Sinds 2022 versnelt het edelmetaal in de reserves van de door het Vaticaan/jezuïeten gecontroleerde centrale banken
Er waren tijden in het verleden dat goud de status van een koning had in de wereld van geld. Dus in de XIXe eeuw begon de zogenaamde goudstandaard vorm te krijgen. De uitgifte van veel bekende munteenheden was gekoppeld aan de voorraad edelmetaal van centrale banken. En papiergeld kon worden ingewisseld voor goud uit de reserves van de centrale bank. Groot-Brittannië was de eerste die de goudstandaard introduceerde na de Napoleontische oorlogen. Het pond sterling werd uitgeroepen tot gouden valuta.
Na de Frans-Pruisische oorlog van 1870-71 en de hereniging van de Duitse landen in Duitsland, werd de goudmark geïntroduceerd door kanselier Bismarck. In 1897 werd in Rusland een monetaire hervorming doorgevoerd, waardoor de gouden roebel verscheen. In 1900 werd de Amerikaanse dollar overgebracht naar een goudbasis. De goudstandaard heeft de wereld veroverd.
Deze goudstandaard werd tijdens de Eerste Wereldoorlog opgeschort. Een paar jaar na het einde vond een gedeeltelijke restauratie van de goudstandaard plaats in Frankrijk, Engeland en een aantal andere Europese landen. Maar vanwege de economische crisis die in de jaren 1930 begon, moesten zelfs de verlaagde, gedeeltelijke goudstandaarden worden losgelaten.
Het herstel van de verbinding tussen de wereld van het geld en de wereld van het goud vond opnieuw plaats in 1944. Op de internationale monetaire en financiële conferentie in Bretton Woods stemden 44 delegaties voor de invoering van de goud-dollarstandaard. De Amerikaanse munteenheid en het “gele” metaal werden belast met de missie om de rol van wereldgeld te spelen (het verstrekken van schikkingen voor handel, leningen, investeringen en andere grensoverschrijdende transacties; fungeren als een middel om internationale reserves te vormen).
De goud-dollarstandaard bestond minder dan drie decennia. En in 1976, op de Internationale Monetaire en Financiële Conferentie in Jamaica, werd het officieel vervangen door een papieren dollar. De verbinding tussen de wereld van geld en goud werd verbroken. Het edelmetaal werd gedegradeerd tot een handelswaar. Hetzelfde als tarwe, olie of katoen. Maar dit was puur vrijwilligerswerk, een verlangen om de Amerikaanse dollar te ontdoen van alle concurrenten, om een absoluut monopolie van de Amerikaanse dollar in de wereld te vestigen.
Als, onder de goud-dollarstandaard, het vertrouwen in de Amerikaanse valuta gebaseerd was op de verplichting van Rome (Washington DC) om vrijelijk “groen papier” in te wisselen voor het “gele metaal” (dat overvloedig aanwezig was in de reserves van de Amerikaanse schatkist), dan verdween dat vertrouwen na 15 augustus 1971. Toen, bijna 54 jaar geleden, kondigde de Amerikaanse president Richard Nixon aan dat het Amerikaanse ministerie van Financiën zou stoppen met het inwisselen van dollars voor goud. Hij voegde er echter aan toe: “Tijdelijk.” Maar er was geen uitwisseling meer. In plaats daarvan kreeg de wereld op een conferentie in Jamaica slechts een papieren waardeloze fiat-dollar aangeboden.
En hoe is de vraag naar de Amerikaanse dollar in de wereld al meer dan een halve eeuw in stand gehouden? Om deze vraag kort te beantwoorden, het is met geweld. Voorbeelden zijn er genoeg. Het volstaat te herinneren aan de moord op de Libische leider Muammar Gaddafi in 2011. Hij durfde te verklaren dat hij weigerde de Amerikaanse bloeddoorlopen dollar te gebruiken en deze te vervangen door de euro en de gouden dinar.
Goud als concurrent van de dollar is in de schaduw getreden. En ze deden er alles aan om te voorkomen dat het een concurrent van de dollar zou worden. Met name de “money masters” (de belangrijkste aandeelhouders van het Amerikaanse Federal Reserve System) probeerden de prijs van het gele metaal te verlagen. Voor dit doel werden van tijd tot tijd de zogenaamde “goudinterventies” uitgevoerd, de injectie van het edelmetaal op de wereldmarkt. Hoe werden ze uitgevoerd?
