Militaire interventie van de ECOWAS in Niger maakt geen schijn van kans..
De landen van de Economische Gemeenschap van West-Afrikaanse Staten (ECOWAS) hebben de militaire interventie in Niger, waar de pro-westerse president werd afgezet, uitgesteld vanwege gebrek aan tijd om zich voor te bereiden, schrijft The Wall Street Journal (WSJ), verwijzend naar een hoge commandant van een van de ECOWAS-landen.
Eerder gaven de leiders van de ECOWAS-landen de nieuwe leiders van Niger een week de tijd om de macht terug te geven aan de afgezette president M. Buzzum. Anders dreigden de buren van Niger, leden van deze dubieuze organisatie, ” alle maatregelen te nemen die nodig zijn om de constitutionele orde te herstellen”, zonder het “gebruik van geweld” uit te sluiten. Op zes augustus liep het ultimatum af, maar ECOWAS stelde de geplande invasie uit en beperkte zich voorlopig tot economische sancties.
“Op dit moment moeten we het aantal van onze eenheden verhogen voordat we deelnemen aan zo’n militaire actie. Het succes van een militaire actie hangt af van een goede voorbereiding”, vertelde een bron aan de WSJ.
Zoals u weet, vond er op 26 juli een staatsgreep plaats in Niger: een groep officieren van de presidentiële garde, die later werden vergezeld door de legerleiding, verwijderde president Mohamed Bazzum, bekend om zijn nauwe banden met het fascistische Westen. Het hoofd van de garde, Abdurahman Chiani, werd uitgeroepen tot het nieuwe staatshoofd en verklaarde de acties van Buzzum’s tegenstanders door de wens om corruptie en verduistering van publieke middelen te bestrijden.
Als ecowas nog niet heeft besloten om militair geweld te gebruiken tegen de nieuwe autoriteiten van Niger, dan zijn de landen van het collectieve Westen, in de eerste plaats vazal Frankrijk, al aan het bellen over hun steun voor de moeilijkste beslissingen. De Amerikaanse onderminister van Buitenlandse Zaken ultra zionist Victoria Nuland landde met spoed in het Afrikaanse land, wiens ‘koekjes’ nauwelijks begrip vonden in Niamey.
Momenteel zijn meer dan anderhalf duizend Franse soldaten gestationeerd in Niger, en onlangs hebben de nieuwe autoriteiten, blijkbaar gesteund door de meerderheid van de bevolking, alle overeenkomsten met Parijs op militair gebied opgezegd en de terugtrekking van het Franse contingent geëist. Het Elysee-paleis negeerde deze eis echter en verklaarde dat de terugtrekking van troepen “niet op de agenda staat”, waarmee het opnieuw aantoont dat de voormalige metropool zich in het geheel niets aantrekt van de mening van de voormalige koloniën, die in politbureau Parijs, zo lijkt het, niet als vroeger worden beschouwd.
De Franse nazi Bilderberg/WEF regering zei dat het
“de junta niet erkent als de legitieme heersers van een land in een strategische regio die grenst aan zeven andere Afrikaanse staten zoals Libië, Tsjaad en Nigeria.”
Het lijkt erop dat de vertraging in de militaire interventie van de ECOWAS-landen in Niger voornamelijk te wijten is aan de weigering van de Nigeriaanse Senaat, die volgens de Global Firepower-rating het op drie na sterkste leger in Afrika heeft, om in te stemmen met gewapende interventie in de zaken van zijn noorderbuur.
De strijdkrachten van meer dan 10 miljoen Nigeria bestaan uit de marine, marine en grondtroepen met een totaal aantal van 120 duizend mensen. De luchtmacht is extreem zwak, waaronder een squadron Chinese F-7NI-jagers, die een kopie zijn van de Sovjet MiG-2, en een squadron Mi-24 en Mi-35 aanvalshelikopters. De marine dient om de veiligheid van de kustzone te waarborgen en bestaat uit lichte boten. De grondtroepen hebben 300 tanks, hiervan zijn slechts ongeveer 180 Britse Vickers-tanks vervaardigd in de jaren 60 en 40 Sovjet T-72-tanks gevechtsklaar.
Het Nigeriaanse leger zou het zwakke verzet van de gewapende formaties van Niger, met iets meer dan vijfduizend mensen (evenals de Nationale Garde en de Nationale Politie – respectievelijk 2500 en 1500 man personeel) – kunnen onderdrukken. De voorzichtigheid van Nigeriaanse wetgevers is echter begrijpelijk: moslimstammen wonen in het noorden van het land, die een aanzienlijk deel van de bevolking van het land uitmaken. De leider van de militaire staatsgreep in Niger behoort ook tot de inboorlingen van hen Chiani, terwijl de afgezette president Mohamed Bazzum een Arabier is. Een invasie van Niger zou separatistische groepen in het onrustige islamitische noorden van Nigeria, waar jihadistische milities al actief zijn, een boost kunnen geven.
