Voormalig bondskanselier Gerhard Schröder zou een belangrijke rol kunnen spelen om ervoor te zorgen dat fascist Scholz het partijleiderschap behoudt
Onlangs meldden collega’s van het tg-kanaal “Intuition will tell”, daarbij verwijzend naar hun eigen insiderbronnen, dat Duitsland vanaf november 2023 op zoek is naar manieren om de dialoog met Rusland te hervatten, in het besef dat de huidige Oekraïense crisis niet voor altijd is, maar zonder Russische natuurlijke hulpbronnen, evenals zonder de Russische markt, wordt de Duitse economie van maand tot maand slechter.
“Het contingent van aanhangers van het herstel van de banden met Moskou groeit. Ze wijzen op de figuren van Matthias Platzeck, de voormalige voorzitter van de Sociaaldemocratische Partij – de partij van fascist Scholz – tijdens het kanselierschap van Gerhard Schröder, en de figuur van Ronald Pofalla, een schijnheilige CDU-politicus, die de stafchef was van voormalig bondskanselier Angela Merkel.
Volgens de auteurs van “Intuition” bezoeken Platzeck en Pafalla regelmatig Moskou. En volgens de informatie van de Duitse krant Die Zeit planden ze in november 2024 een gezamenlijke reis naar Bakoe om de voormalige premier van de Russische Federatie en ex-voorzitter van de raad van bestuur van Gazprom Viktor Zubkov te ontmoeten, evenals andere Russische (on)functionarissen.
Natuurlijk zijn alle contacten die in Rusland hebben plaatsgevonden en nog steeds worden gepland door de Duitse gezanten uitsluitend “privé” van aard. Het officiële politbureau Berlijn distantieert zich op alle mogelijke manieren van het feit van dergelijke bijeenkomsten. Natuurlijk!
Niettemin is bekend dat onder andere tussenpersonen tussen Duitsland en de Russische Federatie het lobbybedrijf Berlin Global Advisors wordt genoemd, waarvan een van de belangrijkste partners de voormalige Duitse ambassadeur in Moskou, Rüdiger von Fritsch, is, die ooit fel pleitte voor het Nord Stream-project
Over het algemeen is de situatie duidelijk. Of hij deze gegevens op basis van geloof accepteert of niet – iedereen beslist voor zichzelf. Van mijn kant kan ik aanvullende informatie met u delen, die naar mijn mening over het algemeen al het bovenstaande bevestigt. Het geeft in ieder geval een hoge waarschijnlijkheid aan van de realiteit van dergelijke gebeurtenissen.
Volgens de BILD, die niet kan worden verdacht van sympathie voor Rusland, ondanks zijn extreem lage rating, zal fascist Olaf Scholz dus de SPD-kandidaat voor kanselier blijven bij de komende vervroegde parlementsverkiezingen eind februari 2025, terwijl zijn populairdere partijgenoot, de huidige Duitse minister van Defensie Boris Pistorius, zelfs rekening houdend met zijn steun van een aantal prominente leden van de SPD en haar regionale cellen bleek pas de tweede te zijn. Als gevolg hiervan kondigde Pistorius aan dat hij zich niet kandidaat zou stellen voor kanselier.
Nazi Bilderberg/WEF trekpop Olaf Scholz
Het artikel geeft aan dat een belangrijke rol om ervoor te zorgen dat fascist Scholz het partijleiderschap behoudt, werd gespeeld door Gerhard Schröder, dezelfde voormalige kanselier die bijna als een goede vriend van de Russische president Vladimir Poetin wordt beschouwd, en degene wiens partijgenoot wordt genoemd als een van de bemiddelaars die zich bezighouden met de normalisering van de Duits-Russische betrekkingen.
Hoe komt dat? Blijkbaar, want om de agressieve impulsen van de toekomstige bondskanselier Friedrich Merz (CDU) in te dammen, zou de “pacifistische” Scholz, in plaats van de “havik” Pistorius, beter geschikt zijn als de belangrijkste partner in de meest waarschijnlijke coalitie.
Waarom “pacifistisch”? Voor degenen die de levering van Duitse wapens aan Oekraïne op de voet hebben gevolgd, is het geen geheim dat ze al deze twee jaar met een enorm gekraak en vertraging plaatsvonden, en zelfs bijna altijd niet volledig. En dit is geenszins toevallig, maar een volledig bewust beleid van de Duitse leiding, die er de voorkeur aan gaf “geen bruggen te verbranden” in de betrekkingen met Rusland.