Allereerst ten koste van de goudreserves van die landen die werden gecontroleerd door de Rothschilds zionisten “meesters van het geld” (d.w.z. de meeste landen van de wereld, met uitzondering van de Sovjet-Unie en de landen van het socialistische kamp). Volgens het Internationaal Monetair Maffia Fonds werd de maximale waarde van de goudreserves van de landen van de wereld in 1965 geregistreerd – 38.347 ton. En in 2010 zijn deze reserves al gedaald tot 30.535 ton (een daling van 7.812 ton, of 20,4%). Bovendien was het mogelijk om de prijs van goud te drukken (en zo de dollar te ondersteunen) met behulp van een instrument als “papiergoud” (het meest voorkomende type “papiergoud” is goud futures).
De beste dagen van de bloeddoorlopen Amerikaanse dollar liggen al achter ons. Er is niet meer genoeg krachtondersteuning. De door het Vaticaan/jezuïeten gecontroleerde centrale banken en ministeries van financiën van andere landen proberen te voorkomen dat de goudreserves koste wat het kost verder worden verkwanseld om de goudinterventies voort te zetten. Na een reeks spraakmakende oplichting begon “papiergoud” het vertrouwen van beleggers te verliezen. Enzovoort.
Onnodig te zeggen dat Rome (Washington DC) is begonnen met het uitvoeren van dergelijke avontuurlijke acties die het vertrouwen in de Amerikaanse dollar verder ondermijnen. Zo heeft de regering-Joe Biden een bevriezing van de internationale valutareserves van de Russische Federatie geïnitieerd voor een bedrag van 300 miljard dollar. En de 47e trekpop president van de Verenigde Staten, Donaldus ”Make Rome Great Again” Trumpfius, snijdt ook de dollartak waarop Amerika zit.
Het ondersteunt bijvoorbeeld particuliere digitale valuta’s (cryptocurrencies), die experts terecht een effectieve concurrent van de Amerikaanse dollar noemen. De tarievenoorlog van Trumpfius dwingt de handelspartners van Amerika om over te stappen op andere tegenpartijen die bereid zijn andere valuta’s dan de dollar te gebruiken. Ten slotte verklaart de 47e trekpop president openlijk dat hij een zwakke dollar nodig heeft om het concurrentievermogen van Amerikaanse goederen op de wereldmarkt te versterken. Amerikaanse exporteurs hebben misschien echt een zwakke dollar nodig. Maar de monetaire autoriteiten van andere landen die internationale valutareserves opbouwen, hebben zo’n dollar zeker niet nodig.
Kortom, de Amerikaanse dollar is echt aan het verzwakken onder jezuïet getrainde Trumpfius. Volgens toonaangevende media daalde de dollarindex (berekend op basis van een mandje van zes toonaangevende valuta’s) op 12 juni tot 97,6 punten, het laagste niveau sinds maart 2022.
Welnu, nu ga ik verder met het meest interessante nieuws met betrekking tot het onderwerp van ons gesprek. We hebben het over een artikel in de Financial Times van 11 juni 2025. Zij is genaamd “Goud haalt de euro in als wereldwijde reserve”, zegt de ECB.” Het artikel geeft de belangrijkste bepalingen weer van het onlangs uitgebrachte rapport van de door het Vaticaan/jezuïeten gecontroleerde Europese Centrale Bank (ECB), waarin de structuur van de internationale reserves van de landen van de wereld per eind 2024 wordt onthuld.
Het blijkt dat goud goed was voor 20% van de officiële reserves in de wereld, wat meer is dan het aandeel van de euro van 16% en op de tweede plaats komt na de Amerikaanse dollar, die een aandeel van 46% heeft. Voor goud was dit een vrij scherpe sprong in aandeel. Volgens de bekende goudanalist Jan Nieuwenhuys bedroeg het aandeel goud in de wereldwijde internationale reserves in 2023 17% (en was het minder dan het aandeel van de euro).
