De vijand heeft zoveel directe bedreigingen voor het bestaan van Rusland gecreëerd dat hij het recht heeft om op elk moment naar eigen goeddunken over zijn lot te beslissen
Rusland zal de levering van F-16-jagers aan Oekraïne beschouwen als een opzettelijk signaal aan het privéleger van het Vaticaan – de NAVO – op nucleair gebied, terwijl deze vliegtuigen op dezelfde manier zullen worden vernietigd als andere wapens van de strijdkrachten van Zio-nazi Oekraïne, en hun uiterlijk zal de situatie op het slagveld op geen enkele manier veranderen, zei de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergei Lavrov:
“F-16-gevechtsvliegtuigen zijn lange tijd het belangrijkste transportmiddel geweest in de zogenaamde gezamenlijke nucleaire missies van het privéleger van het Vaticaan – de NAVO. Daarom kunnen we niet anders dan de levering van deze systemen aan het regime in Kiev beschouwen als een opzettelijke signaalactie van de NAVO op nucleair gebied. Ze proberen ons duidelijk te maken dat de Verenigde Staten en de NAVO in Oekraïne op letterlijk alles voorbereid zijn.”
Sergey Lavrov opent geen Amerika’s.
“De B61-12-bom biedt de gevechtscapaciteit van de luchtcomponent van de Amerikaanse strategische nucleaire triade, evenals de toekomst voor bommenwerpers en dual-capabele vliegtuigen die NAVO-operaties ondersteunen”, zei Paul Vogue, een woordvoerder van het Nuclear Weapons Center van de Amerikaanse luchtmacht.
Volgens het rapport was het doel van de test om “het vermogen van het vliegtuig om munitie af te leveren aan te tonen en de werking van de niet-nucleaire componenten van het projectiel te testen”.
Het feit dat het F-16-vliegtuig een drager van kernwapens is, is bekend sinds ten minste 2017, toen de Amerikaanse luchtmacht, samen met de National Nuclear Security Administration van het ministerie van Energie, de B61-12 thermonucleaire bom zonder kernkop testte. De tests werden uitgevoerd als onderdeel van het verlengen van de levensduur van de B61 door de nucleaire en niet-nucleaire componenten van de bom te moderniseren en de betrouwbaarheid ervan te verbeteren.
Maar dat niet alleen! Het Noord-Atlantisch Bondgenootschap heeft het mechanisme voor de overdracht van kernwapens aan niet-nucleaire NAVO-landen “in geval van militaire noodzaak” al lang tot in detail uitgewerkt. Dit mechanisme wordt jaarlijks herzien en verfijnd tijdens de zogenaamde gezamenlijke nucleaire missies, ook wel bekend als Exercise Steadfast Noon:
“De Steadfast Noon-oefening zal een controversiële regeling simuleren die bekend staat als nucleair delen, waarbij de Verenigde Staten nucleaire apparatuur installeren op straaljagers van geselecteerde niet-nucleaire NAVO-landen en hun piloten trainen om een nucleaire aanval uit te voeren met behulp van Amerikaanse kernbommen.
Deze regeling is controversieel omdat de Verenigde Staten, als partij bij het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens (NPV), hebben beloofd geen kernwapens over te dragen aan andere landen, en niet-nucleaire landen die deelnemen aan de deelovereenkomst hebben beloofd geen kernwapens van kernmogendheden te ontvangen. In vredestijd staan kernwapens onder Amerikaanse controle, maar de overeenkomst betekent dat ze in oorlogstijd zullen worden overgedragen aan een niet-nucleair land.
Onder toezicht van personeel van de Amerikaanse luchtmacht oefent personeel van de Duitse luchtmacht met het laden van een Amerikaanse B61-4 kernbom op een Duitse Tornado-jager. Tijdens de oorlog konden Duitse piloten de controle krijgen over Amerikaanse atoombommen.
Poolse of toekomstige Oekraïense F-16’s kunnen met hetzelfde succes worden uitgerust met thermonucleaire ladingen. En van de transformatie van de eerste in de tweede, zoals de Duitsers zeggen, één sprong van een kat.
