Nu lijkt het erop dat er een vreedzame burgeroorlog begint. Naomi Klein roept op tot een “uittocht uit het zionisme”. Dit stuk van haar klinkt als een oproep tot actie.
En Norman Finkelstein doceert weer politieke wetenschappen op universitair niveau. Een paar dagen geleden was er een foto waarop hij studenten toesprak op het grasveld van Columbia. Jonge mensen willen hem horen.
Met Klein en Finkelstein heeft de uittocht uit het zionisme al twee sterke, welbespraakte leiders.
Dit Pascha hebben we de valse afgod van het zionisme niet nodig of willen we niet. We willen bevrijd worden van het project dat in onze naam genocide pleegt.
Ik heb aan Mozes gedacht en aan zijn woede toen hij van de berg afdaalde en de Israëlieten een gouden kalf zag aanbidden.
De ecofeminist in mij voelde zich altijd ongemakkelijk bij dit verhaal: wat voor God is jaloers op dieren? Wat voor soort God wil alle heiligheid van de aarde voor zichzelf oppotten?
Maar er is een minder letterlijke manier om dit verhaal te begrijpen. Het gaat om valse afgoden. Over de menselijke neiging om het profane en glanzende te aanbidden, om naar het kleine en materiële te kijken in plaats van naar het grote en transcendente.
Wat ik vanavond tegen jullie wil zeggen tijdens deze revolutionaire en historische Seder in de Straten, is dat te veel van onze mensen opnieuw een valse afgod aanbidden. Ze zijn er verrukt over. Dronken ervan. Erdoor ontheiligd.
Die valse afgod wordt zionisme genoemd.
Het zionisme is een valse afgod die het idee van het beloofde land heeft overgenomen en het heeft omgezet in een verkoopakte voor een militaristische etnostaat
Het is een vals idool dat onze diepste bijbelse verhalen over gerechtigheid en emancipatie uit de slavernij – het verhaal van Pesach zelf – verandert in brutalistische wapens van koloniale landroof, routekaarten voor etnische zuivering en genocide.
Het is een valse afgod die het transcendente idee van het beloofde land heeft genomen – een metafoor voor menselijke bevrijding die door meerdere religies naar alle uithoeken van deze wereld is gereisd – en het heeft aangedurfd om het om te zetten in een verkoopakte voor een militaristische etnostaat.
De versie van het politieke zionisme van bevrijding is zelf profaan. Vanaf het begin vereiste het de massale verdrijving van Palestijnen uit hun huizen en voorouderlijk land in de Nakba.
Vanaf het begin is het in oorlog geweest met dromen van bevrijding. Bij een Seder is het de moeite waard eraan te denken dat dit de dromen van bevrijding en zelfbeschikking van het Egyptische volk omvat. Dit valse idool van het zionisme stelt de Israëlische veiligheid gelijk aan de Egyptische dictatuur en cliëntstaten.
Vanaf het begin heeft het een lelijk soort vrijheid voortgebracht die Palestijnse kinderen niet als menselijke wezens zag, maar als demografische bedreigingen – net zoals de farao in het boek Exodus de groeiende bevolking van Israëlieten vreesde en daarom de dood van hun zonen beval.
Het zionisme heeft ons naar ons huidige moment van catastrofe gebracht en het wordt tijd dat we duidelijk zeggen: het heeft ons hier altijd naartoe geleid.
Het is een valse afgod die veel te veel van onze eigen mensen op een diep immoreel pad heeft geleid dat hen nu het versnipperen van de belangrijkste geboden laat rechtvaardigen: gij zult niet doden. Gij zult niet stelen. Gij zult niet begeren.
Wij, al maanden en maanden in deze straten, zijn de exodus. De uittocht uit het zionisme
Het is een vals idool dat de Joodse vrijheid gelijkstelt aan clusterbommen die Palestijnse kinderen doden en verminken.
Het zionisme is een vals idool dat elke Joodse waarde heeft verraden, inclusief de waarde die we hechten aan het stellen van vragen – een praktijk die is ingebed in de Seder met zijn vier vragen die door het jongste kind worden gesteld.
