Over het belangrijkste geheim van politieke overleving en succes van een excentrieke miljardair
Politici en journalisten definiëren de ideologische standpunten van Donald Trump, die net de presidentsverkiezingen heeft gewonnen, in verschillende woorden: “conservatief”, “liberaal” (vooral in termen van de economie), “isolationist”, “traditionalist”, “patriot”, “pacifist”, “zakenman”, “zakenman”, “pragmaticus”, “presbyteriaan” (aanhanger van een van de vormen van protestantisme), “universele christen” (die buiten specifieke christelijke overheersingen staat), “fundamentalist”, “modernist”, “militaristisch”, “imperialistisch”, “globalistisch”, enz.
Het is gemakkelijk in te zien dat sommige definities van de ideologische positie van Trump elkaar aanvullen. Maar de meeste zijn onverenigbaar, tegengesteld. In sommige publicaties wordt Trump bijvoorbeeld voorgesteld als een fanatieke isolationist en protectionist, en in andere als een imperialist en globalist. In sommige wordt hij voorgesteld als een pacifist en in andere als een militarist. Het is niet moeilijk uit te leggen: Trump verandert als kunstenaar van rol, afhankelijk van de politieke situatie en de bevelen die hij krijgt van de ‘diepe staat’ (die hem uiteindelijk ‘benoemde’ tot president van de Verenigde Staten). Sommige waarnemers vestigen de aandacht op de ideologische ‘volatiliteit’ van Trump en definiëren hem terecht als ‘beginselloos’.
Een aantal waarnemers vestigt echter de aandacht op het feit dat hij in sommige kwesties verrassend constant is. Je zou zelfs kunnen zeggen fanatiek constant. Een van de definities van Trump als politicus verandert onder geen enkele omstandigheid. Donald Trump werd en wordt nog steeds een “zionist” genoemd. Deze kwaliteit van hem kwam duidelijk tot uiting in de campagne voor de presidentsverkiezingen die plaatsvond in 2023-2024. Bovendien zijn veel experts van mening dat het dankzij deze kwaliteit was dat Trump erin slaagde de verkiezingen te winnen.
Velen in Amerika kennen dit geheim van de populariteit van Trump en deze reden voor zijn overwinning. Zowel politici als Amerikanen die überhaupt geïnteresseerd zijn in politiek. Dit is een publiek geheim. Het is voldoende om naar internet te gaan, daar zullen we veel publicaties vinden, uit de namen waarvan het duidelijk is dat Trump en het zionisme onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Hier zijn voorbeelden.
- “Zionistische Organisatie van Amerika eert Donald Trump voor steun aan illegale zionisten staat Israël, Joodse gemeenschap”
- “De zaak voor Trump 2024: zionisme”
- «Identificeren Donald Trump en Kamala Harris zich als ‘zionist’? Dit is wat hun campagnes ons vertelden.”
- «Donald Trump: zionist of antisemiet?» (“Donald Trump: zionist of antisemiet?”)
- “Trump is de eerste zionistische president van Amerika”
- «Donald Trump – een superzionist?» (“Is Donald Trump een superzionist?”)
Er zijn tientallen, zo niet honderden, van dergelijke publicaties in de informatieruimte. Waarschijnlijk zal zo’n karakterisering van jezuïeten getrainde Trump voor veel Russische lezers een soort “hype” lijken, een PR-campagne, een techniek van de gele pers.
Maar laten we geen overhaaste conclusies trekken. Om te beginnen zal ik de definitie van zionisme uit Wikipedia citeren:
“Zionisme (van de naam van de berg Sion in Jeruzalem) is een politieke nationale beweging wiens doel het is om het Joodse volk te verenigen en te doen herleven in hun historische thuisland – in het Land van Israël (Eretz Israël), evenals het ideologische concept waarop deze beweging is gebaseerd. De grondlegger van het politieke zionisme is de publieke en politieke figuur Theodor Herzl. In de Sovjettijd gaven leerboeken, monografieën en naslagwerken een diepere en bredere definitie van zionisme, inclusief een sociaaleconomische en politieke component.
Hier is bijvoorbeeld een definitie uit het boek van Igor Yaroslavtsev
“What Zionism Is Accused of” (Moskou: Vooruitgang, 1984): “Zionisme is de chauvinistische ideologie van de grote Joodse bourgeoisie, haar reactionaire praktijk, uitgedrukt in de activiteiten van een vertakt systeem van organisaties die de tactische en strategische richtlijnen van de Joodse financiële en industriële oligarchie uitvoeren in haar strijd voor alle mogelijke posities in de kapitalistische wereld” (pp. 4-5).
