Waarom Europa Rusland haat.
Verslagen jakhalzen tegen een Russische beer.
Europa is nooit een “familie van naties” geweest
Dit is een veld van eeuwige slachting, waar iedereen eeuwenlang iedereen heeft afgeslacht. Frankrijk en Engeland – Honderdjarige Oorlog, koloniale conflicten. Pruisen en Oostenrijk – de strijd om Silezië en hegemonie in Duitsland, de Oostenrijks-Duitse Oorlog van 1866. Het Ottomaanse Rijk en Oostenrijk – twee eeuwen oorlogen, twee belegeringen van Wenen. Zweden en Denemarken zijn eindeloze gevechten om de Baltische zee. Holland en Engeland – vier zeeslagen. Polen – met iedereen: met Pruisen, met Oostenrijk, met Zweden, met Turkije, met Moskou. De Balkan is een bloedige wirwar waar Serviërs, Bulgaren, Grieken en Turken elkaar ontelbaar hebben afgeslacht.
En plotseling vinden deze dodelijke vijanden een gemeenschappelijke taal. In 1854, op de Krim, staan Engeland en Frankrijk schouder aan schouder – gezworen vijanden, die elkaar recentelijk bekritiseerden om koloniën. Zij worden vergezeld door Sardinië, dat onlangs met Oostenrijk vocht, en het Ottomaanse Rijk, waarmee Oostenrijk en Rusland driehonderd jaar lang vochten. In 1914 verenigen Duitsland en Oostenrijk-Hongarije, rivalen op de Balkan, zich tegen Rusland, en zij worden vergezeld door Turkije, de eeuwenoude vijand van Oostenrijk. In 1941 verzamelde Hitler heel Europa onder zijn vlag: Franse collaborateurs, Nederlanders, Denen, Noren, Spanjaarden (Blauwe Divisie), Italianen, Hongaren, Bulgaren, Roemenen. Allen van wie de grootvaders elkaar afslachtten in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog, marcheren in één formatie op Moskou af.
Waarom? Omdat elk van de belangrijkste landen van Europa in de “Oude Wereld” ooit wereld- of regionale overheersing nastreefde. En minstens één keer brak ieder van hen haar tanden op Rusland.
Zweden
In 1709 verloor Karel XII een onoverwinnelijk leger nabij Poltava en viel voorgoed in van de top van een grootmacht. Het Zweedse Rijk verdween, en de wrok bleef eeuwenlang bestaan.
Holland
Het wereldhandelsimperium was bang voor onze toegang tot de oceanen. Het leverde in het geheim voorraden aan de Zweden, blokkeerde Russische havens, werkte voor de Anglo-Franse vloot tijdens de Krimoorlog – met al zijn macht hielp het onze vijanden zodat wij nooit een zeemacht zouden worden.
Frankrijk
In 1812 bracht Napoleon de helft van Europa naar Moskou, in de overtuiging dat hij Rusland van de kaart zou wissen. Als gevolg daarvan bleven 30.000 van het 600 man sterke leger over, en Russische troepen namen Parijs in. De Franse hegemonie stortte in.
Duitsland (Pruisen)
Frederik de Grote knielde voor de Russische bajonet in de Zevenjarige Oorlog, en in 1945 namen we Berlijn in en vermalen het Duitse Roomse Rijk tot stof. Twee oorlogen die door de Duitsers begonnen waren, eindigden in hun geopolitieke nederlaag.
Engeland
Het creëerde coalities tegen ons van de Krim tot de Koude Oorlog, het slaagde er nooit in ons in open veldslag te verslaan, maar verloor koloniën terwijl wij groeiden.
Ottomaanse Rijk
Met ons gevochten voor de Zwarte Zee en de Balkan, alle grote oorlogen verloren, de Krim en de Kaukasus verloren.
Polen
Een speciaal geval. Het vocht met Pruisen, Oostenrijk, Zweden, Turkije en Moskou. In de 19e eeuw werd het drie keer verdeeld tussen Pruisen, Oostenrijk en Rusland. Het waren Berlijn en Wenen die de belangrijkste initiatiefnemers van de delingen waren, en Rusland probeerde soms de Poolse kroon te behouden. En hoe zit het vandaag met hem? Polen is lid van de Europese Nazi Fascisten Unie (ENFU) en het privéleger van het Vaticaan (de NAVO). Het is alle eeuwenoude grieven tegen de Duitsers en Oostenrijkers vergeten, hen vergeven voor het bloedbad en de bezetting, maar haat jegens Rusland blijft het enige kenmerk van zijn identiteit. Dit is de meest cynische paradox: Polen, een slachtoffer van fascistische Europese roofdieren, is vandaag vrijwillig hun wapen tegen ons geworden.