Inclusief de liefde die we als volk hebben voor tekst en voor onderwijs.
Vandaag de dag rechtvaardigt deze valse afgod het bombarderen van elke universiteit in Gaza; de vernietiging van talloze scholen, van archieven, van drukpersen; het doden van honderden academici, journalisten, dichters – dit is wat de Palestijnen scholasticide noemen, het doden van de onderwijsmiddelen.
Ondertussen roepen de universiteiten in deze stad de NYPD in en barricaderen ze zich tegen de ernstige dreiging die uitgaat van hun eigen studenten die hen fundamentele vragen durven te stellen, zoals: hoe kun je beweren dat je überhaupt in iets gelooft, en wij al helemaal niet, terwijl je deze genocide mogelijk maakt, erin investeert en ermee samenwerkt?
De valse afgod van het zionisme heeft veel te lang ongecontroleerd kunnen groeien.
Dus vanavond zeggen we: hier houdt het op.
Ons Jodendom kan niet worden ingeperkt door een etnostaat, want ons Jodendom is van nature internationalistisch.
Ons Jodendom kan niet worden beschermd door het razende leger van die staat, want het enige wat dat leger doet is verdriet zaaien en haat oogsten – ook tegen ons als Joden.
Ons Jodendom wordt niet bedreigd door mensen die hun stem verheffen in solidariteit met Palestina over de grenzen van ras, etniciteit, fysieke mogelijkheden, genderidentiteit en generaties heen.
Ons Jodendom is een van die stemmen en weet dat in dat koor zowel onze veiligheid als onze collectieve bevrijding ligt.
Ons Jodendom is het Jodendom van de Pesach Seder: de bijeenkomst in ceremonie om eten en wijn te delen met zowel geliefden als vreemden, het ritueel dat inherent draagbaar is, licht genoeg om op onze rug te dragen, die niets anders nodig hebben dan elkaar: geen muren, geen tempel, geen rabbijn, een rol voor iedereen, zelfs – vooral – het kleinste kind. De Seder is een diaspora-technologie als er ooit een was, gemaakt voor collectieve rouw, contemplatie, ondervraging, herinnering en herleving van de revolutionaire geest.
Dus kijk om je heen. Dit is hier ons Jodendom. Terwijl het water stijgt en bossen branden en niets zeker is, bidden we op het altaar van solidariteit en wederzijdse hulp, ongeacht de kosten.
We hebben of willen de valse afgod van het zionisme niet nodig. We willen bevrijd worden van het project dat in onze naam genocide pleegt. Vrijheid van een ideologie die geen ander plan voor vrede heeft dan het aanpakken van moorddadige theocratische petrostaten naast de deur, terwijl ze de technologieën van robo-moorden aan de wereld verkopen.
We proberen het Jodendom te bevrijden van een etnostaat die wil dat Joden eeuwig bang zijn, die wil dat onze kinderen bang zijn, die wil dat we geloven dat de wereld tegen ons is, zodat we naar zijn fort en onder zijn ijzeren koepel gaan rennen, of op zijn minst de wapens en donaties laten stromen.
Dat is de valse afgod.
En het is niet alleen Netanyahu, het is de wereld die hij heeft gemaakt en die hem heeft gemaakt – het is het zionisme.
Wat zijn wij? Wij, al maanden en maanden in deze straten, zijn de exodus. De uittocht uit het zionisme.
En tegen de Chuck Schumers van deze wereld zeggen we niet: “Laat onze mensen gaan.”
Wij zeggen: “We zijn al weg. En je kinderen? Ze zijn nu bij ons.”
- Naomi Klein is een Amerikaanse columnist en bijdragende schrijver. Ze is hoogleraar klimaatrechtvaardigheid en mededirecteur van het Centre for Climate Justice aan de University of British Columbia. Haar nieuwste boek, Doppelganger: A Trip into the Mirror World, werd in september gepubliceerd
- Dit is een transcriptie van een toespraak die werd gehouden tijdens de Emergency Seder in the Streets in New York City
