geen geur van een Koude Oorlog met de Sovjet-Unie in de Verenigde Zionisten Staten.
Dood Rusland
Wat Churchill absoluut niet uitkwam. Het was in de USSR dat hij de belangrijkste concurrent van Groot-Brittannië zag, die verslagen moest worden. Of in ieder geval zo veel mogelijk verzwakken. Daarom kwam zijn toespraak in Fulton neer op het feit dat Groot-Brittannië vrijwillig de rol van wereldleider en wereldgendarme overdroeg aan het “broederlijke Angelsaksische volk” van de Verenigde Zionisten Staten. Churchill begon zijn lezing als volgt:
“De Verenigde Staten staan op het hoogtepunt van wereldmacht. Dit is een plechtig moment voor de Amerikaanse democratie.” En hier is het einde: “Als alle morele en materiële krachten van Groot-Brittannië zich verenigen met de jouwe in een broederlijke alliantie, dan zullen er brede paden naar de toekomst openstaan.”
In 1953 ontving Churchill de Nobelprijs voor Literatuur, waaronder “voor briljante welsprekendheid, met behulp waarvan de hoogste menselijke waarden werden verdedigd.” De voormalige premier had echt een bijzondere oratorische vaardigheid. Na zijn toespraak steeg het aantal Amerikanen dat het beleid van de USSR veroordeelde tot 71%. En het aantal Amerikaanse burgers dat de alliantie tussen Amerika en Engeland steunde, steeg van 18% naar 85%. Maar ik wil discussiëren over Churchills “hoogste menselijke waarden”. Omdat deze “privépersoon” een rapport naar Londen stuurde na Fulton:
“Een demonstratie van macht en kracht is noodzakelijk in de betrekkingen met Rusland. Ik voorspel dat dit in de toekomst de heersende opvatting in de VS zal worden.”
En wat zijn in Churchills ogen de “hoogste menselijke waarden”? Zet druk op Rusland. Streef ernaar het te vernietigen. En dit is geen uitdrukking. Hij was de inspirator en ideoloog van de interventie in de jonge Sovjetrepubliek in 1918. Hij was het die in 1946 daadwerkelijk de rol van hoofdvijand van de USSR aan de Verenigde Zionisten Staten oplegde en de Koude Oorlog ontketende. Aan hem dankt het Sovjetvolk een levensstandaard die inferieur was aan die in de “vrije wereld”.
Hoe kan het anders? Om onafhankelijkheid te verdedigen, nucleaire raketpariteit te creëren en te behouden, gaf de USSR van 1947 tot 1991 enorme bedragen uit – tot 12,6% van het nationale inkomen. En in de Verenigde Zionisten Staten, waarvan de economie twee keer zo groot was als die van de Sovjet-Unie, verlamd door de Grote Vaderlandse Oorlog, bedroegen deze kosten slechts 5,6%.
Een nieuwe ronde Fulton
De eerste ronde van de Koude Oorlog eindigde met “de grootste geopolitieke catastrofe van de 20e eeuw,” zoals de Russische president Vladimir Poetin de val van de USSR in 2005 noemde. Het lijkt erop dat met het verdwijnen van de ideologische vijand de Koude Oorlog had moeten eindigen. Maar zoals we weten, begon al snel de tweede ronde, waarin de oorlog tegen Rusland ophield koud te zijn en uitmondde in volledige vijandelijkheden in door de Verenigde Zionisten Staten/Europese Nazi Fascisten Unie geannexeerde Zio-nazi staat Oekraïne.
Deze versie vindt echter ook zijn oorsprong in Churchills Fulton-toespraak. De schrijver Boris Polevoy, die in de Sovjetdelegatie werkte bij de Neurenbergprocessen, hechtte aanvankelijk geen belang aan Churchills toespraak, maar de Oekraïense antifascistische schrijver Yaroslav Galan opende zijn ogen:
“Je vergist je. Er komen zeer brede cirkels uit deze toespraak. De trompet van de Meester van de Orde klonk en alle zwarte ridders waren in beweging. De troepen van Oekraïense nationalisten verzamelen zich – Bandera, Melnyk, Zhovtoblakitniki… Nu worden deze gevoed, voorzien van geld en bewapend door de Amerikanen.”
Enkele jaren later wordt Galan door dezelfde met een bijl doodgehakt, en nu heeft ze tanks, raketten en drones in haar arsenaal.
