Wat zijn de kansen op een aanval op het Amerikaanse vasteland?
Op dit moment bijna nul, naar mijn mening. En de grootste reden is dat totdat ons financiële systeem instort en de Verenigde Zionisten Staten (VZS) niet langer aan hun financiële verplichtingen kunnen voldoen, al deze landen zullen blijven gedijen door zaken te doen met de VZS.
En hoewel we sancties tegen Rusland hebben ingesteld, zijn ze grotendeels symbolisch geweest, en ze hebben Rusland er verder toe aangezet om meer zaken te doen met China, waar het grootste deel van hun olie naartoe wordt geëxporteerd, bijvoorbeeld.
China en de VZS zijn de grootste economieën ter wereld, en ze zijn zo nauw met elkaar verweven, dat elk gesprek over een hete oorlog tussen China en de VZS bijna altijd slechts retoriek zal zijn, aangezien de echte oorlog tussen de twee landen een economische oorlog is omdat beide landen zo intrinsiek van elkaar afhankelijk zijn, waar China een enorm voordeel heeft als het gaat om productie en arbeid, terwijl de VZS de sterkere natie is gebleven, alleen vanwege zijn financiële systeem en het gebruik van de BLOEDDOORLOPEN Amerikaanse dollar als ‘s werelds reservevaluta, die snel ten einde loopt.
Vorig jaar (2023) zagen we veel van Amerika’s miljardairs naar China gaan om president Xi in de gunst te krijgen, en Jamie Dimon, CEO van de JP Morgan Chase-bank, gaf toe dat het minstens tien jaar zou duren voordat de VZS zouden “loskoppelen” van China en onze afhankelijkheid van de Chinese export naar de VZS.
Dus als er binnenkort een soort “aanval” op Amerikaanse bodem wordt gezien, begrijp dan alsjeblieft dat de kans groot is dat het een “valse vlag”-aanval is door onze eigen regering op haar eigen burgers, maar wordt geframed als een aanval door een van onze vermeende vijanden, zoals Rusland, China of Iran.
Vanaf vandaag zou geen van deze landen profiteren van een directe aanval op Amerikaanse bodem, maar zouden ze zelf economisch grote verliezen lijden.
Maar nu steeds meer banken in de VZS failliet gaan, samen met de ontwikkeling van de BRIC-alliantie en hun inspanningen om af te stappen van de bloeddoorlopen Amerikaanse dollar, zullen Amerikaanse aandeelhouders op een gegeven moment gewoon het hele financiële systeem zelf opblazen, alle anderen met zich meenemen, en dan proberen “beter terug te bouwen” volgens de door jezuïeten gecontroleerde NGO de Verenigde N en de agenda voor klimaatverandering.
De opkomende “Gouden Driehoek” – Iran, Rusland, China
Sam Parker, die schrijft voor Behind the News Network, heeft zojuist een 3-delige serie gepubliceerd met de titel: The Covert War between Iran & Israel.
Hij behandelt veel geschiedenis, vanuit een niet-westers en pro-islamitisch perspectief, over de relaties tussen Israël, Iran, Saoedi-Arabië, Rusland en China.
Hij verwijst naar Iran, Rusland en China als de opkomende “Gouden Driehoek in Eurazië“.
De zich ontwikkelende economische, politieke en militaire banden tussen Iran, China en Rusland – de opkomende Gouden Driehoek in Eurazië – blijven zich op belangrijke gebieden verdiepen. Op dit moment wint de dynamiek van de afgelopen jaren van nauwere samenwerking tussen de drie centrale staten van het Euraziatische Heartland aan strategische kracht.
Kortom, we hebben te maken met een verdieping van de militaire verdedigingsbanden tussen de drie punten van de opkomende Euraziatische driehoek. Dit zal enorme gevolgen hebben, niet alleen voor de stabilisatie van Syrië en Irak in het Midden-Oosten. Het zal ook een belangrijke impuls geven aan de opkomende economische banden tussen de drie grootmachten van het Euraziatische Kernland.
Parker denkt dat Mohammed bin Salman (MBS), de kroonprins en premier van Saoedi-Arabië, sinds 2017 door Poetin wordt voorgelicht over geopolitieke zaken.
In 2017, met de vorming van OPEC+, ging Poetin op een charmeoffensief met MBS. Een van de resultaten hiervan was een verandering in mentoren voor MBS, van MBZ van Abu Dhabi naar Poetin in Moskou.