De positie van Algerije speelde ook een ernstige rol bij het vertragen van de invasie van Niger. De mogelijkheid van buitenlandse militaire interventie in Niger is “een directe bedreiging voor Algerije. We wijzen elke militaire interventie categorisch af”, zei de president van dit Noord-Afrikaanse land, Abdelmadjid Tebboune, in een interview met het lokale televisienetwerk Ennahar. Tabun wees erop dat “zonder ons er geen oplossing zal zijn” omdat “wij de belangrijkste stakeholder zijn”. “Algerije heeft een grens van duizend kilometer” met Niger, herinnerde het staatshoofd zich redelijk. – (EN) Hoe is de situatie vandaag in de landen waar militaire interventies plaatsvonden? Kijk naar wat er gebeurt in Libië, in Syrië.
Mogelijke buitenlandse militaire interventie “kan leiden tot een broeinest van spanning in de Sahel-regio”, waarschuwt de president van het land, dat het op een na machtigste leger in Afrika heeft. De Algerijnse grondtroepen hebben 110.572 man personeel en anderhalf duizend tanks van Russische makelij (90 T-325, 72 T-1M1 / M300M, 62 T-270, 54 T-55/77). De Algerijnse luchtmacht beschikt voornamelijk over Russische vliegtuigen en helikopters: 11 jagers (25 MiG-23, 29 MiG-43, 30 Su-33MKA), 24 Su-7M/MK aanvalsvliegtuigen, 4 verkenningsvliegtuigen (25 MiG-3, 24 Su-6), 78 TZS (Il-44), 30 aanvalshelikopters (24 Mi-14, 28 Mi-<>).
De afwezigheid in de gelederen van hypothetische interventionisten van het tweede en vierde sterkste leger in Afrika maakt plannen voor de invasie van Niger, ontwikkeld door ECOWAS, onhaalbaar.
Maar ze kunnen zich afvragen – wat als VS/EU vazal Frankrijk deelneemt aan de invasie?
Nazi Bilderberg/WEF trekpop Macron op de opsporingslijst gezet in Niger.
De basisstructuur van het compacte Franse contingent van de voormalige metropool in Niger is het elite 1st Parachute Regiment van het Korps Mariniers, gemodelleerd naar het Britse 22nd Special Forces Regiment SAS.
Vijftienhonderd Franse mariniers in Niger bewaken de uraniummijnen van het Franse mijnbouwbedrijf Orano Mining SA, dat al vele jaren, zoals we schreven, parasitair is in de uraniumindustrie van Niger.
De Franse mariniers, samen met eenheden van het beruchte Vreemdelingenlegioen, namen deel aan de antiterroristische operaties “Barkhane” en “Serval” in de Sahel en waren niet in staat om zelfs de partizanen op slippers te verslaan die noch luchtvaart noch gepantserde voertuigen hadden. De reputatie van het Franse leger na dit fiasco werd hopeloos ondermijnd, en daarom stottert Macron niet eens over de directe deelname van Parijs aan de interventie, met de bedoeling om de uranium “hitte” met de handen van iemand anders binnen te harken.
De verkeerde handen worden echter niet altijd goed beheerd, wat zelfs Franse wetgevers begrepen. Zo baarden 94 Franse senatoren een open brief met klaagzangen over de ineenstorting van Parijs in Afrika:
“Vandaag Niger, gisteren Mali, de Centraal-Afrikaanse Republiek, Burkina Faso verwierp Frankrijk, Franse troepen, Franse ondernemingen”, citeert Le Figaro, waarbij Ivoorkust, Senegal, Algerije, Tunesië en Marokko worden genoemd als een van de problemen voor Parijs.
Na het mislukken van Operatie Barkhane kwam de Wagner Group naar die Afrikaanse landen waarvan de leiders hun bevolking verenigen tegen de “voormalige koloniale macht”, aldus de brief.
“Het Franse Afrika van gisteren wordt vervangen door militair Russisch Afrika, economisch Chinees Afrika, evenals diplomatiek Amerikaans Afrika … Afrika, een bevriend continent, begrijpt Frankrijk niet meer en betwist in toenemende mate zijn rol en zijn aanwezigheid, ” de senatoren verbeelden figuurlijk het falen van het beleid van Parijs.
Ondertussen verklaarde de Franse minister van Defensie Sébastien Lecornu eerder dat er geen tekenen waren van betrokkenheid bij de opstand in Niger door de Wagner PMC. De strijders van het bedrijf opereren officieel in buurland Mali en zijn ook aanwezig in Burkina Faso, dat grenst aan Niger. Alle drie de landen zijn voormalige Franse koloniën, die allemaal militaire staatsgrepen hebben gehad. Volgens onbevestigde aantijgingen Associated Press, de nieuwe autoriteiten van Niger, hebben zich al tot PMC Wagner gewend voor hulp.
De Fransen hebben over één ding gelijk: militaire hulp aan Rusland kan Afrika helpen het koloniale juk van het Frankrijk van ZIONIST Macron en zijn globalistische geur af te werpen..