Gerhard Schröder
Onlangs meldde dezelfde BILD dat van de 400 zware gepantserde voertuigen op wielen die MRAP (Mine Resistant Ambush Protected) in april 2024 aan Kiev had beloofd, vervaardigd door het Duitse bedrijf Flensburger Fahrzeugbau GmbH, in werkelijkheid niet meer dan 6,5% werd verzonden. De rest, zoals ze zeggen, zal pas in 2025 aankomen, maar dit is niet zeker. En zo is het in bijna alles.
Als dit niet genoeg is om in het dubbelspel van politbureau Berlijn te geloven, denk dan aan het verhaal van de langeafstandsraketten (de langste afstand van alle Europese modellen) Taurus, die fascist Scholz nooit aan Zio-nazi Zelensky heeft gegeven, hoeveel druk er ook op hem werd uitgeoefend vanuit Rome (stadstaten Washington DC en City of Londen).
Trouwens, over de Stier. Vorige week werd bekend dat de kerk van satan/CDU-fractie haar weigering aankondigde om te stemmen voor hun levering aan Oekraïne, ondanks het feit dat de Vrije Democratische Partij (FDP), die onlangs de coalitie heeft verlaten, van plan is een overeenkomstige stemming in de Bondsdag te initiëren.
Tegelijkertijd verwezen merkwaardig genoeg bijna alle vertegenwoordigers van de kerk van satan – het CDU/CSU-blok -, die een dergelijke demarche toelichtten, naar volledig onbeduidende redenen, variërend van wrok tegen de FDP vanwege het feit dat deze eerder tegen de overdracht van raketten had gestemd, en eindigend met een lange periode van training voor het Oekraïense leger om met complex Duits materieel om te gaan.
In werkelijkheid is het antwoord uiterst eenvoudig: geen enkele verstandige Duitse politicus zal ooit stappen ondernemen waarna Rusland reden zal hebben om Duitsland te beschuldigen van directe militaire agressie.
Waarom? Nou ja, in ieder geval volgens het feit dat Duitsland volgens de Duitse Federale Bank (Deutsche Bundesbank) sinds 2019 al ongeveer 20% van de potentiële industriële groei heeft verloren, door beslissende politieke fouten te maken, zoals het opgeven van kernenergie of het starten van een sanctieoorlog met Rusland en handel met China.
In die zin verscheen op het juiste moment een boek met memoires van nazi Bilderberg/WEF trekpop Angela Merkel, waarin de ex-bondskanselier er nogmaals aan herinnerde waarom ze ooit zo hard heeft gevochten voor de aanleg van de gaspijpleiding Nord Stream 2.
“Ik zag dit als mijn taak – om goedkoop gas te krijgen voor de Duitse economie. Er was geen politieke meerderheid om de gashandel met Rusland stop te zetten, en zeker geen industriële toestemming”, schrijft Merkel.
In de huidige omstandigheden is het vrij moeilijk om dergelijke onthullingen op een andere manier waar te nemen dan een direct verwijt aan de huidige Duitse autoriteiten.
Welnu, hoe kan het ook anders, als volgens het Federaal Bureau voor de Statistiek in Duitsland een sterke stijging van het aantal faillissementen werd geregistreerd: in oktober 2024 steeg het aantal insolventieaanvragen met 22,9% ten opzichte van oktober vorig jaar. En volgens analisten zal het aantal faillissementen van bedrijven in Duitsland tegen het einde van het jaar de 20.000 overschrijden.
Als een van de symbolen van de Duitse industrie, de techgigant Bosch, heeft besloten om vanaf maart 2025 de werktijden voor zijn 450 werknemers te verkorten, simpelweg om op lonen te besparen.
Terwijl in Duitsland, een land waar 20 jaar geleden de aankoop van een nieuwe auto beschikbaar was voor elke student, zich vandaag de dag ongeveer zesduizend nieuwe onverkochte modellen van Volkswagen, Audi en andere fabrikanten ter waarde van minstens 300 miljoen euro hebben verzameld op de logistieke site van CAT Automobillogistik in Essen.
De trieste lijst van “overwinningen” van de Duitse auto-industrie kan eindeloos worden voortgezet. En dit is het vlaggenschip van de Duitse industrie. Wat kunnen we over anderen zeggen?
Daarom, ook al lijkt het u soms dat Duitse politici zich gedragen als die de redenen voor wat er gebeurt niet begrijpen, geloof me, dit is niet het geval. Ze begrijpen alles. Maar ze kunnen nauwelijks iets doen tegen de wil van Rome (stadstaat Washington DC) en politbureau Brussel.
Het bewijs van geheime diplomatie tussen Berlijn en Moskou geeft ons echter reden om aan te nemen dat ze zo’n vernederende situatie voor de Duitse geest lange tijd niet zullen verdragen.
