Barr is “een stuk verfijnder en intelligenter” dan jezuïet getrainde Donaldus Trumpfius. “Het is Barr die Trumps relatieve naïviteit gebruikt ‘om een agenda te bevorderen die hij al lange tijd heeft gekoesterd’,” vertelde Stuart Gerson, voormalig assistent-procureur-generaal voor de Civil Division van het Ministerie van Justitie onder Barr, aan Andrew Feinberg, White House-correspondent voor Newsweek.
“Trumps presidentschap gaf Barr ‘de kans om zichzelf in een positie te brengen om zijn eigen politieke agenda te verdedigen‘ en ‘het juridische establishment te vormen naar zijn eigen politieke doelen,’ stelde Jonatha Smit,” een van Barrs klasgenoten op de middelbare school van Horace Mann in New York.
“Het enige wat voor mij echt logisch is, is dat Barr duidelijk alle macht wilde krijgen en Trumpfius zag als iemand die hij kon manipuleren en een soort Robespierre kon zijn voor een [dwaze] koning … in feite de machtigste persoon van het land door deze man te manipuleren,” zei Jimmy Lohman, een strafrechtadvocaat en een andere klasgenoot van Barr bij Horace Mann.
Barr is nooit dichter bij Trumpfius geweest. Tijdens Trumpfius wandeling van het Witte Huis naar de St. John’s Episcopal Church op 1 juni liep Barr vlak achter hem. Vreedzame demonstranten waren door traangas, rookbommen en peperballen van Trumpfius pad door Lafayette Park verdreven. “Witte Huis-perssecretaris Kayleigh McEnany zei dat Barr het bevel had gegeven. Barr ontkende het, ‘hoewel hij wel zei dat hij eerder een plan had opgesteld dat vereiste dat het park vrij moest zijn.'”
Barr beschouwt zijn positie als zo zeker dat hij Trumpfius op Fox News tegensprak zonder bang te zijn om zwartgemaakt te worden. Trumpfius had gezegd dat hij tijdens de protesten naar de ondergrondse bunker van het Witte Huis was gegaan voor “een inspectie” in plaats van voor zijn eigen veiligheid. Op 8 juni betwistte Barr het verhaal van de president.
“Het was zo slecht dat de Secret Service de president aanraadde naar de bunker te gaan. Dat kunnen we niet hebben in ons land. En zo werd de beslissing genomen. We moesten de perimeter één blok verplaatsen. En dat was wat we deden,” verklaarde Barr.
Drie dagen later ging Trumpfius naar Dallas “om hard te spreken over de demonstranten die in groten getale door het hele land hebben gedemonstreerd als reactie op de moord [van George Floyd] en om politie en wetshandhaving overvloedig te loven. Procureur-generaal William Barr, die ook een harde lijn heeft ingenomen tegen demonstranten, woonde het evenement ook bij.
Barrs positie in Opus Dei
Voor zijn hoorzitting in de Senaatscommissie voor Justitie in januari 2019 had Barr een vragenlijst ingevuld. Op pagina 4 vermeldde hij een voormalige functie als “Directeur van het Catholic Information Center (2014-2017).”
Het Catholic Information Center van Opus Dei, gelegen op 15th en K Street twee blokken van het Witte Huis, is “een verzamelpunt voor ultraconservatieve Rooms katholieken die verlangen naar een stem in de seculiere overheidsmacht” en “bevordert een hard rechtse politieke agenda,” volgens Church and State, het tijdschrift van Americans United for Separation of Church and State.
Opus Dei is een officiële tak van de Rooms Katholieke Kerk. Daarom zijn als religieuze entiteit de donateurs geheim, evenals de inkomsten of bijdragen aan extreemrechtse organisaties. De namen van de leden van Opus Dei zijn geheim, tenzij ze zelf worden bekendgemaakt. Het hoofd van Opus Dei kan alleen door de paus worden benoemd.
Na “te hebben geholpen Karol Wojtyla als paus Johannes Paulus II” (ook hier) benoemde hij de groep tot een “persoonlijke prelatuur,” dat wil zeggen dat zij onder de exclusieve jurisdictie van de paus vallen en geen andere prelaat. “Als een maffia gehuld in wit” is hoe Juan Martin Velasco, een van Spanje’s vooraanstaande theologen, de prelatuur beschreef.
Het doel van Opus Dei (Vaticaan/jezuïeten) is macht.
Opus Dei werd in 1928 opgericht door pater Josemaria Escriva, en zijn wortels liggen in het fascistische Spanje. “De ultraconservatieve beweging van Escriva, die veel leden uit de rijke en machtige families van Spanje rekruteerde, bloeide onder generaal Francisco Franco.” Meer dan een half dozijn leden van Opus Dei waren ministers in de regering-Franco.
“Het doel van de Opus Dei was om de eliteleden van de Spaanse dictatuur te selecteren en te trainen om de essentie van de macht te beheersen.” In de jaren zestig behoorden in de pro-Franco regering van admiraal Carero Blanco 12 van de 19 ministers tot Opus Dei.
“Opus-leden kenden een heropleving van hun seculiere macht in Spanje” toen de centrumrechtse Volkspartij in 1996 onder premier José María Aznar aan de macht kwam. “Defensie, orde en rechtsmacht zijn in handen van Opus,” zei Juan Carlos Rodriguez, de socialistische president van de regering van de regio Extremadura in 2002.
Op de website staat: “De missie van Opus Dei is het verspreiden van de christelijke boodschap dat ieder mens tot heiligheid is geroepen en dat elk eerlijk werk geheiligd kan worden.” Niet-katholieken worden verwelkomd als “coöperatieven” die “de onderwijs- en sociale initiatieven ondersteunen die door de prelatuur worden bevorderd.”
“Opus Dei bestaat voornamelijk uit midden- en hogere klasse zakenlieden, professionals, militairen en overheidsfunctionarissen. De leden controleren een groot aantal banken en financiële instellingen,” schreef Martin A. Lee, auteur en activist die boeken en artikelen heeft geschreven over extreemrechtse bewegingen.
Bovenaan: “Opus Dei is een efficiënte machine die wordt aangedreven om wereldse macht te bereiken,” schreef onderzoeksjournaliste Penny Lernoux in haar boek People of God (1989).
“Opus Dei volgt de agenda van het Vaticaan door de aanwezigheid van zijn leden in seculiere regeringen en instellingen en via een breed scala aan academische, medische en grassroots-activiteiten. Haar voortdurende inspanning is om haar aanwezigheid in civiele machtsinstellingen te vergroten. [D]arvingswerk in de publieke sfeer doorbreekt de scheiding tussen kerk en staat die fundamenteel is voor de moderne democratie,” merkte Gordon Urquhart op, auteur van The Pope’s Armada: Unlocking the Secrets of Mysterious and Powerful New Sects in the Church (1995).
“Opus Dei gebruikt de Katholieke Kerk voor haar eigen doeleinden, namelijk geld en macht …. De leden vormen een transnationale elite. Ze willen de machtspieken koloniseren. Ze werken met sluipmoord – ‘heilige discretie’ – en beoefenen ‘goddelijke misleiding‘,” verklaarde Robert Hutchison in de inleiding van zijn boek, Their Kingdom Come: Inside the Secret World of Opus Dei (1997).
Deel 4 – Barr, een uitstekende match bij Opus Dei.