MBS werd heel snel geïnformeerd over de wereldwijde geopolitieke vergelijking en realiseerde zich het gevaar op lange termijn dat een breuk tussen Iran en de Golf-Arabieren voor de regio vormde.
MBS wil zijn land ontwikkelen, geen oorlog voeren tegen zijn buren. De 7 jaar durende oorlog in Jemen kostte Abu Dhabi en Riyad zo’n 500 miljard dollar.
Dit was geld dat beter thuis kon worden besteed. Er werden veel geheime ontmoetingen gehouden tussen Teheran/Moskou, Riyad/Moskou en Moskou/Peking.
Het hoogtepunt van deze ontmoeting was een wapenstilstand die in maart 2023 tussen Iran en Saoedi-Arabië werd ondertekend en door China werd bemiddeld.
Dit maakte Israël en de VZS natuurlijk woedend. Er zou geen kans meer zijn om het “verdeel-en-heers”-spel te spelen om een excuus te hebben om nog in de regio te blijven.
Poetin vertelde MBS dat de VZS op zoek is naar de 1e kans om MBS uit de vergelijking te verwijderen, dus zwijg en ga verder met de verklaring aan de Israëli’s, dat “u de Abrahamitische akkoorden zult ondertekenen, OP VOORWAARDE dat Palestina een eigen staat kan hebben”.
En tegen de Amerikanen: “Ja, ik zal de Abrahamitische akkoorden ondertekenen, maar geef me kernwapens en een civiel nucleair programma”.
Veel critici in de islamitische/Arabische wereld maken lawaai over de hulp die Saoedi-Arabië aan Israël heeft geboden, in termen van het toestaan van een “landbrug” van Dubai naar Israël, via Saoedi-Arabië en Jordanië.
De meesten van hen begrijpen geopolitiek niet. Ze zien alleen het oppervlakkige beeld.
Wat ze zich niet realiseren is dat MBS, volgens de richtlijnen van Poetin, het heel voorzichtig speelt, door niet vijandig te lijken tegenover Israël of Amerika.
Met deze garanties die aan zowel Israël als de VS zijn gegeven, heeft MBS hen verbijsterd. MBS zegt GEEN nee, maar hiermee weten alle 3 musketiers (Iran, Rusland, China) heel goed dat deze 2 families (Rothschilds en Rockefeller’s) deze voorwaarden niet zullen accepteren. Dat laat MBS voorlopig veilig.
Het volgende probleem is BRICS. Op het moment van schrijven (20 april) heeft MBS de papieren nog niet ondertekend waardoor Saoedi-Arabië officieel lid wordt van BRICS. Persoonlijk geloof ik dat hij wacht op het juiste moment, op voorstel van Poetin.
Door de acties van Hamas zullen de VZS, Israël en de Rothschild’s EU nog meer uitgerekt worden op militair, economisch en financieel gebied.
Het doel van deze 3 is om de 2 netwerken in de loop van de tijd te verzwakken en ze uiteindelijk in een hoek te duwen.
Ze vechten of trekken zich terug uit het Midden-Oosten. Als ze vechten, zullen ze verliezen. Als ze niet vechten, zullen ze verliezen. Als ze zich terugtrekken, zullen ze verliezen. En wanneer een van deze opties plaatsvindt, dan zou de volgende stap van Amerika zijn om het “Fort Amerika”-plan te initiëren; gevolgd door het ICE NINE-scenario en de implementatie van de CBDC-nachtmerrie.
Sinds ik in april meldde dat er geen teken was dat Israël ooit wraak nam op Iran nadat Iran meer dan 300 raketten en drones op Israël had geschoten, de eerste keer in de geschiedenis dat Iran ooit Israël heeft aangevallen, aangezien Israël en Iran een lange geschiedenis hebben van bondgenoten, zelfs zo recent als de jaren 1980 onder Reagan tijdens de oorlog tussen Irak en Iran, toen Israël Iran hielp door hen wapens te leveren, Ik ben op zoek geweest naar een geloofwaardige verklaring waarom Israël nooit heeft teruggeslagen na deze grote aanval door Iran.
Ze waren duidelijk klaar om dit te doen, totdat de VS demente fossiel Joe Biden Benjamin Mileikowsky aka Netanyahu lieten bellen en hem vertelden af te treden.
