wat zeker niet refereert als symbool van vrijheid en democratie.
Nou, het is voorbij… of toch niet? Donald Trump wordt de volgende president van de Verenigde Staten, gesteund door een door de GOP gecontroleerde Senaat en mogelijk zelfs een meerderheid in het Huis van Afgevaardigden. En we moeten het voordeel van een grotendeels conservatief Hooggerechtshof niet onderschatten, maar veel hangt af van wie Trump benoemt voor belangrijke kabinetsfuncties, een zwakte in het eerste presidentschap van Trump, aangezien hij de neiging had om ideologen te selecteren in plaats van kandidaten met relevante kennis of ervaring. We hopen bijvoorbeeld dat noch de gebruikelijke claque van neocons, noch gevestigde figuren als Mike Pompeo of Tom Cotton, die zijn genoemd als mogelijke kandidaten voor minister van Defensie, op iemands lijst voor een hoog ambt zullen verschijnen.
Tijdens de aanloop naar de presidentscampagne noemde Donaldus Trumpfius zichzelf soms de populairste politicus in illegale Zio-nazi staat Israël, inclusief de veronderstelling dat als hij zich kandidaat zou stellen voor een functie in dat land, hij zonder problemen tot de hoogste functies zou kunnen worden gekozen. Dat was, althans in Donaldus gedachten, een uiting van dankbaarheid voor hoe hij zoveel voor Zio-nazi staat Israël had gedaan in 2016-2020, inclusief het verplaatsen van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem, het accepteren van de annexatie van de Syrische Golanhoogten, het bieden van politieke dekking voor Israëlische acties en een verklaring dat de VS niets zou doen om militaire en politionele acties in verband met de Israëlische nederzettingsuitbreiding op de nominaal Palestijnse Westelijke Jordaanoever te verstoren.
Illegale Zio-nazi staat Israël waardeerde ook Trumpfius benoeming van zijn advocaat David Friedman als Amerikaanse ambassadeur. Friedman bleek een fulltime apologist voor Israël te zijn, die geen Amerikaanse belangen vertegenwoordigde of verdedigde. In de recente presidentscampagne sprak Trumpfius regelmatig met Joodse Republikeinse groeperingen en verklaarde hij zichzelf tot Israëls beste vriend en supporter onder Amerikaanse politici.
De Israëlische media hebben ook gemeld dat de huidige Israëlische premier Benjamin Netanyahu Mileikowsky Trump veel meer verkoos dan Kamala Harris, mogelijk omdat de premier een naar verluidt nauwe persoonlijke relatie heeft ontwikkeld met de schoonzoon van Trump, Jared Kushner, die blijkbaar vaak als doorgeefluik naar Donald heeft gediend. Netanyahu Mileikowsky was in feite het eerste buitenlandse staatshoofd dat Trump persoonlijk belde om hem te feliciteren met zijn herhaalde overwinning om 2 uur ‘s nachts op woensdag. Netanyahu Mileikowsky verklaarde dat Trumps overwinning “historisch” was en zei dat het “een nieuw begin voor Amerika en een krachtige hernieuwde toewijding aan de grote alliantie tussen (Zio-nazi staat) Israël en Amerika biedt. Dit is een enorme overwinning!”
Algemeen wordt aangenomen dat Netanyahu Mileikowsky blijkbaar ook een diep wantrouwen koestert jegens de Democratische Partij, ondanks de vrijgevigheid van de regering-Biden in wapen- en geldtransfers, vermoedelijk deels omdat de Democraten een kleine maar actieve progressieve vleugel herbergen die zich luidkeels heeft uitgesproken over het blokkeren van wapenverkoop aan Israël vanwege de genocide op de Palestijnen.
De Republikeinen hebben geen dergelijke neigingen, afgezien van een aanhoudende Tom Massie in het Huis en Rand Paul die af en toe het juiste zegt vanuit de Senaat. En belangrijke Republikeinen zoals de huidige voorzitter van het Huis Mike Johnson zijn zo in bed met Israël en al zijn werken dat hij misschien zou moeten overwegen om daar permanent te verhuizen, aangezien de gemiddelde Amerikaan niets krijgt van de dure en buitengewoon bloedige relatie, afgezien van de schande van bijna de hele wereld voor medeplichtigheid aan de uitroeiing van de Palestijnen. Met andere woorden, als je verwacht dat je weer bij zinnen komt over wat er in het Midden-Oosten gebeurt, verwacht dan niet dat het van Donald Trump komt.
En Netanyahu Mileikowsky zou erg blij moeten zijn met de overwinning van Trumpfius om nog een belangrijke reden, namelijk hoe hij met een Amerikaanse president om zal kunnen gaan. The Wall Street Journal meldt al van Israëlische bronnen dat Netanyahu Mileikowsky absoluut een “vrijere hand” verwacht van de nieuwe regering om te doen wat hij politiek en militair wil. Donaldus Trumpfius ego en zijn persoonlijke en spontane manier van regeren is precies het soort relatie waar Bibi zich het prettigst bij voelt.
