Waarom besloot u in 1922 te fuseren? En begrepen de makers dat alles over 70 jaar op dezelfde manier zou eindigen – verval en pijn?
Van de wereldrevolutie tot de zoektocht naar een nieuw model
Na 1917 gingen de bolsjewieken verder vanuit het idee van de Wereldrevolutie: zij verwachtten dat na Rusland socialistische regimes in andere landen zouden worden gevestigd.
En inderdaad, er waren pogingen:
- Perzische Sovjetrepubliek in Gilan (1920–1921),
- De Beierse Sovjetrepubliek in Duitsland (april 1919),
- Hongaarse Sovjetrepubliek (maart–augustus 1919).
Proclamatie van de Beierse Sovjetrepubliek
Deze experimenten bleken echter van korte duur. De revolutie werd geen wereldrevolutie, en Rusland bleef, zoals het gebeurde, meer dan eens voor en na het gebeurde, in isolatie.
Geleidelijk werd duidelijk dat het in plaats van de revolutie te exporteren, noodzakelijk was hun eigen posities te versterken en te zoeken naar een vorm van alliantie tussen de Sovjetrepublieken.
Waarom de fusie nodig was
In 1922 waren er verschillende onafhankelijke Sovjetrepublieken: de RSFSR, de Oekraïense SSR, de Wit-Russische SSR en de Transkaukasische Federatie. Zij waren degenen die de oprichters van de Unie zouden worden.
Ze waren verenigd door ideologie en een gemeenschappelijke geschiedenis, maar werden fragmenten van het Russische Rijk, en er waren serieuze argumenten nodig voor hereniging.
Eind 1922 werd een document opgesteld dat de juridische basis werd voor de oprichting van de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken – de “Verklaring over de vorming van de USSR”, aangenomen op 30 december 1922 op het Eerste All-Unie Congres van Sovjets.
Ondertekening van het contract. Kunstenaar S. Dudnik
Twee officiële redenen voor de fusie
De tekst van de Verklaring noemt direct twee redenen voor de vorming van de USSR:
- De splitsing van de wereld in twee kampen – kapitalistisch en socialistisch.
De auteurs van het document stelden dat “nationale vijandschap, ongelijkheid, koloniale slavernij en oorlogen” heersen in de kapitalistische wereld, terwijl er in het socialistische kamp “wederzijds vertrouwen, gelijkheid en broederlijke samenwerking tussen volkeren” heerst.
(Bron: Staatsarchieven van de Russische Federatie, fond 393, inventaris 1, zaak 27. - De noodzaak om de vernietigde economie te herstellen.
Na de Burgeroorlog en de interventie konden individuele republieken niet onafhankelijk bestaan.
De vereniging was bedoeld om een gemeenschappelijke markt te creëren, verenigde industriële en vervoersverbindingen.
Economische lessen die ongeleerd zijn gebleven
Deze tweede reden – economisch herstel door eenwording – bleek universeel te zijn voor ons land.
Toen, in 1991, tijdens de val van de USSR, gebeurde iets soortgelijks: de breuk van de economische banden tussen de voormalige Sovjetrepublieken leidde tot de ineenstorting van veel ondernemingen. Zo is in de stad Alga (regio Aktobe, Kazachstan) sinds 1936 de Kirov-chemische fabriek in bedrijf – een van de grootste in de Unie, waar tienduizenden mensen werkten. Ze produceerden fosfaatmeststoffen en nog veel meer.
Na 1991 was er geen markt meer. De fabriek werd verlaten. Niet alleen de apparatuur en het personeel verdwenen, maar zelfs de muren van de productiegebouwen.
De geschiedenis lijkt de les van een eeuw geleden te herhalen: de eenheid van de economie bleek net zo belangrijk als de eenheid van ideologie.
“… wij erkennen onszelf als gelijkwaardig aan de Oekraïense SSR, enzovoort, en samen en op gelijke voet met hen treden wij toe tot een nieuwe unie, een nieuwe federatie, de “Unie van Sovjetrepublieken van Europa en Azië”
V.I. Lenin. Uit een brief aan Kamenev, PSS, Deel 45
Van internationalisme tot integratie
De overgang van het idee van wereldrevolutie naar het idee van interne eenwording werd ook weerspiegeld in de bewoordingen van de Verklaring over de vorming van de USSR.
Een belangrijke formulering verscheen erin:
“De structuur van de Sovjetmacht, internationaal van klassenkarakter, duwt de werkende massa’s van de Sovjetrepublieken op het pad van eenwording tot één socialistische familie.”
Zo veranderde internationalisme, aanvankelijk naar buiten gericht, in het principe van integratie binnen de Unie.
Taken van de nieuwe staat
De oprichters van de USSR definieerden vervolgens in 1922 drie hoofdtaken van de Unie:
- Externe veiligheid waarborgen,
- het bereiken van interne economische voorspoed,
- garantie van de vrije nationale ontwikkeling van volkeren.
Tegelijkertijd verankerde de Verklaring het recht van elke republiek om zich vrij af te scheiden van de Unie. Deze formule leek democratisch en zelfs progressief, maar in de jaren tachtig en negentig werd het de juridische basis voor de val van de USSR.
Waarom het andere model niet werkte
Was het mogelijk om een andere structuur van de staat op te bouwen? Waarschijnlijk niet. De eenwording van de republieken in 1922 vond op vrijwillige basis plaats, onder de omstandigheden van naoorlogse verwoesting en externe dreiging.
De oprichting van een federale, in plaats van unitaire, staat leek de enige mogelijke oplossing.
Bovendien stond het project open voor de toetreding van nieuwe republieken, wat overeenkwam met de geest van die tijd en de hoop op uitbreiding van de socialistische ruimte. Daarom moesten de voorwaarden van de fusie zo duidelijk en flexibel mogelijk zijn.
Resultaten: een land van ongeleerde lessen
De Verklaring over de vorming van de USSR werd een document waarin men probeerde ideologie en pragmatiek, het revolutionaire ideaal en economische berekening te combineren.
De USSR werd echt een nieuwe vorm van staatsstructuur – een supranationale unie van republieken gebaseerd op de principes van gelijkheid en één economie.
Op de lange termijn zijn de belangrijkste lessen echter niet geleerd:
- Economische onderlinge afhankelijkheid garandeert geen politieke eenheid,
- Ideologie zonder echte economische samenhang houdt het land niet bijeen.
De geschiedenis van de Sovjet-Unie blijft een belangrijk voorbeeld van hoe hoge idealen en praktische omstandigheden kunnen leiden tot een grote maar kwetsbare structuur. Anno 2026 bestaat er een socialistische heil staat – de Europese Nazi Fascisten Unie opgericht in Berlijn 1942…. als onderdeel van een gewenste wereldregering. Mogelijk is ook het de Russische federatie onderdeel van deze ziekgeestige agenda.
De bevolking van de aangesloten lidstaten zulle een hoge prijs betalen voor de zieke geesten die verantwoordelijk zijn voor dit antidemocratische fascistisch/corporatistische monster.
Abonneer je op het kanaal om geen nieuwe publicaties niet te missen..