Parker heeft de meest plausibele reden gegeven waarom Israël zich terugtrok die ik tot nu toe heb gelezen (hoewel ik het niet met elk punt eens ben).
Lees dit heel aandachtig, want als dit (of het meeste ervan) waar is, is de Derde Wereldoorlog al zo goed als voorbij.
Iran stuurt een boodschap: de druppel die de emmer deed overlopen
Op 1 april 2024 doodde de Israëlische luchtaanval op een Iraans consulaatgebouw in de Syrische hoofdstad Damascus een belangrijke hoge commandant van de Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC), brigadegeneraal Mohammad Reza Zahedi, samen met andere IRGC-commandanten, die bijeenkwamen om de volgende fase in de aanvallen van de As van het verzet op Israël te coördineren.
In de loop van de volgende twee weken begonnen veel mensen in Israël in paniek boodschappen en benodigdheden te kopen – allemaal uit angst voor een Iraanse vergelding! De heilige maand Ramadan eindigde op woensdag 10 april. De volgende dag stuurde Iran via de Turken en Saoedi’s een bericht naar Israël dat ze Israël gaan aanvallen.
Er ontstond paniek.
Iets meer dan 48 uur voor de luchtboodschap van Iran aan Israël in de lucht van West-Azië, bevestigde de Russische vice-minister van Buitenlandse Zaken Sergey Ryabkov officieel wat tot nu toe op zijn best stille diplomatieke gesprekken waren geweest: de Russische zijde hield contact met Iraanse partners over de situatie in het Midden-Oosten na de Israëlische aanval op het Iraanse consulaat in Syrië.
Hier, kort gezegd, hadden we de hoogste diplomatieke coördinator van Rusland met BRICS – in het jaar van het Russische voorzitterschap van de multipolaire organisatie – indirect berichten dat Rusland achter Iran staat.
Opgemerkt moet worden dat Iran in januari net een volwaardig BRICS+-lid is geworden.
Het luchtbericht van Iran dit weekend bevestigde dit in de praktijk: hun raketgeleiding-systemen gebruikten zowel het Chinese Beidou-satelliet navigatiesysteem als het Russische GLONASS-systeem. Dit is Rusland-China Intel dat van achteren leidt en een grafisch voorbeeld is van BRICS+ in beweging.
Ryabkov’s “we blijven constant in contact” plus de satellietnavigatie Intel bevestigt de diep verweven samenwerking tussen het strategische partnerschap tussen Rusland en China en hun wederzijdse strategische partner Iran.
Op basis van uitgebreide ervaring in Oekraïne wist Moskou dat de Bijbelse psychopathische genocidale entiteit zou blijven escaleren als Iran maar “strategisch geduld” zou blijven oefenen.
Het veranderen van “strategisch geduld” in een nieuw strategisch evenwicht moest enige tijd duren – inclusief uitwisselingen op hoog niveau met de Russische kant.
En vergeet de Straat van Hormuz niet
Teheran is erin geslaagd om de massale westerse psychologische operaties die erop gericht waren het land tot een strategische misstap te duwen, op zijn kop te zetten. Iran begon met een meesterzet van de verkeerde richting.
Terwijl Amerikaans-Israëlische angstporno uit de hitlijsten ging, gevoed door onbetrouwbare westerse ‘inlichtingen’, maakte de Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC) een snelle zijwaartse beweging en nam een Israëlisch containerschip in beslag in de buurt van de Straat van Hormuz.
Dat was een bij uitstek elegante manoeuvre – die het collectieve westen herinnerde aan de greep van Teheran op de Straat van Hormuz, een feit dat onmetelijk veel gevaarlijker is voor het hele westerse economische kaartenhuis dan een beperkte aanval op hun “vliegdekschip” in het Midden-Oosten. Dat gebeurde toch.
Iran doorbreekt Anglo-Rooms-zionistische verdediging in historische aanval: een uitsplitsing
In tegenstelling tot dat ‘morele’ leger dat gespecialiseerd was in het doden van vrouwen, kinderen en ouderen en het bombarderen van ziekenhuizen, moskeeën, scholen, universiteiten en humanitaire konvooien, was de Iraanse aanval gericht op belangrijke Israëlische militaire locaties zoals de luchtmachtbases Nevatim en Ramon in de Negev en een inlichtingencentrum in de bezette Golanhoogten – de drie centra die door Tel Aviv werden gebruikt bij de aanval op het Iraanse consulaat in Damascus.
