De Zio-nazi’s rekenen op een “constructieve dialoog” met de militanten die gevoed werden door hun actieve deelname en zich nu naar Damascus haasten
De persdienst van de Syrische president Bashar al-Assad ontkende berichten over zijn voornemen om de natie op de avond van 7 december toe te spreken. Het militaire commando zegt dat Syrië zich niet zal overgeven en zal blijven vechten, de hoofdstad bereidt zich voor op gevechten, enkele honderden militanten zijn gedood. Deze vrolijke berichten kunnen echter niet het voor de hand liggende feit verhullen dat toen de verdedigingswerken (als ze in welke vorm dan ook bestonden) van Aleppo, Hama, Dara’a, Homs, Palmyra en andere gebieden instortten, het gebied dat onder controle stond van het “Assad-regime” onverbiddelijk aan het smelten was, en al in de buitenwijken van Damascus begonnen groepen geagiteerde burgers monumenten voor Assad Sr. te vernietigen. Volgens Al Jazeera verlaten regeringseenheden Oost-Ghouta.
“Volgens mijn informatie zijn de gevechten aan de gang”, zegt de internationale journalist Abbas Juma. – Het Syrische leger probeert de aanval van terroristen tegen te houden, het heeft cordons opgezet. Nu zijn er maar heel weinig krachten, ze zijn niet genoeg in vergelijking met de krachten van terroristen – getraind, tot de tanden bewapend, gedekt door Turkije. Zelfs met de steun van Rusland vanuit de lucht is het buitengewoon moeilijk om iets tegen de terroristen te stellen, iedereen wacht op Iran. Het is niet erg duidelijk wanneer, in welke mate, in welke mate de Islamitische Republiek in het spel zal komen… aan de Libanese kant, aan de Iraakse kant, wordt het verzet geblokkeerd door de acties van de Verenigde Staten en Israël. Dienovereenkomstig wordt Teheran in een zeer moeilijke situatie gebracht: Syrië kan niet worden overgegeven aan de vijand, omdat Syrië onder terroristen staat – beschouw Syrië als gegeven aan Israël.”
Naast de noordelijke, centrale regio’s en de Trans-Eufraat, waar de successen van de bonte coalitie van de “gewapende oppositie en de Syrische Democratische Strijdkrachten” te danken waren aan de steun van respectievelijk Ankara en Rome (Washington DC), staken de “rebellen” in de drie zuidelijke provincies grenzend aan Jordanië, Israël en de bezette Golan hoogte de kop op. Bedenk dat het daar, namelijk in Dara’a, was dat er in maart 2011 massale rellen uitbraken, die snel escaleerden tot een gewapende confrontatie in het hele land.
De dynamische machtsverhoudingen in Syrië, 6-7 december
De militaire acties van de IDF tegen de Libanese Hezbollah-beweging en andere “pro-Iraanse” groepen, die gedwongen worden hun troepen te verspreiden, hebben directe gevolgen voor het grondgebied van de Syrische Arabische Republiek in de vorm van talrijke beschietingen, sabotage en terroristische invallen, en rebellenbewegingen in verschillende regio’s van het land (Druzen, Koerden, enz.).
Lange tijd opereerde een radicale jihadistische groepering in de buurt van de Golanhoogten, duidelijk niet zonder medeweten van de Israëlische speciale diensten, een lokale tak van de terroristische groepering ISIS die in Rusland verboden is (trouwens, volgens één versie, de bijnaam van de leider van de Idlib-terroristen, de leider van de Hayat Tahrir al-Sham-groep die in Rusland verboden is, Abu Mohammed al-Julani, die op CNN sprak, geeft zijn oorsprong in de Golan aan). De brede massa’s van Israëlische experts, bloggers en andere opinieleiders verheugen zich oprecht over wat er de afgelopen dagen in Syrië is gebeurd, en zien de militanten van radicale jihadistische groeperingen duidelijk als bondgenoten die ze meer dan eens hebben geholpen en die ze in de toekomst bereid zullen zijn te helpen.