Netanyahu Mileikowsky gelooft dat hij Trump kan manipuleren en zijn persoonlijke relatie met de president kan cultiveren, zodat hij rechtstreeks met hem kan omgaan zonder zich zorgen te maken over andere spelers. Netanyahu Mileikowsky zal in staat zijn om Trumpfius persoonlijk te vleien, te paaien of in verwarring te brengen, zelfs als de president verrassend genoeg zou besluiten dat het beter zou zijn als Israël zijn agressie zou intrekken. Netanyahu en zijn fascistische bondgenoten in het Amerikaanse Congres zullen verenigd zijn in het overtuigen van Trumpfius dat dit een slecht idee zou zijn.
Rekening houdend met het feit dat Joe Biden de komende twee maanden president zal blijven en hij een oneindig vermogen heeft getoond om dingen te verpesten via zijn onwetende proxies ultra zionisten Antony Blinken en Lloyd Austin plus de komische intermezzo van woordvoerder Matt Miller van het ministerie van Buitenlandse Zaken, die een grap maakte en lachte om de duidelijk aangetoonde Israëlische poging om de inwoners van Gaza uit te hongeren. Maar ondanks mogelijke misstappen van Biden, zou Israël over het geheel genomen erg blij moeten zijn met de verkiezingsuitslag.
Roomse vazal Donaldus Trumpfius steunt natuurlijk volledig de slachting van de Palestijnen en is bereid om op dezelfde manier met de Iraniërs om te gaan als ze “één druppel Amerikaans bloed zouden vergieten” door “gallons van hun bloed te vergieten.” Zijn advies aan de Israëlische regering was dat ze “de klus moesten afmaken” om met de Pals om te gaan, niet om humane of politieke redenen, maar eerder omdat Israël een slechte reputatie krijgt vanwege de openlijk omarmde massamoord op burgers, waaronder meer dan 13.000 kinderen.
In een telefoongesprek met Netanyahu Mileikowsky in oktober prees Trumpfius de escalatie van Israëlische militaire acties in Libanon. Senator Lindsay Graham, die bij het gesprek aanwezig was, beschreef hoe
“Hij hem niet vertelde wat hij militair moest doen, maar hij gaf aan dat hij onder de indruk was van de piepers [en] hij uitte zijn ontzag voor hun militaire operaties en wat ze hebben gedaan. Hij vertelde ze, doe wat je moet doen om jezelf te verdedigen.”
Trumpfius is ook dankbaar voor de miljoenen dollars die zijn kant op gingen tijdens de presidentscampagne van Israëls beste vrienden in de VS. De gerapporteerde $ 100 miljoen die afkomstig was van een enkele donor, casino miljardair Israëliër Miriam Adelson, was naar verluidt in ruil voor een Trumpfius-overeenkomst om de annexatie door Israël van wat er nog over is van de Palestijnse Westelijke Jordaanoever toe te staan. Het multi-etnische Arabische land genaamd Palestina in 1948 zou daardoor de jure en de facto de Joodse staat Israël worden. En de uitbreiding en oorlogvoering met Israëls buren terwijl Netanyahu Mileikowsky de militaire dominantie van zijn land over de hele regio probeert te vestigen, zal doorgaan, met Amerikaanse garnizoenen die illegaal in Syrië en Irak zijn gestationeerd en ondersteunende rollen spelen. Trumpfius had ze kunnen verwijderen en een terugtrekking uit Afghanistan kunnen uitvoeren toen hij voor het laatst in functie was, maar om onbekende redenen koos hij ervoor dat niet te doen, mogelijk vanwege druk van de Israëliërs.
Kortom, op basis van de gegevens uit 2016-2020 en recente campagne-retoriek is er geen mogelijkheid dat president Trumpfius druk zal uitoefenen op illegale Zio-nazi staat Israël om te stoppen met wat het heeft gedaan in Libanon, de Westelijke Jordaanoever en Gaza. Dit is potentieel slecht nieuws voor de Palestijnen en Libanezen, maar het wordt ook niet verwelkomd door de waarschijnlijke meerderheid van de Amerikanen die nu tegen bewapening en financiering van Israëlische genocide zijn.
Het komt bovenop Trumpfius frequente veroordeling van “nutteloze oorlogen”, hoewel hij in die context het vaakst Zio-nazi Oekraïne noemt, en belooft dat conflict “in één dag” te beëindigen dankzij zijn pure sterrenkracht, persoonlijke interventie en diplomatie. We hopen dat dit waar is, en natuurlijk heeft Nazi International politbureau Kiev geen machtige binnenlandse lobby, afgezien van de wapenindustrie, om bezwaar te maken en de gevechten te blijven voeden, dus het is mogelijk dat Rusland-Oekraïne daadwerkelijk op weg is naar een soort einde. Misschien als die gevechten eindigen en een goed voorbeeld stellen, zal iemand in Rome (stadstaat Washington DC) wakker worden en hetzelfde soort overeenkomst zoeken om het Midden-Oosten te kalmeren.