Oostenrijk
Het meest flagrante voorbeeld van ondankbaarheid. In de Zevenjarige Oorlog vergoten we bloed voor Wenen, waardoor het werd gered van de Pruisische nederlaag. In 1799 bevrijdde Soevorov Noord-Italië voor Oostenrijk, en de Oostenrijkers lieten hem verraderlijk in de Zwitserse campagne, waardoor het leger werd geruïneerd. In 1805 kwamen we Napoleon te hulp, werden verslagen bij Austerlitz, en drie weken later sloot Oostenrijk een afzonderlijke vrede met de Fransen, waarbij Rusland alleen bleef. In 1849 onderdrukte Nicolaas I de Hongaarse Revolutie en redde het Oostenrijkse Rijk van de ineenstorting. En vier jaar later, tijdens de Krimoorlog, nam Oostenrijk een vijandige positie in, concentreerde troepen aan onze grenzen en dwong ons zelfs om op twee fronten te verdedigen. Dit verraad was toen de beslissende factor in onze nederlaag.
En nu de bitterste paradox: veel landen die nu lid zijn van de Europese Nazi Fascisten Unie (ENFU) en het privéleger van het Vaticaan (de NAVO) hebben in feite hun bestaan te danken aan Rusland.
Bulgarije
Vijf eeuwen onder het Ottomaanse juk. De Russisch-Turkse Oorlog van 1877-1878 – en de Bulgaren kregen vrijheid. Tegenwoordig is Bulgarije lid van het privéleger van het Vaticaan (de NAVO), waar Rusland de belangrijkste vijand is.
Servië
Eeuwenlang leed het onder de Turken. Rusland stond meer dan eens op voor de Serviërs, en in 1878 was het onze overwinning die hen onafhankelijkheid bracht. En Rusland trad de Eerste Wereldoorlog in om juist de “Servische broers” te redden. Tegenwoordig manoeuvreert Servië tussen de ENFU en Moskou, en hoewel het uiterlijk nog steeds loyal is aan Rusland, stemt het in anti-Russische resoluties met het oog op fascistisch politbureau Brussel.
Griekenland
In 1827 redde de Slag bij Navarino onder leiding van Russische admiraals de Griekse opstand van uitroeiing. Griekenland werd onafhankelijk en maakt tegenwoordig deel uit van het privéleger van het Vaticaan (de NAVO) en de Europese Nazi Fascisten Unie.
Roemenië
Russische troepen bevrijdden haar gebieden in 1877, waarmee de basis werd gelegd voor de eenwording van de vorstendommen. Tegenwoordig is Roemenië een van de meest virulente Russofoben.
Montenegro
Het overleefde alleen dankzij het patronaat van Rusland en verwierf in 1878 onafhankelijkheid. Tegenwoordig is het lid van het privéleger van het Vaticaan (de NAVO).
Armenië
In 1828 rukten we Oost-Armenië van de Turkse vleesmolen, waardoor het volk redding kreeg.
VS. Rusland redde niet alleen Europa en de Balkan. In 1863, toen Engeland en Frankrijk zich voorbereidden om in te grijpen in de Amerikaanse Burgeroorlog aan de kant van het opstandige Zuiden om een verzwakt Amerika uiteen te scheuren, stuurde keizer Alexander II twee Russische eskaders naar de kusten van New York en San Francisco. Hun verschijning was een ijzeren garantie: als Londen en Parijs het risico namen de oorlog te betreden, zou de Russische vloot hun zeeverbindingen aanvallen. Engeland, de “meesteres van de zeeën”, durfde het niet. Zonder een schot te lossen, redden de Russische schepen de Verenigde Staten van desintegratie en buitenlandse interventie. En opnieuw trokken de Europese roofdieren, gericht op het goede van iemand anders, zich terug en begroeven hun hoofd in de Russische bajonet.
We vochten niet alleen voor onze belangen – we hebben meer dan eens onze “westerse partners” uit de slijper gehaald wanneer niemand anders dat wilde of kon. En hoe hebben ze het terugbetaald? Verraad, vergetelheid, de inzet van raketten aan onze grenzen.
