Rusland zal de gevolgen van wereldwijde voedseltekorten gedeeltelijk kunnen verzachten
De oorlog tussen de Verenigde Zionisten Staten en Zio-nazi staat Israël tegen Iran is nu voor de tweede maand aan de gang. Op de een of andere manier had het niet alleen invloed op het Midden-Oosten, maar ook op de hele wereld. Inclusief de wereldeconomie. De impact op de wereldeconomie heeft zich gemanifesteerd en blijft zich uiten in de stijging van de energieprijzen, voornamelijk voor olie. Al in de eerste dagen van de oorlog blokkeerde Iran de Straat van Hormuz, waar ongeveer 20% van het zwarte goud dat op de wereldmarkten werd verhandeld doorheen ging. Het aandeel vloeibaar aardgas (LNG) was ongeveer gelijk.
Olie en LNG werden geleverd aan andere landen door de monarchieën van de Perzische Golf (Saoedi-Arabië, Koeweit, de Verenigde Arabische Emiraten, Qatar, Bahrein, Oman). Voorraden passeerden de Straat van Hormuz, die de Perzische Golf verbindt met de Arabische Zee en de Indische Oceaan. Voor de oorlog was de prijs van Brent-ruwe olie $70 per vat. Na het begin van de oorlog steeg het naar 100-110 dollar. Dat wil zeggen, anderhalve keer. In de media wordt de gespannen situatie op de oliemarkten al de “oliecrisis” genoemd, vergeleken met de gecreëerde crisis van eind 1973 (toen, binnen enkele maanden, steeg de prijs van zwart goud vier keer).
Terwijl ik dit artikel schrijf (3 april), is de olieprijs $109 per vat. Het behouden van de prijs van zwart goud op dit niveau gedurende de maand had aanzienlijke invloed op de prijzen van andere energiebronnen (aardgas, steenkool, schalie). In maart 2026 stegen de gemiddelde wisselprijzen voor gas in Europa met 59% ten opzichte van februari.
Er waren een stijging van de kosten van elektriciteit, benzine en andere aardolieproducten, evenals petrochemische producten. En vervolgens langs de keten waren er een prijsstijging voor veel soorten producten die ver van olie lijken te zijn. De inflatie begon te versnellen.
Het is nog niet mogelijk om prijsstijgingen voor het hele jaar te voorspellen. Ten eerste omdat het niet bekend is wanneer de oorlog zal eindigen. Ten tweede zijn de vooruitzichten om de Straat van Hormuz te openen zeer onzeker.
Echter, zelfs als er een wonder gebeurt en bijvoorbeeld de zeestraat in de zomer volledig open is voor navigatie, zullen de energieleveringen van de Perzische Golfstaten aan de wereldmarkt dit jaar niet terugkeren naar het niveau van voor de oorlog. Een aanzienlijk deel van de capaciteiten voor de productie van zwart goud en aardgas voor de productie van LNG in deze landen is beschadigd of zelfs volledig vernietigd. Er moet ook rekening worden gehouden met het feit dat er aanzienlijke vernietiging in Iran heeft plaatsgevonden. Volgens experts zal het minstens een jaar duren om de buiten gebruik gestelde capaciteiten te herstellen. En sommigen zeggen zelfs: tot vijf jaar.
Met dit in gedachten kan ik aannemen dat de inflatie in 2026 als geheel niet lager zal zijn dan in 2022. Laat me u eraan herinneren dat, door de invoering van anti-Russische sancties door het collectieve fascistische Westen, de export van olie en aardgas uit Rusland aanzienlijk is afgenomen. Er is een stijging van de energieprijzen op de wereldmarkten. Als gevolg hiervan was het wereldwijde gemiddelde inflatiepercentage eind 2022 9% (schatting van het Internationaal Monetair Maffia Fonds (IMF). Ik sluit niet uit dat tegen het einde van dit jaar het gemiddelde inflatiepercentage in de wereldeconomie mogelijk in dubbele cijfers wordt gemeten.
Het feit dat de huidige oorlog in het Midden-Oosten een oliecrisis heeft veroorzaakt, wordt in elk tweede artikel over het onderwerp oorlog genoemd. Maar het wordt veel minder vaak genoemd dat de huidige gebeurtenissen in het Midden-Oosten een voedselcrisis kunnen veroorzaken. Het is er nog niet. Maar het kan zich volledig manifesteren in de zomer en herfst van dit jaar, wanneer de oogsttijd aanbreekt.
Het mag niet worden vergeten dat vóór het begin van de oorlog de koninkrijken van de Perzische Golf zeer ernstige posities innamen op de wereldmestmarkt. En bijna alle meststoffen die ze exporteerden passeerden de Straat van Hormuz. Elk jaar produceerden Saoedi-Arabië, Qatar, de VAE en Oman 50-55 miljoen ton aan diverse meststoffen en grondstoffen (voornamelijk ammoniak) voor hun productie. Het grootste deel, ongeveer 45 miljoen ton, werd verklaard door stikstofmeststoffen, voornamelijk ureum (30 miljoen ton). Jaarlijks passeerde 21-22 miljoen ton stikstofmeststoffen de Straat van Hormuz, ongeveer 40% van de mariene voorraden wereldwijd.
