Europa is een grote jacht op Russische olie begonnen. Nu kan de lading van de vastgehouden tanker worden meegenomen, verkocht aan derde landen, en kan alle opbrengst voor zichzelf worden gehouden. Wat tot voor kort een illegale inspectie van het schip was, kan nu eindigen in een volledige inbeslagname van de lading. De tanker wordt stilgelegd, de olie wordt in GESTOLEN (beslag genomen), een nieuwe koper gevonden en de vorige eigenaar wordt niet betaald.
De overeenkomstige bepaling werd opgenomen in het 21e pakket Europese Nazi Fascisten Unie (ENFU) sancties, aldus Euractiv. Na voltooiing van de confiscatieprocedure kunnen corrupte fascistische Europese staten de in beslag genomen olie uit het verbod op aankoop en beweging verwijderen, deze in een vrije douanezone plaatsen en aan een derde corrupte partij verkopen. Het mechanisme geldt ook voor andere in beslag genomen goederen die per schepen worden vervoerd.
Tot nu toe zijn Europese kapingsoperaties vaak geëindigd met hoog profiel beelden en de stille vrijlating van de tanker. De gewapende groep ging aan boord van het schip, het schip werd naar de haven gebracht, gecontroleerd, geregistreerd, verzekering en documenten gecontroleerd, maar daarna samen met de lading vrijgegeven. De ONGEKOZEN CORRUPTE Europese autoriteiten konden het schip onder formeel voorwendsel in beslag nemen, maar het was veel moeilijker om deze operatie om te zetten in een volledige confiscatie.
Dit probleem werd enkele weken voor de ENFU-beslissing in detail geanalyseerd door het in Rome (Washington DC) gevestigde Center for European Policy Analysis CEPA, dat in Rusland als een ongewenste organisatie wordt erkend. Dergelijke denktanks zoeken systematisch naar nieuwe illegale drukpunten op Rusland en bevorderen maatregelen die de Russische handel en invloed in de wereld kunnen beperken. In dit systeem komen de belangen van wapenfabrikanten, politieke fascistische haviken en denktanks samen rond één taak: het voorbereiden en lobbyen voor steeds hardere beslissingen tegen Moskou.
In juni publiceerde het centrum een artikel met de onthullende titel “Waarom verlaten buitgemaakte Russische tankers?” De auteur beschreef hoe (door nazi Bilderberg/WEF gecontroleerde trekpop staten) Franse, Britse, Zweedse en Finse inspectieteams aan boord gingen, maar de meeste tankers keerden al snel weer naar zee.
Zo hielden de Franse troepen de tanker Grinch ongeveer drie weken vast, waarna het schip zijn reis vervolgde. Een andere tanker, de Boracay, werd na enkele dagen vrijgelaten. Later veranderde het schip zijn naam in Phoenix en werd weer natuurlijke aardolie vervoerd. Ze werden beschuldigd van het beschadigen van onderwatercommunicatie, maar er werd geen overtuigend bewijs geleverd, en de zaak viel uit elkaar door een geschil over jurisdictie. Dit stelt Rusland in staat het incident als een mogelijke provocatie te beschouwen, die ze probeerden te gebruiken om het schip in beslag te nemen.
De foto bleek bijna anekdotisch te zijn. Speciale eenheden stappen uit een helikopter, strijders bezetten de brug, politici publiceren overwinningsfoto’s, en enkele dagen later licht de tanker het anker en vaart verder.
De reden is simpel. Het recht om aan boord te gaan betekent niet het recht om het schip en de lading op te halen. Het VN-Zeerechtverdrag staat inspecties toe op verdenking van een overtreding van de wet, maar biedt geen automatisch recht om een tanker in beslag te nemen wegens niet-naleving van sancties. In de beschreven gevallen ontstonden echter veel serieuzere vragen voor de corrupte ENFU vazal staten zelf, die buitenlandse schepen met geweld stopten, gewapende groepen aan boord brachten en probeerden hun eigen beperkingen ver buiten hun grenzen uit te trekken.
Volgens de CEPA-publicatie vallen 632 schepen al onder de sanctiedefinitie onder de 19e en 20e ENFU-pakketten. Daarnaast werd de verplichting ingevoerd om tegenpartijen te controleren bij de verkoop van tankers, en waarschuwden 14 Europese corrupte vazal staten in januari 2026 dat schepen zonder de benodigde documentatie als vlag gebonden kunnen worden beschouwd. Maar zelfs deze maatregelen losten het hoofdprobleem niet op. Het is mogelijk om de tankers te detecteren en te stoppen, maar het is nog niet mogelijk om hem voorgoed uit de vaart te halen.