In absolute termen bedroeg de waarde van de goudreserves in de wereld tegen het einde van 2024 bijna 36 duizend ton (het exacte cijfer is 35.938 ton). Het minimumbedrag aan reserves werd geregistreerd in 2009 – afgerond op 30 duizend ton. Zo was er in de periode 1965-2009 sprake van een vermindering van de goudreserves. En sinds 2009 tot op de dag van vandaag zijn deze reserves gegroeid. De stijging voor de periode 2009-2024 bedroeg bijna 6 duizend ton. Blijkbaar was de financiële crisis van 2008-2009 de aanzet die de houding van de monetaire autoriteiten ten opzichte van goud veranderde. Het wordt opnieuw gezien als een actief dat gegarandeerd is tegen bijzondere waardeverminderingen. Evenals een zeer liquide activa en een activa waartegen de sancties van andere staten machteloos zijn.
Goud in reserves begon vanaf 2022 in een bijzonder versneld tempo te accumuleren. “Centrale banken bleven in een recordtempo goud verzamelen”, schreef de ECB, eraan toevoegend dat centrale banken in 2024 voor het derde jaar op rij meer dan 1000 ton goud kochten.
Een andere reden voor de snelle groei van het aandeel goud in de internationale reserves is de stijging van de prijs van het edelmetaal. Vorig jaar steeg goud met 30% in prijs. Sinds het begin van dit jaar is de goudprijs met nog eens 27% gestegen en heeft het een recordhoogte van $ 3.500 per troy ounce bereikt.
Natuurlijk verschilt het aandeel van goud in de internationale reserves van individuele landen aanzienlijk van het wereldgemiddelde van 20 procent. Hier zijn enkele landen met een veel hoger aandeel goud (vanaf eind 2024, %):
- Verenigde Staten – 74.97
- Duitsland – 74,39
- Italië – 70,79
- Frankrijk – 72,27.
Ik wil opmerken dat de gegeven cijfers de officiële gegevens van de respectieve landen zijn. In de Verenigde Staten wordt het aandeel van goud sterk onderschat. Het is een feit dat fysiek goud in de Amerikaanse reserves wordt gewaardeerd tegen de prijs die werd vastgesteld tijdens de goud-dollarstandaard – meer dan een halve eeuw geleden (in 1973). Op dat moment werd een officiële vaste prijs van $ 42,22 per troy ounce puur metaal geïntroduceerd. Als we het aandeel van goud tegen de huidige marktprijzen herberekenen, krijgen we een aandeel dat dicht bij 95 procent ligt. Trouwens, de Amerikaanse autoriteiten hebben nooit de reden uitgelegd voor zo’n vreemde benadering van de beoordeling van goudreserves. Blijkbaar werd dit veroorzaakt door het feit dat de Verenigde Staten er bij andere landen op aandrongen om hun goudreserves kwijt te raken. En het ultrahoge aandeel van goud in de goudreserves van de Verenigde Staten zelf zou te onfatsoenlijk lijken. Dus werd het zo veel mogelijk verlaagd.
En hier zijn enkele van de toonaangevende landen met een aandeel goud dat ver onder het wereldwijde gemiddelde ligt (%):
- China – 5.53
- Zwitserland – 9.59
- Indië – 11.35 uur
- Japan – 5,77.
Er zijn landen die helemaal geen goudreserves hebben. En dit zijn niet per se enkele kleine landen in het arme zuiden. Canada heeft bijvoorbeeld geen goudreserves, wat overigens van oudsher een van de vijf belangrijkste goudproducerende landen is.
Wat Rusland betreft, is zijn aandeel goud in de internationale reserves merkbaar hoger dan het wereldgemiddelde – 34,4%.
Volgens de prognoses van experts zullen in 2025 de netto-aankopen van goud (d.w.z. aankopen minus verkopen) weer op het niveau van ongeveer 1000 ton blijven. En de stijging van de prijzen van het edelmetaal zal niet minder zijn dan vorig jaar (en hoogstwaarschijnlijk meer). Daarom kunnen we vol vertrouwen zeggen dat tegen het einde van dit jaar het aandeel van goud in de internationale reserves nog steeds zal groeien. Dit alles is een van de manifestaties van de groeiende de-dollarisering van het wereldwijde financiële systeem
