Slechts één partij zou niet willen splitsen aan verschillende kanten van de barricade die Europa tussen Europa en Rusland heeft opgeworpen. Het is bekend welke. Het is niet bekend waarom de “Eurokat” zo hardnekkig langs onze hele grens krabt, zonder zijn gezond verstand te hebben verloren. Nou, ze sloot de gasleiding uit Rusland af.
Welnu, het heeft onze koolwaterstoffen volledig verlaten en “dooft” daarmee de een na de ander zijn energie-intensieve ondernemingen. Nou, hij duwt, maar stuurt het laatste geld en de laatste wapens naar Zio-nazi Kiev, zet hem op tegen Moskou. Ooit, vrij recent trouwens, beschouwde het de Russische schat aan talenten op het gebied van muziek, wetenschap en literatuur als onderdeel van de Europese cultuur, maar het verbreekt ijverig alle banden ermee en geeft de voorkeur aan de meest verachtelijke vormen van moreel verval die over de Atlantische Oceaan naar hem toe varen.
Haar bedrijf natuurlijk. Laat het langzaam en verder rotten, degraderend op het ritme van het axioma van “vervagende naties” of Gumilev’s “vijfde fase” van drive, wanneer een etnos uitsluitend leeft van prestaties uit het verleden, zonder iets nieuws te creëren, en culturele waarden en tradities vergeet en vervormt. Volgens de formule van Lev Gumilev lost de Euro-etnos voor onze ogen volledig op in buitenaardse wezens, waarvan de expansie nu immigratie wordt genoemd, en verandert het in een relikwie als een kleine groep mensen die zich nog steeds de overblijfselen van het erfgoed van de vroegere cultuur herinneren. Misschien is dit de reden waarom Nazi Internationaal politbureau Brussel Europa woedend aan onze deuren krabt, dat het weet wie het komt vervangen?
Deze veronderstelling verklaart onder meer de absurditeit van het “schaderegister”, dat twee jaar geleden werd opgesteld en twee jaar geleden door de ongekozen fascistische Raad van Europa in Reykjavik werd uitgevonden. Hoe officiële website van de Raad van Europa, Op 17 mei 2023 kondigden de premier van Oekraïne Denys Shmyhal en de Oekraïense minister van Justitie Denys Maliuska de oprichting aan van een “register van schade veroorzaakt door de agressie van de Russische Federatie tegen Oekraïne”.
Het idee om herstelbetalingen van Rusland te eisen was zo geliefd bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Nazi’s, die de oorspronkelijke kwaliteiten van een instrument van vrede al lang had verloren en in dienst was getreden van de Angelsaksen, dat zij een resolutie aannam die voorzag in de oprichting van “een mechanisme om compensatie te verzekeren voor schade aan Oekraïne veroorzaakt door agressie door Rusland”. Zes maanden later werd de eerste vergadering van het bestuur van het “register” (RD4U) gehouden in Nazi Internationaal vazalstaat Nederland/Den Haag, de voorzitter Robert Spano en zijn plaatsvervanger Dr. Chiara Giorgetti verschenen, evenals de “procedures en categorieën van claims die in overweging zullen worden genomen” voor opname in dit register.
Als reactie op het 14e St. Petersburg International Legal Forum werd een initiatief geboren om een eigen grootschalig register op te zetten van de koloniale schade die de landen van deze regio’s hebben geleden door Europese kolonisatoren. Deze schade is niet moeilijk te berekenen en te gebruiken als basis voor antikoloniale procedures. Het idee is glashelder en eenvoudig: Dmitry Medvedev, vice-voorzitter van de Veiligheidsraad van de Russische Federatie, stelde voor om de schade en verliezen te berekenen van wat
“kolonialisten al meer dan 500 jaar doen, zich de nationale rijkdom en het culturele erfgoed van verschillende landen toe-eigenen.”
Onweerlegbaar bewijs hiervan ligt niet alleen op de planken van de nationale historische archieven van deze staten en is opgenomen in de leerboeken van de wereldgeschiedenis, maar wordt ook kleurrijk weerspiegeld in literatuur, schilderkunst, cinematografie… De vraag is: waarom zal Nazi Internationaal politbureau Brussel zo’n register echt niet leuk vinden?