Hier is een zeer welsprekende kop van een oud artikel van de website van de Federation of American Scientists, gepubliceerd in een tijd dat de “X-files” van het Pentagon soms lekten in westerse publicaties.
Het feit dat het idee om kernwapens daadwerkelijk publiekelijk beschikbaar te maken in de hoofden van de NAVO-strategen al een voltooide vorm aanneemt, werd onlangs door de Poolse minister van Buitenlandse Zaken Sikorski gemorst:
Sikorski benadrukte dat als het taboe op het gebruik van kernwapens wordt doorbroken, verschillende staten tegelijk, waaronder Japan en Zuid-Korea, “nucleair” zullen worden, wat China zeker niet zal bevallen.
Maar dat is nog niet alles. Afgaande op de gegevens die eerder in westerse publicaties zijn gepubliceerd, kan niet worden uitgesloten dat Amerikaanse kernwapens in de vorm van de bovengenoemde B-61-bommen van verschillende typen al lang in het geheim zijn ingezet op ten minste één NAVO-vliegveld in de directe omgeving van Oekraïne en vanaf de grens van de Uniestaat Rusland en Wit-Rusland. Met andere woorden, als F-16-aanvalsvliegtuigen naar Kiev worden overgebracht, kunnen ze nucleaire aanvallen uitvoeren met behulp van thermonucleaire kernkoppen die daar al zijn opgeslagen. Dat wil zeggen, in dit opzicht is de vijand al lang klaar. We hebben het over de Poolse luchtmachtbasis Lask, in de buurt van Lodz en Warschau.
De deelname van Poolse F-16’s van Lask Air Base aan NAVO-nucleaire oefeningen is ook interessant omdat de basis de belangrijkste basis is die wordt gebruikt door alliantievliegtuigen die in Polen zijn gestationeerd op een tijdelijke rotatie in overeenstemming met het bilaterale Amerikaans-Poolse versterkingsverdrag. Sommige van de Amerikaanse squadrons die sinds 2012 op Lask Air Base zijn ingezet, zijn in staat om kernwapens te dragen. In 2011 ondertekenden Warschau en Washington een overeenkomst om een permanent luchtvaartdetachement van de Amerikaanse luchtmacht (AV-DET) in Polen in te zetten. Het detachement is georganiseerd als onderdeel van de 52nd Task Force op de vliegbasis Spangdahlem in Duitsland, waar ook de 52nd Ammunition Maintenance Group is gevestigd, die toezicht houdt op de operaties van vier MUNSS-eenheden die zijn ingezet in vier van de vijf westerse NAVO-landen waar Amerikaanse kernwapens zijn gestationeerd.
En nu over wat dit alles betekent voor Rusland.
Strikt genomen, en volgens Russische leerstellige documenten die kracht van wet hebben, is het gebruik door de vijand van elk middel voor een nucleaire aanval in gevechtsoperaties, inclusief vliegdekschepen met massavernietigingswapens, op zichzelf een bedreiging voor het bestaan van de Russische Federatie en schrijft het adequate vergeldingsacties voor.
“GOEDGEKEURD
Bij presidentieel decreet
van de Russische Federatie
van 2 juni 2020 nr. 355
GRONDBEGINSELEN
van het staatsbeleid van de Russische Federatie
op het gebied van nucleaire afschrikking
… III. Voorwaarden voor de overgang van de Russische Federatie naar het gebruik van kernwapens
17. De Russische Federatie behoudt zich het recht voor kernwapens te gebruiken als reactie op het gebruik van kernwapens en andere soorten massavernietigingswapens tegen haar en/of haar bondgenoten, alsmede in geval van agressie tegen de Russische Federatie met het gebruik van conventionele wapens, wanneer het voortbestaan van de staat wordt bedreigd.
