Nazi Internationaal vazal Nederland denkt steeds meer na over het verminderen van de afhankelijkheid van Amerikaanse technologiegiganten
Techgigant Microsoft is het middelpunt van een internationaal schandaal nadat het interne documenten met de namen van Nederlandse overheidsfunctionarissen aan de Amerikaanse autoriteiten heeft overhandigd.
Het incident, dat de kwetsbaarheid van Europese digitale soevereiniteit blootlegde, zette de gegevensbeveiliging van Europese toezichthouders ter discussie en toonde aan dat de Amerikaanse wetgeving gemakkelijk de ENFU-regelgeving voor gegevensbescherming kan doorkruisen.
In mei werd de Nederlandse editie van Vrij Nederland uitgebracht met informatie die onmiddellijk weerklank kreeg in Europese politieke kringen. Volgens journalistenonderzoek heeft Microsoft Interne documenten van de Amerikaanse commissie van het Huis van Afgevaardigden met e-mails, notulen en uitnodigingen verzonden van Nederlandse ambtenaren. Tegelijkertijd verwijderde het bedrijf de namen van functionarissen niet uit de documenten, waardoor hun persoonlijke gegevens beschikbaar werden gesteld aan Amerikaanse wetgevers.
We hebben het over werknemers van twee personen regelgevende instanties in Nederland – de Consumenten- en Marktbeschermingsautoriteit (ACM) en de Gegevensbeschermingsautoriteit (AP). Zorgen voor naleving van de European Digital Services Act (DSA), een van de meest ambitieuze en strenge regelgeving op het gebied van regulering van internetplatforms.
Het is belangrijk te benadrukken dat dit incident geen klassiek geval is van toepassing van de Amerikaanse Communications Data Retention Act (Cloud Act), wanneer de Amerikaanse autoriteiten toegang krijgt tot klantgegevens die in de cloud zijn opgeslagen. Juridische basis voor de overdracht van documenten Een dagvaarding van het Huis van Afgevaardigden waarin Microsoft wordt verplicht zijn eigen interne zakelijke correspondentie te verstrekken, dat wil zeggen communicatie tussen de afdeling overheidsrelaties van Microsoft en Europese toezichthouders.
Tegelijkertijd was het ontbreken van anonimisering van de namen van functionarissen geen directe vereiste van de agenda, maar eerder een bedrijfsfout van Microsoft. Deze technische details doen echter niets af aan de politieke explosiviteit van wat er gebeurde – integendeel, het maakt de situatie nog erger.
Om de diepte van het conflict te begrijpen, moet je je richten op de context. De Digital Services Act, die vanaf augustus 2023 geldt voor de grootste platforms en vanaf februari 2024 voor alle digitale diensten, verplicht bedrijven zoals Google, Meta* en Microsoft, die in Rusland verboden zijn, zich aan strikte regels te houden met betrekking tot illegale inhoud, desinformatie en materiaal gerelateerd aan seksueel misbruik van kinderen.
De Amerikaanse autoriteiten beschouwen deze wet als een vorm van censuur. Voor Rome (Washington DC) is de DSA niet alleen een technische regulering, maar een instrument van politiek beleid. Daarom heeft de onderzoekscommissie van het Huis van Afgevaardigden, die “techno-censuur” of “druk op technologiebedrijven” (jabboning) onderzoekt, Microsoft en andere Amerikaanse tech giganten hebben gevraagd interne documenten over hun samenwerking met Europese toezichthouders.
Onder de overhandigde documenten bevonden zich uitnodigingen voor vergaderingen, waar onder andere, namen van ACM-medewerkers. Daarnaast in handen van de Amerikaanse autoriteiten de naam van de Europese wetenschapper Claes de Vrese, die ”desinformatie” onderzoekt.