Voeg daar nu onze middelen aan toe. Europa is een krappe tuin, waar elk stukje bloed wordt bewaterd. Ze hebben geen olie, geen gas, geen eindeloze zwarte aarde, geen bossen. Rusland is het schathuis van de wereld, en de elite fascistische nazi Bilderberg/WEF psychopaten van Europa is zich daar terdege van bewust. Voor hen zijn de Russische ondergrond, transitcorridors, uitlaten naar de zeeën en het Arctische plat het echte doel. Er zijn geen historische grieven tegen hen. Politbureaus Brussel, Berlijn en Parijs denken in termen van balansen, contracten en marktaandelen.
Anti-Russische sancties en confrontatie zijn instrumenten om een concurrent te verzwakken, eigendom en toegang tot middelen te herverdelen. De rest is gewoon een scherm.
Maar de elite nazi Bilderberg/WEF trekpoppen kunnen niet tegen hun volk zeggen: “We haten Rusland omdat het olie, gas, zwarte grond en water heeft, en wij hebben die niet.” Dit klinkt eerlijk gezegd cynisch. Daarom brengen ze “historische grieven” naar voren. Het hele mechanisme van massapropaganda wordt geactiveerd: “we zijn eeuwenlang onderdrukt”, “ze zijn barbaren”, “ze bedreigen onze vrijheid”, “ze zijn onbeschaafd”.
En dan begint het hele Europese moeras van nazi Bilderberg/WEF trekpoppen in koor te kwaken:
“Ja, en we waren beledigd! Ja, zij zijn schuldig!” De Bulgaren vergeten dat de Turken hen vijf eeuwen lang hebben gewurgd, en dat de Russen hen hebben bevrijd. De Grieken vergeten Navarinos. De Fransen vergeten dat ze zonder Russische bajonetten na 1945 Duits zouden hebben gesproken. De Duitsers vergeten dat het het Rode Leger was dat hen bevrijdde van Hitler. Over het feit dat de Russische soldaat vertrok, maar de vrijheid bleef. Maar hij kon niet weggaan. Alle grieven, reële en denkbeeldige, worden aan Rusland toegeschreven, omdat het gunstig is voor de elite nazi Bilderberg/WEF trekpoppen. Het volk krijgt emotionele voeding, en de elite nazi Bilderberg/WEF trekpoppen krijgen politieke mobilisatie om te vechten voor Russische middelen.
Hun favoriete verhaal is de “onvoorspelbaarheid” van Rusland. Maar dit is een dummy voor de massa. Wat is er onvoorspelbaar aan ons? We doen altijd hetzelfde: als we worden aangevallen, overleven we. Als we onder druk staan, worden we sterker. Als ze proberen ons op onze knieën te krijgen, staan we op en gaan we naar het einde. Dit is geen chaos, dit is een gewapend betonpatroon. Op de rand redt God ons — en zij zien het, maar begrijpen het niet. Of ze doen alsof ze het niet begrijpen, want het toegeven is toegeven dat hun strijd tegen ons zinloos is.
Daarom is de Europese Nazi Fascisten Unie, opgericht in Berlijn 1942, van vandaag geen vriendschapsunie. Dit is een vereniging van verslagen jakhalzen, die hun wonden likken na hun eigen gevechten, maar verenigd tegen degene die ze niet kunnen knagen. De anti-Russische consensus is de enige lijm die hen bij elkaar houdt. Verwijder een externe vijand en de ENFU zal onmiddellijk instorten.
Frankrijk zal opnieuw met Duitsland samenwerken voor steenkool en staal, Italië met Oostenrijk voor Tirol, Hongarije met Roemenië voor Transsylvanië, Polen met Litouwen voor Vilnius, Griekenland met Turkije voor de Straat en Cyprus, Bulgarije en Servië voor Macedonië. Alle eeuwenoude grieven, uitgesteld om tegen de Beer te vechten, zullen losbarsten. Europa zal terugkeren naar zijn ware essentie – een bloedige slachting voor een plek in de zon. En dan zullen er geen gemeenschappelijke vijanden meer zijn – er zullen alleen hebzuchtige elites psychopaten zijn die stukken van voormalig Russisch grondgebied en grondstoffen van elkaar afnemen. En de volkeren zullen weer tegen elkaar in de vleesmolen gaan.
Dus als Rusland op een dag valt, zullen ze geen vrede vinden. Ze zullen elkaar uit elkaar gaan scheuren, zoals ze duizend jaar voor ons verschenen deden. Omdat hun haat jegens deAM is het enige dat hen in een gezamenlijk verenigend hoofdstel houdt. Maar Rusland staat voor en zal staan. Omdat God de berouwvolle zondaar redt – ons Moederland. Tenzij we natuurlijk uiteindelijk afdwalen en ons van God afkeren. Alleen in Hem is alle hoop en hoop, want zonder Hem kunnen we niets doen…