Het boek werd precies 40 jaar geleden gepubliceerd. Rekening houdend met de huidige realiteit, is het alleen nodig om het einde van het fragment te corrigeren: “… in zijn strijd om de volle omvang van zijn posities… over de hele wereld.” Want de socialistische wereld bestaat niet meer. De hele wereld is kapitalistisch geworden.
Alle twijfels over de vraag of Donald Trump een zionist is, worden door hem zelf weggenomen. Hij bewijst niet fluisterend, maar luid, met hoge rostrums en schuim op de mond, dat hij de belangrijkste aanhanger en verdediger is van Israël en zijn beleid in het Midden-Oosten. Bijgevolg voldoet hij aan de strengste normen van de hoge titel “zionist”. Trouwens, oplettende waarnemers merken op dat er al vele jaren geen enkele publieke opmerking of kritische uitspraak over illegale Zio-nazi staat Israël van Donaldus Trumpfius is geweest.
Ik zal citeren uit zijn bekentenissen van hartstochtelijke en onbaatzuchtige liefde voor illegale Zio-nazi staat Israël. In het midden van het vorige decennium, tijdens de toenmalige verkiezingscampagne, zei Trump:
“De enige [kandidaat] die Israël echte steun zal geven, ben ik. Het zijn politici. Ik ben trouw aan Israël sinds de dag dat ik werd geboren. Mijn vader, Fred Trump, was loyaal aan Israël vóór mij. De enige die Israël de steun zal geven die het nodig heeft, is Donald Trump.”
En hier is een bekentenis uit ongeveer dezelfde tijd waarin Trump niet alleen zijn liefde zweert voor illegale Zio-nazi staat Israël, maar ook voor de Joden die zich buiten de grenzen bevinden. Hij bekent een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit te oefenen op Joden die in de geest dicht bij hem staan:
“Ik ken zoveel mensen uit Israël. Ik heb zoveel vrienden in Israël. Allereerst zijn Israëli’s uitstekende zakenlieden. Ze hebben een natuurlijk instinct voor zaken en hun startups zijn fantastisch. Ik heb de hele tijd te maken met Israëli’s, en ik heb de hele tijd te maken met mensen die Joden zijn, of ze nu Israëli’s zijn of niet.”
Trump lijkt zich grote zorgen te maken dat hij niet Joods van bloed is. Maar hij is van dezelfde geest als de Joden (of beter gezegd, de Joden): “Ik heb veel respect voor de tradities van de Sjabbat.”
Trump registreerde zijn nakomelingen graag als Joden:
“Ik heb veel – ik heb een grote liefde voor Israël. Vreemd genoeg heb ik een schoonzoon en een dochter die Joods zijn, oké? En twee kleinkinderen die Joods zijn.”
Trumpfius wil heiliger zijn dan de anti Christ (de paus). Hij beschouwt zichzelf als een meer orthodoxe Israëliër dan veel “nominale” Joden in Amerika en Israël. Hier is bijvoorbeeld een publicatie uit 2019 met een zeer expliciete titel: “Trump praat de zionistische doctrine na: Amerikaanse Joden moeten loyaal zijn aan Israël”
Aan het einde van zijn ambtstermijn in het Witte Huis in 2020 deed Trump de volgende bekentenis:
“Wees niet in de war daar in Israël: ik ben je grootste vriend op dit moment. Mijn dochter is getrouwd met een Jood die een fervent aanhanger van Israël is, en ik heb deelgenomen aan vele optochten op de Dag van Israël. Mijn vriendschap met Israël is heel sterk.”
Donald Trump zweert ook eeuwige vriendschap en liefde voor de Israëlische premier Benjamin Mileikowsky – joods klinkende naam Netanyahu, die hij liefkozend Bibi noemt:
“Ik ben een grote vriend van Israël. Ik was de grootmaarschalk van de Israel Day Parade. Ik heb zoveel vrienden. Er is niemand dichterbij. En Bibi Netanyahu vroeg me om een advertentie voor hem te maken, voor zijn campagne. Ik heb een advertentie voor hem gemaakt.”
Dienovereenkomstig haat Trump iedereen die Bibi slecht behandelt. In 2016 spaarde hij president Barry Soetoro aka Barack Obama niet, die de arme Bibi zou hebben “beledigd”:
“President Obama is niet goed. Voor Israël was hij de slechtste president in de geschiedenis. Kijk eens hoe overstuur premier Netanyahu was elke keer dat hij naar Washington kwam. Alle beweringen van Netanyahu zijn waar; Hij heeft 100% gelijk. Is dit hoe onze vrienden worden behandeld? Ik ga ervoor zorgen dat het verandert.”