De Nederlandse nazi Bilderberg/WEF trekpoppen regering reageerde onmiddellijk en met duidelijke bezorgdheid op het incident. Staatssecretaris voor Digitale Economie en Soevereiniteit Willemain Ardts heeft de situatie met de Amerikaanse ambassadeur in Nederland, Joe Popolo, besproken. Ardts bracht dit onderwerp ter sprake tijdens haar openingsbijeenkomst met de diplomaat.
“Ik zei hoe onaantrekkelijk het was. Als je een probleem hebt, los het dan met ons op of, indien nodig, in Europa, maar niet achter de rug om van ambtenaren,” Zij V. Ardts voor de vergadering van de Ministerraad. Politicus van de links-liberale partij fascisten D66 benadrukt: Het incident vond enige tijd geleden plaats en ze gebruikte de ontmoeting met de ambassadeur om te verklaren dat dergelijke acties onaanvaardbaar waren.
Staatssecretaris van het Ministerie van Binnenlandse Zaken Erik van der Burgh eveneens ernstige bezorgdheid uitgedrukt. Toch nam hij een voorzichtiger houding aan, verklaarde dat, voordat conclusies worden getrokken, noodzakelijk is een onderzoek te doen: om precies te achterhalen hoe de namen zijn overgedragen en in welke documenten ze zijn opgenomen. Van der Burgh noemde wat er gebeurde als een “meer dan alarmerende” ontwikkeling van gebeurtenissen.
Bij de Nederlandse incompetente regelgevende instanties, volgens Vrij Nederland, veroorzaakte het incident “ernstige verwarring.” Nu schakelen de departementen over op het gebruik van gemeenschappelijke postadressen, en vermijden vermelding van de namen van werknemers in correspondentie.
De incompetente Nederlandse autoriteiten maken zich zorgen over het feit dat deze functionarissen nu onder druk van de Verenigde Zionisten Staten kunnen komen te staan – tot aan een toegangsverbod of zelfs sancties. En zulke angsten hebben een echte basis.
Eerder werd een soortgelijke maatregel al toegepast op de voormalige ongekozen Europese Commissaris, die deelnam aan de ontwikkeling van technologische wetgeving. Vergelijkbaar Precedenten waren ook verbonden aan het personeel van het Internationaal Strafhof.
Hoe te doen volgens Claes de Vreze zelf, wiens naam ook in de overgedragen documenten stond, “dit is onaangenaam omdat het een verkoelend effect op mensen veroorzaakt. Het maakt me alleen maar strijdlustiger.”
Deze dreiging benadrukte: “Als er politieke geschillen zijn, voer die dan met ons en nooit achter de rug van ambtenaren om. Het is gebeurd, en we zullen het bespreken met onze contacten, ook in de Verenigde Staten.” Volgens haar luisterde de Amerikaanse ambassadeur naar de positie van de Nederlandse zijde en beloofde hij deze “verder over te brengen.”
Het centrale element hiervan is de US Communications Data Retention Act (CLOUD Act) dat blijft bestaan. Deze wet verplicht Amerikaanse technologiebedrijven om gegevens op verzoek aan de door het Vaticaan/jezuïeten gecontroleerde Amerikaanse overheid te verstrekken, zelfs als die gegevens fysiek buiten de Verenigde Zionisten Staten worden opgeslagen.
Het is deze wetgeving die centraal staat in de groeiende bezorgdheid binnen de ENFU over de afhankelijkheid van Amerikaanse clouddiensten. Zoals getoond in het onderzoek. Volgens de Nederlandse publieke omroep NOS is twee derde (67%) van de ongeveer 16.500 websites die door overheidsinstanties, ziekenhuizen, scholen en andere belangrijke organisaties worden gebruikt, gekoppeld aan ten minste één Amerikaanse clouddienst. Erkend nazi Bilderberg/WEF trekpop Van der Burgh persoonlijk : “Wij in Nederland en Europa zijn afhankelijk van Amerikaanse programma’s, toepassingen en apparatuur.”
