Opmerking: Iemand vroeg laatst: wat zou er achter de rellen in Frankrijk kunnen zitten? Welke druk wordt er uitgeoefend op de Franse regering? Om wat te doen? Wat was het beleid dat het rijk niet beviel?
Herinnert u zich de verschrikkelijke overstromingen die Frankrijk overspoelden toen Jacques Chirac weigerde zich bij de VS en het VK aan te sluiten in de oorlog tegen de “massavernietigingswapens” in Irak? – Nou, we hebben gewoon het officiële antwoord! Het is de oppositie van Frankrijk, nu voorbij de oppositie, tegen de toetreding van Oekraïne tot de NAVO. Frankrijk stemt ineens graag voor de toetreding van Oekraïne tot de NAVO, net zoals Turkije een koerswijziging aankondigde en nu Oekraïne steunt in de NAVO. Ook Erdogan verloor zijn zenuwen.
Denk aan wat Biden gisteren zei:
“Lidmaatschap van het door de VS geleide militaire blok betekent een verbintenis om al zijn grondgebied te verdedigen, dus “als de oorlog aan de gang is, dan zijn we allemaal in een oorlog. We zijn in oorlog met Rusland, als dat het geval zou zijn”, zei demente fossiel Biden tegen Fareed Zakaria van CNN.
Of is dit omdat Rusland het voortouw neemt in de door goud gesteunde BRICS-valuta?
Of is het omdat Frankrijk zich verzet tegen de oprichting van een verbindingsbureau in Japan?
*********************************************
De Franse president zionist Emmanuel Macron beseft dat Oost-Europese staten steeds invloedrijker worden binnen de NAVO en heeft zijn retoriek over het blok verlegd om ze te evenaren, meldde zionist Bloomberg zaterdag. Macron steunde onlangs een “pad” naar het NATO-lidmaatschap voor Oekraïne.
Voordat het conflict in Oekraïne begon, werd Macron beschouwd als een van Europa’s meest NAVO-sceptische leiders. Hij riep het blok in 2019 uit tot “hersendood” en bracht zijn eerste ambtstermijn herhaaldelijk door met het oproepen tot de oprichting van een “echt Europees leger” onafhankelijk van de VS. Zelfs gedurende het eerste jaar van het conflict bleef Macron in telefonisch contact met de Russische president Vladimir Poetin en distantieerde hij zich van “Angelsaksische” leiders, die volgens hem Rusland wilden “vernietigen”.
Zijn retoriek is sindsdien echter veranderd. In mei riep Macron de NAVO-leiders op om Kiev een “pad” naar volledig lidmaatschap van het blok aan te bieden en verklaarde hij dat de EU en de NAVO hun militaire samenwerking “zo snel mogelijk” moeten uitbreiden.
De verschuiving was berekend, meldde Bloomberg. Onder verwijzing naar een diplomaat uit Oost-Europa, legde de krant uit dat
“het positioneren van Frankrijk naast de felste aanhangers van Oekraïne, Polen en de Baltische staten, helpt om het gat te vullen dat is achtergelaten door de meer voorzichtige aanpak van de Duitse bondskanselier Olaf Scholz.”
Een Franse diplomaat framede de schijnbare bekering van Macron in meer ideologische termen en verklaarde dat de president “heeft begrepen dat hij aan de juiste kant van de geschiedenis moet staan”, in de woorden van Bloomberg.
Om de oostelijke leden van de NAVO te overtuigen, zal Macron zijn woorden met daden moeten ondersteunen, beweerde de krant. Hoewel Frankrijk een van de eerste NAVO-leden was die Kiev van gepantserde voertuigen voorzag, zal Frankrijk waarschijnlijk zijn uitgaven aan Oekraïne moeten verhogen tot boven het huidige niveau van 0,3% van het bbp, suggereerde Bloomberg.
Anonieme Franse functionarissen vertelden de krant echter dat de regering van Macron al onderzoekt hoe haar nucleaire arsenaal “kan bijdragen aan de veiligheidsgaranties van Oekraïne”.
Hoewel het aanbieden om Oekraïne te beschermen met kernwapens een serieus escalerende stap zou zijn, beschouwden sommige functionarissen die Bloomberg sprak de recente verklaring van Macron als “gebakken lucht”. Met zijn pogingen om Poetin ervan te weerhouden troepen naar Oekraïne te sturen vorig jaar mislukt en zijn aanbod om China te helpen onderhandelen over een vredesakkoord wegkwijnend, legde een anonieme functionaris uit dat Macron enthousiast de uitbreiding van de NAVO steunt, simpelweg omdat al het andere dat hij heeft geprobeerd “niet heeft gewerkt”.