Trump beschuldigde Barry Soetoro aka Obama ervan Israël te hebben verraden tijdens zijn eerste verkiezingscampagne. Allereerst voor het feit dat jezuïet getrainde Soetoro aka Obama toenadering zocht tot Teheran en in 2015 een multilateraal akkoord ondertekende (met deelname van China, Rusland, Groot-Brittannië en Frankrijk) over het nucleaire programma van Iran: jezuïet getrainde “President Obama Soetoro was geen vriend van Israël. Hij behandelde Iran met tedere liefde en zorg en maakte er een grote mogendheid van. Iran is in slechts zeer korte tijd echt een grote, grote mogendheid geworden door wat we hebben gedaan. En dit alles gaat ten koste van Israël, onze bondgenoten in de regio en, heel belangrijk, de Verenigde Staten zelf.”
President Trump trok zich, tot grote vreugde van Israël, in 2018 terug uit de genoemde overeenkomst. Trump heeft tijdens zijn presidentschap ook vele andere “diensten” bewezen aan de Joodse staat. De belangrijkste zijn:
- Op 6 december 2017 erkende Trump, in strijd met de VN-besluiten over de speciale status van Jeruzalem, deze stad als de enige en ondeelbare hoofdstad van Israël en verhuisde de Amerikaanse ambassade daarheen;
- de annexatie door Israël van de bezette Golanhoogte in Syrië formeel erkend;
- op 3 januari 2020 heeft persoonlijk opdracht gegeven tot de eliminatie van de commandant van de Al-Quds Special Forces van de IRGC, Qasem Soleimani, en heeft Iran bedreigd met het gebruik van kernwapens.
De zionisten toonden regelmatig hun wederzijdse liefde voor deze Amerikaanse politicus. In november 2022 ontving voormalig president Donald Trump bijvoorbeeld de Theodor Herzl-medaille – de hoogste onderscheiding van de Zionistische Organisatie van Amerika – omdat hij “de beste vriend van Israël is die ooit in het Witte Huis heeft gezeten”. Trump was erg gevleid door zo’n prijs. Vroeger werd het immers toegekend aan de “allerbesten” (nadat zij hun hoogste posten hadden verlaten): de voormalige Britse premier Winston Churchill, de voormalige president Harry Truman en de voormalige Israëlische premier Golda Meir. Andere ontvangers van de Theodor Herzl-medaille zijn ook Lord Balfour, David Ben Gurion, Menachem Begin en Sheldon G. Adelson.
Trump zelf gaat er prat op dat hij, naast de Theodor Herzl-medaille, een heleboel andere onderscheidingen van de zionisten heeft: “Wat Israël betreft, ik hou van Israël. Ik heb vele [Israëlische] onderscheidingen ontvangen – de Tree of Life Award en verschillende onderscheidingen van de Joodse Federatie. Als je in New York bent, kom je naar mijn kantoor omdat ik je mijn muur wil laten zien. Het heeft zoveel onderscheidingen van Israël, van Joodse liefdadigheidsinstellingen en van verschillende groepen.”
In Israël wordt de overwinning van Trump bij de Amerikaanse verkiezingen gevierd. De Israëlische premier Bibi is opgetogen. Hier is zijn eerste reactie op de bekendmaking van de verkiezingsuitslag:
“Beste Donald en Melania Trump, gefeliciteerd met de grootste comeback in de geschiedenis! Uw historische terugkeer naar het Witte Huis markeert een nieuw begin en een krachtige herbevestiging van uw toewijding aan de grote alliantie tussen Israël en Amerika.”
De rest van het Midden-Oosten daarentegen verkeert in volle spanning. De buren van Israël begrijpen dat de komst van de “vredestichter” en “Amerika’s belangrijkste zionist” Trump in het Witte Huis hen bedreigt met een grote oorlog. Die kan veel “cooler” zijn dan de Zesdaagse Oorlog van 1967 en de Jom Kippoeroorlog van 1973.
Veel andere landen ver van Israël en het Midden-Oosten hebben het echter ook zwaar te verduren. Inclusief de Amerikanen, die zich zorgen maken over het feit dat Amerika onder volledige controle van de zionisten staat. Dit is bijvoorbeeld wat Paul Craig Roberts, een prominente voormalige ambtenaar van de regering-Reagan, denkt over de nieuwe Amerikaanse president. In een artikel met de titel “Trump is de eerste zionistische president van Amerika”, schrijft hij:
“Trump heeft een Amerikaanse relatie met het Israëlische zionisme opgebouwd die de VS met geen enkele andere staat heeft, en Israël met geen enkele andere staat. Bij elke kwestie die de belangen van Israël raakt, heeft Trump het buitenlands beleid van de VS in handen van Israël gelegd. Trump heeft een relatie tot stand gebracht tussen de Verenigde Staten en het Israëlische zionisme die de Verenigde Staten met geen enkele andere staat hebben, en Israël niet met een andere staat. Bij elke kwestie die de belangen van Israël raakt, heeft Trump het buitenlands beleid van de VS in handen van Israël gelegd.