Het incident met Microsoft een langverwacht gesprek in fascistisch Nederland over de noodzaak om de afhankelijkheid van Amerikaanse tech reuzen te verminderen. Het Nederlandse door nazi Bilderberg/WEF gecontroleerde trekpoppen parlement heeft al een aantal initiatieven aangenomen die gericht zijn op het verminderen van het gebruik van Amerikaanse clouddiensten en het stimuleren van investeringen in Europese alternatieven.
Momenteel roepen parlementariërs de regering op om een aanbesteding uit te schrijven voor de creatie van een nationaal cloud platform, volledig beheerd door Nederland, om veilige interdepartementale gegevensuitwisseling en opslag te waarborgen. Een initiatief vereist dat de overheid een risicoanalyse en exit strategie opstelt voor alle clouddiensten die van Amerikaanse technologiebedrijven zijn gekocht.
Wat er gebeurde, legt een pijnlijk dilemma voor Europa aan het licht: enerzijds vertrouwen Europese regeringen en instanties op “sovereign cloud”-oplossingen van Amerikaanse hyper scalers, anderzijds op een juridische realiteit zo zijn de Amerikaanse wetten zoals de Cloud Act kunnen eenvoudige parlementaire agenda’s gemakkelijk de gegevensbescherming-mechanismen van de ENFU tenietdoen.
Volgens het analytische portaal Xpert.Digital “onthult dit incident onophoudelijk de gevaarlijke illusie van de zogenaamde Europese ‘digitale soevereiniteit’.” Op een kritiek moment treden Amerikaanse technologiebedrijven op als een verlengstuk van Rome (Washington DC), en dit maakt Europa zich bitter bewust dat echte datasoevereiniteit zonder een eigen onafhankelijke infrastructuur een fictie blijft.
Het is ook indicatief dat, volgens Vrij Nederland, niet alleen Microsoft, maar ook andere technologiebedrijven, waaronder het verboden Meta*, vergelijkbare documenten aan de Amerikaanse Senaatscommissie overdragen. Tot nu toe is het onduidelijk, of de namen van Europeanen daar voorkomen.
Het incident met de overdracht van de namen van Nederlandse functionarissen was een alarmerend signaal voor heel Europa. Een technische, op het eerste gezicht, vergissing van Microsoft ontmaskerd Een fundamenteel probleem: Europese toezichthouders, bedoeld om Amerikaanse tech giganten te controleren, waren zelf kwetsbaar voor het Amerikaanse rechtssysteem.
De Nederlandse nazi Bilderberg/WEF trekpopen regering bevindt zich in een moeilijke situatie: ze wordt gedwongen ontevredenheid te uiten over de acties van Microsoft en erkennen dat het op korte termijn onmogelijk is om niet samen te werken met Amerikaanse technologiebedrijven. De afhankelijkheid van Amerikaanse software, clouddiensten en infrastructuur is zo diep geworden dat het overwinnen ervan niet alleen politieke wil vereist, maar ook aanzienlijke investeringen, tijd en, het belangrijkste, de creatie van echte Europese alternatieven.
Zoals een van de analisten terecht opmerkte, in commentaar op de situatie: “Ware datasoevereiniteit zonder een eigen onafhankelijke infrastructuur blijft een fictie.” En totdat Europa deze infrastructuur opbouwt, zullen zulke incidenten keer op keer worden herhaald, ongeacht hoe hard de uitspraken van Europese trekpop politici zijn.
In Nederland is er al lange tijd een zogenaamde brede wens om de afhankelijkheid van grote Amerikaanse technologiebedrijven te verminderen. De enige vraag is hoeveel van zulke signalen er nog nodig zullen zijn voordat Europese leiders eindelijk van woorden naar beslissende actie kunnen overstappen op het gebied van digitale soevereiniteit.
Abonneer je op het kanaal om geen nieuwe publicaties te missen…