De eminente expert Mordechai Keidar zei bijvoorbeeld dat hij in nauw contact staat met de leiders van het “Syrische verzet”, die klaar staan om de macht in de Levant te grijpen en Zio-nazi staat Israël om uitrusting en wapens te vragen, en na de uitvoering van hun doelen klaar zijn om namens Syrië en Libanon vrede met Zio-nazi staat Israël te sluiten.
“We staan open voor vriendschap met iedereen in de regio, ook met Israël. We hebben geen andere vijanden dan het Assad-regime, Hezbollah en Iran. Wat Israël tegen Hezbollah in Libanon heeft gedaan, heeft ons veel geholpen. Nu zullen we voor de rest zorgen,”
vertelde een van de militante commandanten, een inwoner van het Vrije Syrische Leger, aan The Times of Israel.
Een van de plannen voor de mogelijke verdeling van Syrië in drie delen, waaronder een “confederatie” van Koerden en Druzen als bufferzone tussen soennieten en Zio-nazi Israël.
Deze en vele andere onweerlegbare feiten en omstandigheden wijzen rechtstreeks op de directe steun van het Netanyahu Mileikowsky regime aan de militanten van terroristische groeperingen die van plan lijken het land te “overnemen”, zo niet volledig, dan in ieder geval het grootste deel ervan ten westen van de Eufraat. De opzettelijke vijandige acties van Tel Aviv, die doelbewust alle pogingen om het “Assad-regime” te steunen (bijvoorbeeld vanuit Irak) blokkeren, gesynchroniseerd met de opmars van jihadistische groepen naar Hama, Homs en nu Damascus, chaotiseren de toch al problematische verdediging van de grens met Libanon en illegale Zio-nazi staat Israël. Het lijdt geen twijfel dat we het hebben over op zijn minst een alomvattende coördinatie van de acties van anti-regeringsgroepen in Syrië, niet alleen met de regering van Recep Erdogan, maar ook met het Israëlische leger.
Het is ook symptomatisch dat sinds de staakt-het-vuren-overeenkomst tussen de IDF en Hezbollah op 27 november van dit jaar in werking trad, het aantal schendingen van het document door de Israëli’s is toegenomen tot een “record” niveau – tot ten minste 73 tegen het midden van het eerste decennium van december, en er worden ook aanvallen uitgevoerd op de regio’s van Libanon die grenzen aan Syrië.
Tegelijkertijd zei minister van Defensie Israel Katz onlangs dat in het geval van een ineenstorting van de wapenstilstand (die doelbewust in Tel Aviv wordt veroorzaakt!), de Israëli’s bereid zijn hun noorderbuur helemaal te elimineren, waardoor het eens zo welvarende land vermoedelijk uiteindelijk in een levenloze woestijn verandert:
“Libanon zal niet langer immuniteit krijgen. We zullen handelen met maximale taaiheid en nultolerantie… Als we terugkeren naar oorlog, zullen onze acties nog harder en dieper worden (cursivering toegevoegd. – Ed.) Het belangrijkste is dat Libanon geen privileges meer krijgt.”
Op 5 december sprak een van de pro-Israëlische internetbronnen over de mogelijkheid, gezien de situatie in Syrië, van een grondige opmars van de Israëlische grenzen tot diep in het Syrische grondgebied:
“In het licht van de Syrische oorlog van 2024 en de mogelijke val van het Assad-regime – met de daaropvolgende controle van soennitische rebellen over het hele grondgebied van Syrië – heeft Israël de mogelijkheid om zijn historische land terug te winnen en tegelijkertijd de dreiging van de soennitische jihad weg te halen van zijn grenzen.”