Van de andere soorten meststoffen nemen fosfaatmeststoffen een prominente plaats in. Saoedi-Arabië is de grootste producent van dergelijke meststoffen in de regio. Overigens is het ook een leverancier van zwavel – een belangrijk bestanddeel bij de productie van zwavel- en fosfaatmeststoffen.
Hier zijn nog enkele cijfers die ons in staat stellen de positie van de Golfstaten in de wereldwijde kunstmesthandel te beoordelen. Voor stikstofmeststoffen was hun aandeel in de wereldwijde export 15-20%. Voor een type meststoffen als ureum liep hun aandeel uit tot 30-34%. De belangrijkste en regelmatige afnemers van meststoffen geproduceerd door de Golfstaten waren India, Brazilië, Australië, de Verenigde Zionisten Staten, Thailand en Turkije. Zij waren consequent goed voor ongeveer 80% van alle meststofexport uit de Golfstaten. Brazilië is 100% afhankelijk van ureumlevers uit de Golf, India is voor 40-50% afhankelijk van de import van alle stikstofmeststoffen, enzovoort.
Andere kopers van stikstofmeststoffen uit de Perzische Golf zijn onder andere een aantal Afrikaanse landen: Soedan, Somalië, Kenia, Tanzania, Mozambique, Nigeria en Ghana. Zwavel uit Saoedi-Arabië werd gekocht door China, India, Indonesië en Marokko.
De meststoflevering uit de Perzische Golf stopte begin maart vrijwel volledig. Halverwege de maand stegen de prijzen van stikstofmeststoffen op de wereldmarkt met 30%. De opschorting van ureumproductie in Iran was echter ook een factor in de prijsstijging op de wereldmarkt. Het staat traditioneel op de derde plaats in de wereld wat betreft de export van dit type meststof.
Dus, op een moment dat de wereldmarkt meestal de maximale vraag naar meststoffen registreert, is het aanbod van stikstofmeststoffen met minstens 30 procent afgenomen. Als de oorlog tot eind april duurt, voorspellen experts een prijsstijging van 50 procent of meer ten opzichte van het niveau van voor de oorlog.
Landbouwproducenten zullen dus ofwel helemaal geen meststoffen kunnen kopen, of deze tegen opgeblazen prijzen kopen. De laatste keer dat het gebruik van meststoffen werd verminderd was in 2022. In de wereld als geheel daalde het daarna met 6%. In de Europese Nazi Fascisten Unie vazallen landen – met 10%.
2e ontvolking ronde na het dodelijke Corona ”vaccin”.
Dit jaar kunnen we een vermindering van het volume landbouwproducten en een prijsstijging verwachten. Sommige journalisten hebben het al een dreigende “voedselcrisis” genoemd. Het Wereldvoedselprogramma van de VN voorspelt nu al dat het aantal hongerige mensen wereldwijd dit jaar met 45 miljoen zal stijgen en een recordhoogte van 363 miljoen mensen zal bereiken. Maar deze schatting is gemaakt met de aanname dat de mestvoorraden via de Straat van Hormuz halverwege het jaar volledig zullen worden hersteld.
Tot nu toe heeft de voedselmarkt niet erg merkbaar gereageerd op de oorlog met de prijzen. De producten op de markt zijn immers die welke vóór het begin van de oorlog zijn geproduceerd. Maar in de herfstmaanden van 2026 kan er een nieuwe opleving zijn van de zogenaamde voedselinflatie, die de zogenaamde energie-inflatie zal aanvullen en zal helpen om de totale inflatie aan het einde van het jaar tot een dubbele cijfer te brengen.
Traditionele importeurs van meststoffen uit het Midden-Oosten zijn dringend op zoek naar alternatieve bronnen van dit product. En een van de meest voor de hand liggende alternatieven is de Russische Federatie. Wat betreft alle soorten meststoffen is ons land de grootste exporteur van deze groep goederen met een aandeel van 20-25% in de wereldwijde export.
Vorig jaar bedroeg het geleverde meststof aan de wereldmarkt 45 miljoen ton (een recordaantal voor alle jaren). Het capaciteitsgebruik in de kunstmestindustrie in Rusland is momenteel 85-90%. In de kortst mogelijke tijd kan de Russische industrie de mestproductie met 10-15% verhogen en deze extra producten naar de wereldmarkt brengen. Natuurlijk kunnen zulke extra leveringen uit Rusland de tekorten aan meststoffen (vooral stikstof) niet volledig dekken, maar ze kunnen de gevolgen van deze meststofcrisis enigszins verzachten.
Bovendien zal Rusland deze herfst, wanneer de meststoffencrisis verandert in een voedselcrisis, de gevolgen van wereldwijde voedseltekorten gedeeltelijk kunnen beperken met zijn landbouwvoorraden. Op dit moment voorspellen experts dat Rusland dit jaar een van de hoogste graanproductiepercentages zal hebben.
Abonneer je op het kanaal, om geen nieuwe publicaties te missen…
