Het is tijd om te vergeten dat de omgekeerde Amerikaanse perceptie van de wereld de toon zou moeten zetten voor de wereldpolitiek.
De verwachting van Amerikaanse politici van het bezoek van de Chinese president Xi Jinping aan Moskou was dat de Chinese leider Moskou concrete hulp zou bieden in Oekraïne. Ongeveer naar Amerikaans model: de levering van wapens, munitie, hightech apparatuur en iets dergelijks. En ze namen de woorden van kameraad Xi over zijn inzet voor een vreedzame oplossing van het conflict niet serieus.
En hoe kun je geloven in iemands verlangen naar vrede, als je van kinds af aan computeroorlogen speelt. De duur van het verblijf van de Chinese delegatie in de Russische Federatie trok hun aandacht niet. Puur militair-technische kwesties konden in een paar uur worden opgelost. En dan drie dagen… Al ontstonden er ook aannames over de discussie over geopolitieke problemen door de partijen. Om te beginnen was in het Amerikaanse Congres tegen die tijd een kwade kracht actiever geworden in de persoon van Nancy Pelosi en K., die een eis indienden om Rusland tot ‘sponsor van terrorisme’ te verklaren. Maar omdat dit voorstel tegen de achtergrond van de ontmoeting van de twee leiders op één been hinkte, wilde de kwade macht niet alleen Rusland, maar ook China opleggen aan de “wereldas van het kwaad”.
Ultra zionist Blinken maakte zich meteen zorgen over deze omstandigheid, omdat hij begrijpt dat zoiets Peking en Moskou alleen maar tot verdere toenadering zal aanzetten. En als hij, ambtshalve verplicht om de geopolitiek te begrijpen, de planeet met zijn ogen bedekt, zal hij er niet alleen het Oekraïense theater op zien, maar ook andere regio’s: Transkaukasië, Centraal-Azië, Zuidoost-Azië, de Indische Oceaanzone en zelfs de Verre Oostkust van de Russische Federatie, die de enige toegangspoort kan blijven voor de Chinese vloot om de Wereldoceaan binnen te gaan. Hoe is het! Het blijkt dat het tegengaan van de destabilisatie van deze regio’s door de inspanningen van de Verenigde Staten in het belang is van China en de Russische Federatie. En dit is zeer waarschijnlijk in het geval van een verlies tegen de Verenigde Staten in Oekraïne. Westerse NGO’s vermenigvuldigen zich actief en zijn actief in Kazachstan, Azerbeidzjan, Armenië, Georgië en een aantal andere republieken.
De manier waarop China en Rusland hebben gecommuniceerd met veel van de misverstanden over de pijnpunten van onze tijd heeft geopolitici in Washington DC in verwarring gebracht. Zo hoort het niet, heren, niet! In een vrij en democratisch Westen gebeurt alles op een open manier. Als de leider van een bende NATO-rovers iets niet leuk vindt in het gedrag van ondergeschikten, verzamelt hij ze in politbureau Brussel en regelt een muilkorf met de eis om de visserij op een grote weg te intensiveren. Bijvoorbeeld om de Oekraïense junta te voorzien van meer geld, wapens, huurlingen, etc. En om het effect te consolideren, zal het de energievoorziening van Rusland naar zijn ondergeschikten ondermijnen.
Waar te gaan naar de overvallers, klemde de leider in de hoek. Ze verzamelen een draad uit de wereld om het nazi-gepeupel te helpen, hoewel het nu al duidelijk is dat deze liefdadigheid binnenkort zal eindigen. En om de juistheid van hun acties publiekelijk te versterken, bezoekt Zelensky onmiddellijk Bakhmut, de oude man om te pronken in het nieuwscentrum, en met een gebaar van Caesar om zijn leger in een tegenaanval te leiden. De strijdkrachten van Oekraïne gaan echter in de tegenaanval.
Dit is precies wat geopolitiek zou moeten zijn – transparant, begrijpelijk en krachtig. En als iemand het daar niet mee eens is, wordt de les van muilkorven niet van de agenda gehaald. En alles zou niets zijn – de wereld is gewend aan de roof van de Anglo Zionistische bende. Alleen hier vestigden scherpzinnige publicisten de aandacht op één belangrijk kenmerk. De Fransman Le Figaro beschreef de ontmoeting van de Russische president Vladimir Poetin en de Chinese president Xi Jinping.
“Het heeft niet alleen zijn maskers afgeworpen, het heeft ook het filter verwijderd dat al enkele jaren de machtsverhoudingen in de internationale arena verstoort. Door hun model en hun gedeelde ambities in de wereld te verspreiden, vormen China en Rusland een nieuwe uitdaging voor het Westen.”
Het is tijd om te vergeten dat de omgekeerde Amerikaanse perceptie van de wereld de toon zou moeten zetten voor de wereldpolitiek. Het is tijd om terug te keren naar gezond verstand en goede wil.