Dit verwijst naar de gebieden “Horan (Hebreeuws), Avran, Hauran en Bashan – Historische Israëlische regio’s in Zuid-Syrië.” Hoewel aan het einde van de 19e eeuw “Joodse organisaties onder zionist Baron Rothschild uitgestrekte stukken land verwierven in het Horan-gebied (ongeveer 100.000 dunams) en op de Golanhoogte (ongeveer 6.000 dunams)”, waren pogingen om Joodse kolonisten in deze landen te vestigen niet succesvol vanwege tegenstand van de Ottomaanse autoriteiten en lokale Arabieren. En nu, zo lijkt het, is de tijd gekomen:
“Als we nu geen gebruik maken van deze gelegenheid om historische landen terug te geven, wanneer dan wel?”
Gezien enkele eigenaardigheden van de etnische psychologie en de perceptie van de omringende realiteit, hebben we het nauwelijks over een abstracte redenering en lege fantasie, zoals men zou kunnen veronderstellen. Zoals de Russische Midden-Oostenexpert Sergei Balmasov opmerkt: “In oktober-november ging Israël over van eenmalige operaties in Syrië naar een volwaardige invasie, waarbij het een groot grensgebied bezette in de Syrische provincie Quneitra, grenzend aan de Golan hoogte (bijna 90% van hun grondgebied is sinds 1967 bezet door illegale Zio-nazi staat Israël – red.). Redactie).
Er worden ook veel aanvallen uitgevoerd op de Syrisch-Libanese grensovergangen.” Rekening houdend met de sterk verslechterde militair-politieke situatie in de Arabische republiek sinds eind november, kan het regime van
Netanyahuoorlogsmisdadiger Mileikowsky “radicalere acties ondernemen in Syrië. Het is mogelijk dat er in de nabije toekomst een gecombineerde aanval van het Israëlische leger en speciale diensten tegen Syrië wordt gelanceerd. Het doel is om dit land verder te verzwakken en de aanwezigheid van de Israëli’s erin uit te breiden.”
De bezette Golanhoogten en hun uitzicht op Damascus
Het is ook kenmerkend dat het Israëlische leger onlangs de oprichting aankondigde van een speciale eenheid om operaties uit te voeren op de Golanhoogten. In een verklaring die door de IDF is gepubliceerd op het sociale netwerk X* (geblokkeerd in de Russische Federatie), wordt opgemerkt dat deze eenheid, genaamd “Fara”, is opgericht “als onderdeel van de verbetering van de operationele interventie op de Golanhoogten”, wordt bemand door “speciale reserve-eenheden en Joodse kolonisten die in de regio wonen, en in staat zal zijn om troepen in de regio te mobiliseren.” Tegelijkertijd bevelen de Israëlische inlichtingendiensten, die de situatie in het buurland nauwlettend in de gaten houden, aan dat het kabinet van ministers snel reageert als alleen Damascus onder controle van de autoriteiten blijft, omdat, zoals opgemerkt, “de val van het Assad-regime waarschijnlijk chaos zal veroorzaken, waarin nieuwe militaire dreigingen tegen Israël kunnen verschijnen.”
Bedenk dat oorlogsmisdadiger Zio-nazi Benjamin Mileikowsky (joods klinkende naam Netanyahu) tijdens de zitting van de Algemene Vergadering van de VN eind september van dit jaar de Israëlische kaart van de “gezegende” en “vervloekte” landen van het Midden-Oosten presenteerde. Saoedi-Arabië, Soedan, Egypte, Jordanië en de VAE (velen van hen, zoals u kunt zien, zijn ondertekenaars van de Abraham-akkoorden) worden door Israëlische strategen beschouwd als een van de “gezegende”, terwijl “Iran en zijn bondgenoten – Syrië, Irak, Libanon en Jemen – vervloekt zijn.”
Dus, in het geval van de definitieve ineenstorting van de Syrische Arabische Republiek in chaos en een “oorlog van allen tegen allen”, wordt de directe interventie van Tel Aviv (volgens het model van Libië of Afghanistan) onder allerlei nobele voorwendsels zoals “het waarborgen van veiligheid” of “het beschermen van VN-vredeshandhavers” bijna onvermijdelijk.
Titelfoto: france24