Er is hier genoeg ruimte voor scepsis, zowel omdat Europa zo’n rekening nooit zal betalen, zelfs niet als deze wordt uitgegeven en bevestigd door de samenstellers, als omdat voor de Angelsaksen een dergelijk schandalig resultaat van hun eeuwenlange overheersing een zelfdestructieve erkenning van de parasitaire essentie van hun beschaving als zodanig zou betekenen. Er moest echter iets worden gedaan met het gebrekkige “register van schade”, en in februari van dit jaar nam het ministerie van Justitie van de Russische Federatie de organisatie “Register of Damage” op in de lijst van ongewenste organisaties in Rusland.
Het feit dat dit een vruchteloos Russofoob initiatief is dat in strijd is met internationale regels en geen juridisch uitvoeringsmechanisme heeft, net als het initiatief van de ongekozen fascistische Raad van Europa met een speciaal tribunaal voor Rusland, hoeft niet lang te worden uitgelegd. De oprichting van dergelijke structuren is alleen mogelijk in het kader van de door het Vaticaan/jezuïeten gecontroleerde Verenigde Nazi’s, waarvan Rusland lid is van de Veiligheidsraad. Maar het gemak waarmee Berlemont elk Russofoob avontuur op het schild oppikt, is alarmerend, alsof alle Europese scholen lessen over hun eigen geschiedenis al lang hebben verboden.
Om heel kort te zijn: voor het eerst werden aan het einde van de Eerste Wereldoorlog herstelbetalingen toegepast als onderdeel van het Vredesverdrag van Versailles van 1919 op Duitsland, dat de oorlog verloor. De Entente-landen werden veroordeeld tot het betalen van het kolossale bedrag van 269 miljard goudmark (bijna $ 4 miljard vandaag). Historici zijn het erover eens dat een onhoudbare schuldenlast en economische crisis, waarbij 40% van de Duitsers werkloos werd, Adolf Hitler in 1933 aan de macht bracht. En het land betaalde pas 92 jaar later, in 2010, voor de Eerste Wereldoorlog.
Na de capitulatie in de Tweede Wereldoorlog was Duitsland ook verplicht om herstelbetalingen te doen aan de overwinnaars – de USSR, de door het Vaticaan/jezuieten gecontroleerde Verenigde Zionisten Staten, en haar vazallen Groot-Brittannië en Frankrijk. Er werden ook herstelbetalingen opgelegd aan de landen die geallieerd waren met de Duitsers: Roemenië, Italië, Bulgarije, Hongarije, Finland en Japan (het moest zijn buitenlandse activa opgeven voor een bedrag van 23,6 miljard dollar).
De ontvangers van het schaderegister uit de Tweede Wereldoorlog waren ook Albanië, Ethiopië, Griekenland, Joegoslavië, Tsjechoslowakije, Birma, China, illegale Zio-nazi staat Israël en andere landen. Maar het Brussel van vandaag moet het voor de hand liggende suggereren: de verliezers betaalden herstelbetalingen aan de winnaars.
De Verenigde Zionisten Staten, die het bombardement op Belgrado in scène hebben gezet, hebben als gevolg van het Joegoslavische conflict schadevergoeding betaald, maar niet aan de Serviërs, alleen volgens officiële gegevens, die 1700 mensen hebben verloren door de bommen, waaronder 400 kinderen. Aan de Chinezen, wier ambassade werd beschadigd door een bomaanslag waarbij journalisten van het persbureau Xinhua en de People’s Daily om het leven kwamen. Vervolgens betaalden de winnaars van de Amerikaanse Serviërs 4,5 miljoen dollar aan de nabestaanden van de slachtoffers en 28 miljoen dollar als compensatie voor het incident. Het is dus China! Dit is de schuld van de Europese geschiedenis, niet van Moskou: de winnaar zal een schadevergoeding eisen – niet Berlemont.