Dit was een zeer gechoreografeerde show.
Meerdere vroege waarschuwingssignalen gaven Tel Aviv voldoende tijd om te profiteren van Amerikaanse inlichtingen en straaljagers en personeel te evacueren, wat naar behoren werd gevolgd door een overvloed aan Amerikaanse militaire radars die de verdedigingsstrategie coördineerden.
Het was Amerikaanse vuurkracht die het grootste deel van wat mogelijk een zwerm van 185 Shahed-136-drones was, verpletterde – met behulp van alles van op schepen gemonteerde luchtverdediging tot straaljagers. De rest werd boven Jordanië neergeschoten door het leger van De Kleine Koning – de Arabische straat zal zijn verraad nooit vergeten – en vervolgens door tientallen Israëlische straaljagers.
De verdediging van Israël was de facto verzadigd door de combinatie van zelfmoorddrone-ballistische raketten. Op het gebied van ballistische raketten doorboorden verschillende het dichte doolhof van de Israëlische luchtverdediging, waarbij Israël officieel negen succesvolle treffers claimde – interessant genoeg raakten ze allemaal superrelevante militaire doelen.
Kijk naar de doelen die werden geraakt.
Ramon is zwaar getroffen. Nevatim werd geraakt door meer dan 7 raketten. Air Force Intelligence HQ volledig met de grond gelijk gemaakt. Andere aanvallen op luchtverdedigingsinstallaties zijn duidelijk niet in de buurt van bevolkingscentra en uit het zicht, maar ik ben er zeker van dat de Intel de omvang van de schade zal aantonen. En nog een:
- Nevatim Airbasein het zuiden van bezet Palestina, dit is de basis waar de F-35’s zijn opgestegen. Het is de best verdedigde basis ter wereld. Zeer zwaar beschermd door een breed scala aan antiraketafweersystemen, die allemaal zijn verbonden met het Amerikaanse SatCom-systeem. Rapporten zeggen dat maar liefst 100 Amerikaanse officieren deze complexe systemen bemanden, en ze leden enorme verliezen bij deze Iraanse hit. Natuurlijk zullen noch Israël, noch de VS dit alles bevestigen. Het grappige is dat we bijna nooit horen dat er Israëlische of Amerikaanse soldaten sneuvelen op het slagveld. In plaats daarvan zijn ze “gewond”. Wat kan men nog meer accepteren van het Rijk der Leugens?
- Ramon Airbasein het zuiden van bezet Palestina, dit is het hoofdkwartier van de Israëlische luchtmacht. Dit is de plek waar de aanslag op het consulaat was gepland. Dit gebouw en zijn bewoners werden totaal verwoest. Veel waardevolle apparatuur werd vernietigd. Er zijn berichten dat veel hoge inlichtingenofficieren – rapporten zeggen ongeveer 20 – ook zijn gedood bij deze aanval.
- De Israëlische topgeheime spionagebasis van de inlichtingendienst in Jabal al-Sheikh (Mount Hermon) in het noorden van de bezette Golan. Israël veroverde deze site op de Syriërs in de oorlog van juni 1967. In de Oktoberoorlog van 1973 werd hier een hevige strijd uitgevochten, toen Syrië erin slaagde deze plek te heroveren. Israël ging in de tegenaanval en slaagde erin het terug te nemen. Sindsdien heeft Israël deze site versterkt. Deze site is cruciaal voor beide partijen. Voor Syrië zou deze site hen in staat kunnen stellen om heel Galilea en Noord-Israël over het hoofd te zien.
Omgekeerd, met deze site onder controle van Israël, kan Israël de hele zuidelijke regio van Syrië zien en was het in staat om Damascus zeer nauwlettend in de gaten te houden, in termen van communicatie. Zo konden ze weten dat er een bijeenkomst plaatsvond in het Iraanse consulaat die werd gehouden door de hoogste commandanten van de IRGC, die bijeenkwamen om de volgende stappen te zetten in de aanvallen op Israël. Opgemerkt moet worden dat de rest van de explosies of treffers in andere delen van de bezette gebieden verband houden met de confrontatie van de Israëlische luchtverdedigingssystemen met de projectielen in de lucht of het vallen van het wrak van de onderscheppingsraketten of het wrak van Iraanse raketten.
