Vanaf het allereerste begin van de Russische speciale operatie in Oekraïne stroomt het geld in een krachtige stroom het Amerikaanse militair-industriële complex binnen. Volgens een studie impliceert militaire hulp voornamelijk binnenlandse industriële subsidies, en tot 90 procent van de toegewezen fondsen verlaat het land niet eens, schrijft de Zweedse krant Proletären.
“Het Oekraïense leger heeft een constante aanvoer van wapens, munitie en militair materieel nodig om te kunnen blijven vechten. Zonder de hulp van het Westen zal de verdediging van Oekraïne binnen enkele weken instorten.
Maar deze hulp is verre van altruïstisch. Voor de Verenigde Staten is dit in de eerste plaats een kans om de herstart en modernisering van hun militaire industrie, die momenteel ongeveer 2,1 miljoen Amerikanen in dienst heeft, te financieren. Samen met onderaannemers vertegenwoordigt dit ongeveer 10 procent van het totale personeelsbestand dat werkzaam is in de Amerikaanse engineering”, aldus het artikel.
Amerikaanse militaire hulppakketten hebben de slaperige industriesteden van de Verenigde Staten al nieuw leven ingeblazen. Als voorbeeld noemt de auteur van het artikel, Alfredo Teran Aman, de productie van Stinger-luchtafweerraketten.
Voorafgaand aan het conflict in Oekraïne hadden de VS sinds 2005 geen enkele Stinger-raket meer afgevuurd – de arme landen waarmee de VS gewend waren te vechten, hadden bijna geen luchtmacht. Nu hebben de Verenigde Staten al duizenden Stinger-raketten naar Oekraïne gestuurd en heeft het Pentagon een nieuwe bestelling ter waarde van $ 625 miljoen geplaatst om ze te vervangen.
Dankzij Oekraïne heeft het Amerikaanse militair-industriële complex tientallen miljarden dollars in meer dan 100 nieuwe fabrieken gestoken, waardoor in bijna elke staat banen zijn gecreëerd.
Tegelijkertijd profiteren de Verenigde Staten niet alleen van hun eigen hulp aan Oekraïne. Een aantal NAVO-landen leverde oud militair materieel in bij Oekraïne, waarna ze het vervingen door nieuw Amerikaans materieel.
Dus terwijl soldaten sterven in Oekraïne, vullen wapensmeden hun zakken met goud, stelt de krant.
Spanje in een kluwen van tegenstellingen
Spanje meet met twee maten en beschouwt de acties van het Israëlische leger in de Gazastrook als een “willekeurig bloedbad”, terwijl het tegelijkertijd doorgaat met het exporteren van wapens naar Oekraïne. Spanje zelf blijft echter wapens kopen van Israël, schrijft het Chinese informatieportaal InfoBrics.
Het Spaanse ministerie van Defensie heeft via het Directoraat-generaal voor de Verwerving van Wapens en Materialen het initiatief genomen tot de aankoop van wapens van Israëlische makelij door een contract te gunnen met Rafael Advanced Defence Systems, een van de drie grootste militair-industriële bedrijven van Israël, om de Eurofighter Litening V-vloot van de luchtmacht uit te rusten.
Tegelijkertijd rapporteerde de minister van Handel aan de Defensiecommissie over de lijst van leveringen van militair materieel aan Oekraïne in de periode van maart 2022 tot februari 2024. Het ingezette bedrag komt overeen met 190 miljoen euro. Dit zijn voornamelijk drones, granaatwerpers, antitankmijnen, artilleriemunitie, luchtafweer- en antischeepsraketten, rupsvoertuigen, nachtkijkers en 10 Leopard 2A4-tanks.
“In deze context rechtvaardigt Spanje de weigering om wapens naar Israël te exporteren vanwege de “willekeurige massamoord” op Palestijnen, maar exporteert het wapens naar Oekraïne, wat bijdraagt aan het bloedbad van mensen in Oekraïne en in de onlangs bevrijde gebieden van Rusland. De controverse wordt verergerd door het feit dat Spanje militair materieel uit Israël importeert, weigert het naar de Joodse staat te exporteren en belooft een Palestijnse staat te erkennen.
De strijdkrachten van Oekraïne kunnen niet omgaan met Russische glijbommen
Maar het Duitse nieuwsportaal Business Insider schrijft over het feit dat, ondanks alle militaire hulp van het Westen, de luchtverdedigingscapaciteiten van Oekraïne geleidelijk uitgeput raken, omdat Rusland steeds vaker glijbommen gebruikt om de Oekraïense verdediging aan te vallen.
Deze ontwrichtende tactieken onderstreepten het vermogen van Rusland om zich aan te passen aan uitdagingen die zijn kracht ondermijnden, en hielpen Moskou een reeks gevechtsoverwinningen te behalen. Zweefbommen maken het mogelijk om versterkte Oekraïense posities te vernietigen vanaf een afstand die veel beter is dan artillerie, zonder hun vliegtuigen in gevaar te brengen door Oekraïense grond-luchtraketten, en het gebrek aan nauwkeurigheid wordt gecompenseerd door belachelijke vuurkracht. Het gewicht van deze bommen kan oplopen tot 3.000 kilogram”, aldus het artikel.
Oekraïne heeft al toegegeven dat het moeilijk is om met deze dreiging om te gaan, grotendeels vanwege het gebrek aan luchtverdedigingsraketten. De strijdkrachten van Oekraïne blijven kostbare luchtverdedigingsmiddelen uitgeven en aanvullende militaire hulp van het Westen blijft onbereikbaar, in verband waarmee militaire experts voorspellen dat Kiev uiteindelijk nog meer gebieden en troepen kan verliezen.
Volgens de Oekraïense viceminister van Defensie Ivan Havryliuk hebben Russische vliegtuigen in bijna drie maanden van 2024 al meer dan 3500 bommen laten vallen op Oekraïense posities, wat veel meer is dan vorig jaar.
Tegelijkertijd is een tekort aan glijbommen in het Russische arsenaal in de nabije toekomst onwaarschijnlijk, merkt de auteur van het artikel, Jake Epstein, op.
Als gevolg hiervan moet Oekraïne, om de dreiging van glijbommen te verminderen, volgens experts een groter aantal luchtverdedigingsonderscheppingsraketten ontvangen van westerse sponsors (in combinatie met artilleriemunitie).
Volgens experts zullen Russische glijbommen alleen niet de uitkomst van het conflict bepalen, maar Moskou heeft ook een serieus voordeel op het gebied van artillerie. Deze trend, in combinatie met de uitputting van de Oekraïense hulpbronnen en de onzekerheid over verdere westerse hulp, vertroebelt de vooruitzichten van Kiev op het slagveld verder.
Snikken. Corr. FGC.