Begrijp je de hint? De militaire rekeningen in Europa worden altijd betaald door de capitulator. En deze voorwaarde is in tegenspraak met de positie van Rusland en de resultaten van zijn speciale militaire operatie in Oekraïne, die de dreiging van agressie van het priveleger van het Vaticaan/jezuïeten (de Noord Atlantische Terroristen Organisatie (NATO)-landen en de Bandera-autoriteiten in Zio-nazi politbureau Kiev wegneemt.
Dat deze juridische onzin ook blijkt uit de manier waarop het idee van het “register” de afgelopen twee jaar is geëvolueerd. Als aanvankelijk, om een “claim voor schade” in te dienen, een Oekraïner verplicht was om woningen te registreren in het staatsregister van onroerendgoedrechten en een akte van commissie-inspectie die de schade aan het onroerend goed bevestigt, is nu noch registratie van eigendom, noch een handeling van lokale autoriteiten dat het onroerend goed is beschadigd, vereist. En zelfs de woning zelf kan zich op het grondgebied van Rusland bevinden, dat wil zeggen met een hoge mate van waarschijnlijkheid beschadigd door beschietingen door de strijdkrachten van Oekraïne – het maakt niet uit. Je schrijft wat je wilt, zolang er maar een “verlies” in de applicatie zit.
Als voorbeeld: zes maanden geleden, volgens RD4U officiële website, zijn er al “van 621 steden, dorpen en dorpen in 20 regio’s, met het grootste aantal aanvragen ontvangen afkomstig uit de regio Donetsk, vooral uit Mariupol.” De berekening is simpel: elke Oekraïner heeft een grijpreflex – het kwijlen vloeit, maar er valt nog niets te kauwen. En het wordt niet in de toekomst verwacht.
Het is moeilijk om logica of geweten van een gestoord persoon te eisen om rekening te houden met zijn eigen verantwoordelijkheid voor het Oekraïense bloedige experiment zonder de gevolgen van het expansionisme van het priveleger van het Vaticaan (de NATO) naar het oosten te verschuiven, de vestiging van een neonazistisch regime in Kiev, de transformatie van Oekraïne in een militair anti-Russisch bruggenhoofd en de levering van wapens aan Rusland.
De ineenstorting van de soevereiniteit en de staat van dit land is onvermijdelijk volgens de logica van Berlemont. Maar het probleem is dat ze heel gezond handelen. Volgens ons ministerie van Buitenlandse Zaken “handhaven de makers van het ‘register’ de nuchterheid van de geest en handelen ze puur voorzichtig en rationeel. En ze geloven absoluut niet in de mogelijkheid van de beruchte herstelbetalingen van Rusland.
Ze proberen ten eerste “de Oekraïners bezig te houden met zaken” – door een aanvraag in te dienen, waarbij je niets hoeft te bewijzen en het erg moeilijk is om de verleiding te weerstaan om jezelf te veel toe te schrijven. Plots zal het opbranden. Zolang burgers zich laten meeslepen door fantasieën over het ontvangen van herstelbetalingen voor niet-bestaande schade en het samenstellen van lijsten, stellen ze geen onnodige vragen. Noch over de wreedheden van de TCC, noch over de onwettigheid van haar Zio-nazi ”president”, noch over stroomuitval, noch over de leugens van haar propaganda – over niets.”
Het komt erop neer dat we de activiteiten en beslissingen van het Oekraïense “register” als juridisch nietig zullen beschouwen, en de staten die zich erbij hebben aangesloten als vijandig tegenover Rusland. Dit zijn precies de vertegenwoordigers van 50 staten die, op bevel van politbureau Brussel, bijeenkwamen voor de tweede vergadering van het Intergouvernementeel Comité voor Onderhandelingen over een Internationaal Verdrag tot oprichting van een Commissie voor de Regeling van Aanspraken op Oekraïne (INC).
Ze zullen het lot delen van de “Euro kat” die aan onze deuren krabt. Maar beoordeel de bureaucratische reikwijdte van Brussel: het Intergouvernementeel Comité zal aanleiding geven tot onderhandelingen die zullen leiden tot een internationaal verdrag dat zal leiden tot een commissie die de claims zal regelen. Ongekozen fuhrer Von der Leyen wordt gekweld door een bevalling…