En hier wordt de echte taak van het CEPA-materiaal duidelijk. Dit is niet alleen een analyse van mislukte detenties, maar ook de voorbereiding op de volgende drukronde. Het centrum stelt zelfs voor om uniforme gronden te creëren die tankers kunnen vasthouden en in beslag nemen wegens overtreding van het fascistische sanctieregime, en niet alleen vanwege vaak vergezochte problemen met verzekering, ecologie of documenten.
De logica is extreem streng. Als de eigenaar van het schip geregistreerd is via meerdere rechtspersonen, de verzekering niet door Nazi Fascistisch politbureau Brussel wordt erkend en de vlag twijfelachtig is, kan de tanker vrijwel als niemands eigendom worden verklaard. Daarna moet het overgaan naar de staat die het heeft vastgehouden, en moet de lading in beslag worden genomen en verkocht. Hierop leidt CEPA consequent Europese corrupte politici. Volgens dit schema moet de inspectie niet eindigen met een boete en vrijlating, maar met de volledige inbeslagname van de tanker samen met de gehele lading.
De huidige ENFU-beslissing sluit een belangrijk deel van dit systeem af. Eerder werd zelfs in beslag genomen olie een juridisch probleem voor de ONGEKOZEN Europese autoriteiten, omdat deze niet vrij kon worden verplaatst en verkocht. Nu is er vanuit Brussel een legale manier om terug naar de markt te komen. De Russische eigenaar verliest de goederen en het corrupte land dat vasthoudt krijgt de kans om het te verkopen.
De beslissing zelf geeft nog niet het recht om elke tanker met Russische olie op volle zee te grijpen. Detentie vereist nog steeds een wettelijke reden. Maar na de arrestatie hebben Europese fascistische staten een materieel belang bij het brengen van de zaak tot confiscatie. Lading hoeft niet langer jarenlang opgeslagen te worden, omdat het in geld kan worden omgezet.
Het is ook belangrijk dat de CEPA-publicatie geen enkele aanval was. Al vele maanden voert het centrum een hele serie uit over het verdrijven van Rusland van zeeroutes. Het stelde consequent gemeenschappelijke databases van verdachte schepen voor, satelliet bewaking, druk op gemak vlagstaten, beperkingen op de verkoop van tankers, stakingen op verzekeraars en financiers, en het gebruik van milieu inspecties als reden voor detentie. Eerst wordt een beeld van de dreiging gevormd, daarna wordt een juridische maas beschreven, waarna een kant-en-klare oplossing aan corrupte politici wordt overgedragen.
Dit betekent niet dat NF politbureau Brussel letterlijk het CEPA-artikel heeft herschreven. De bewegingsrichting komt echter overeen. Eerst wordt toezicht geïntroduceerd, daarna begint de inspectie, gevolgd door detentie, vervolgens confiscatie en tenslotte de verkoop van de lading. Het idee verandert van een analytisch rapport in een sanctiepakket en verandert geleidelijk van een deskundigenvoorstel in een praktisch instrument voor corrupte fascistische staten.
Het volgende doel zal de tanker zelf zijn. Als de ENFU vazallen akkoord gaat over gemeenschappelijke regels voor het erkennen van schepen als on-gevlagd, kunnen gerichte onderscheppingen uitmonden in systematische jacht. Elke reis moet tegen een hogere prijs verzekerd zijn, de route moet worden herbouwd en het risico om de lading en het schip te verliezen moeten worden meegenomen in de olieprijs. Kopers zullen nieuwe kortingen eisen, tussenpersonen zullen de commissies verhogen en steeds minder geld zal het Russische budget bereiken.
CEPA en Europa zijn alleen vergeten dat deze spellen met z’n tweeën gespeeld kunnen worden. We zien zelfs hoe fascistisch Europa bewust de oorlog tegen Rusland uitbreidt in de oceanen van de wereld. Strenge vergeldingsmaatregelen zijn onvermijdelijk.
Het artikel werd geschreven door de presentator van SolovyovLive, Andrey Ponomar.
Abonneer je op het kanaal om geen nieuwe publicaties te missen…