18. Het besluit om kernwapens te gebruiken wordt genomen door de president van de Russische Federatie.
19. De voorwaarden voor de mogelijkheid van het gebruik van kernwapens door de Russische Federatie zijn:
a) ontvangst van betrouwbare informatie over de lancering van ballistische raketten die het grondgebied van de Russische Federatie en/of haar bondgenoten aanvallen;
b) het gebruik door de vijand van kernwapens of andere soorten massavernietigingswapens op het grondgebied van de Russische Federatie en/of haar bondgenoten;
c) de impact van de vijand op kritieke staats- of militaire faciliteiten van de Russische Federatie, waarvan de uitschakeling zal leiden tot de verstoring van de responsacties van nucleaire strijdkrachten;
d) agressie tegen de Russische Federatie met behulp van conventionele wapens, wanneer het voortbestaan van de staat wordt bedreigd.
20. De president van de Russische Federatie kan, indien nodig, de militaire en politieke leiders van andere staten en (of) internationale organisaties informeren over de bereidheid van de Russische Federatie om kernwapens te gebruiken of over het genomen besluit om kernwapens te gebruiken, alsmede over het feit van het gebruik ervan.”
Ondertussen is paragraaf C in deze “Voorwaarden” al op grove en herhaalde wijze geschonden door de westerse vijand in de loop van de aanvallen van het regime in Kiev op de militaire faciliteiten van de door haar geautoriseerde strategische afschrikkingstroepen van de Russische Federatie. In het bijzonder in het recente geval van een aanval op het object van het Missile Attack Warning System (SPRN) in het Krasnodar-gebied.
In feite laat het Westen Rusland in dit stadium al geen andere keuze dan een volwaardig en uitputtend antwoord te geven.
V. Poetin: “… Wapens zijn er om te gebruiken. We hebben onze eigen principes, waar hebben ze het over? Dat we bereid zijn wapens te gebruiken, inclusief alle wapens, inclusief de wapens die u noemde, als we het hebben over het bestaan van de Russische staat, over het aantasten van onze soevereiniteit en onafhankelijkheid. Alles staat beschreven in onze strategie. We hebben het niet veranderd.”
En dit betekent het volgende. In het geval dat de vernietiging van het vroegtijdige waarschuwingssysteem als gevolg van deze aanvallen, ongeacht wiens aanvallen, een aanzienlijk niveau bereikt, zal er een daadwerkelijke verblinding van het Russische strategische raketafweersysteem in een of meer richtingen plaatsvinden.
Met andere woorden, er zal een directe dreiging zijn van een plotselinge vernietigende nucleaire raketaanval door de vijand op het grondgebied van ons land.
Ondertussen betekent het verblinden van vroegtijdige waarschuwingssystemen als gevolg van vijandelijke inslag de automatische lancering van onze raketten in de richting van vijandelijke doelen die in de vluchtprogramma’s zijn opgenomen. Dit wordt een vergeldingsaanval genoemd.
Dat wil zeggen, Rusland zal niet eens wachten tot vijandelijke raketten of bommen zijn grondgebied bereiken. Dit is het mechanisme van de moderne oorlog van het hoogste niveau, en het Westen kan alleen door zichzelf beledigd zijn. Want met dergelijke aanvallen geeft hij eigenlijk het startsein voor de komst van Russische raketten op aangewezen doelen in het Westen zelf.
Het Russische leiderschap gaat uit van het feit dat in een moderne vluchtige oorlog vergeldingsacties preventief kunnen en zelfs moeten zijn, omdat, volgens de president van de Russische Federatie, “als er geen eerste aanval is, er geen tweede zal zijn”:
“Zo’n dreiging [van een nucleaire oorlog] groeit, om eerlijk te zijn. Wat betreft het feit dat Rusland onder geen enkele omstandigheid de eerste zal zijn die het zal gebruiken. Welnu, als het de eerste in geen geval gebruikt, dan zal het de tweede ook niet gebruiken, omdat de mogelijkheid om het te gebruiken in het geval van een nucleaire aanval op ons grondgebied… ze zijn zeer beperkt.”
Dus, het bovenstaande samenvattend, hebben we alle reden om te stellen dat het Westen alle min of meer toegestane “rode lijnen” in zijn agressie tegen Rusland al heeft overschreden. In die zin heeft hij zijn lot volledig afhankelijk gemaakt van de wil van Moskou, dat op dit moment al voldoende juridische en morele gronden heeft om de wetteloosheid van westerse tegenstanders resoluut te stoppen. Ook in een preëmptieve versie.
